คุยกับคนที่ไม่มีเวลาให้

เรากับคนคุยเริ่มคุยกันตั้งแต่เดือนเมษาจนปัจจุบันเดือนตุลาแล้วค่ะเราแทบไม่ได้เจอเขาเลยค่ะเดือนเมษาพฤษภามิถุนาเจอไม่เกิน 10 รอบค่ะต้องบอกก่อนว่าเราเรียนมหาลัยปีสามเขากำลังจะต่อโท ณช่วงเวลานั้นค่ะ หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลยด้วยเหตุผลที่ว่าเขาไม่ว่างค่ะอ่านหนังสือ ทำนู่นนี่นั่นต่างๆซึ่งเราเข้าใจมากๆเลยค่ะ เราไม่เคยไปงี่เง่าหรืองอแงใส่เลยนะคะ เดือนสิงหาวันเกิดเขาเราซื้อของขวัญให้เขาค่ะคิดว่าคงจะได้เจอกันแต่ก็ไม่ได้เจอค่ะ จนมาเดือนตุลาวันเกิดเราค่ะค่ะว่าคงไม่ได้เจอกัน เขาไม่คิดจะโทรมาหาเราเลยค่ะแม้ในวันเกิดเรา ตั้งแต่หลังมิถุนา เราโทรคุยกับเขาไม่ถึงห้ารอบค่ะ ส่วนใหญ่พิมพ์แชทเอาแค่ตอนกลางคืนบอกฝันดีค่ะ เราเลยอยากรู้ว่าเราจะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงคะตลอดเวลาที่เรากับเขาไม่ได้เจอกัน ประมาณห้าหกเดือน เราไม่รู้เลยค่ะว่าเขาเป็นยังไง เขายังชอบเราอยู่เหมือนเดิมไหม เขามีใจให้คนอื่นหรือเปล่าตรงนี้เราไม่รู้เลยค่ะ  เราชอบเขานะคะแต่พอเวลาเรานึกถึงเขาทีไรเรารู้สึกว่าทำไมเขาไม่สามารถแบ่งเวลาให้เราได้เลย เขาสามารถทำได้เขาสามารถทำได้ทุกอย่างเลยค่ะยกเว้นมาเจอเรา บางทีเราไม่ได้ต้องการอะไรเลยค่ะเขาไม่เจอเราเราเข้าใจได้อยู่นะคะ แต่เขาไม่แสดงความชัดเจนเลยค่ะว่าเขายังชอบเราอยู่ไหมเขารู้สึกอะไรกับเราเขามีใจให้คนอื่นไปแล้วหรือยังเหมือนความสัมพันธ์มันหยุดนิ่งไม่ได้พัฒนาเลยอ่ะค่ะ แบบนี้เราต้องทำยังไงต่อคะ เราพยายามที่จะเข้าใจเขาอยู่ฝ่ายเดียวเลยค่ะ เราพยายามที่สุดแล้วค่ะ อีกอย่างคงเป็นเพราะจังหวะชีวิตเราไม่ตรงกันเรายังเรียนมหาลัยอยู่ค่ะกำลังจะปีสี่ ส่วนเขา ปโทค่ะ เข้าใจได้เลยค่ะว่าเรียนเยอะเป็นยังไง ถ้าเค้าชัดเจนกับเรามากกว่านี้ก็ดี