ไม่อยากให้พ่อแม่อยู่บ้านด้วยแล้วทำยังไงดี🫠

ต้องบอกก่อนว่า เราหาเลี้ยงตัวเอง หาเงินเรียนเองและให้เงินพ่อแม่ตั้งแต่อายุ17 เราต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบจนมีบ้านมีรถ เคยเอยปากขอเงินแม่ตอนจะเข้ามหาลัย เขาพูดว่าให้เราไม่ต้องเรียนเพราะเขาไม่มีให้ เราก็เลยต้องหาเองมาตลอด เราเริ่มมีเงินเยอะตอนอายุ22 เราก็ให้พ่อแม่มาตลอด ให้เยอะด้วยค่ะ แม่เราก็ไม่เล่นการพนัน ไม่เที่ยวไม่กินเหล้าแต่ไม่รู้เงินหายไปไหนหมด ให้เท่าไรก็หมด บอกจะเอาไปลงทุนขายของ สักพักก็ขอใหม่ วนแบบนี้ จนเราซื้อบ้าน เขาก็มาอยู่ที่บ้านเราด้วย ให้เราออกรถให้ด้วยอีก ตอนนั้นเรายังเด็ก เราก็ออกให้ บางเดือนมีจ่าย บางเดือนไม่มีเราก็ต้องจ่ายให้ ทุกอย่างในบ้านเราออกหมด ยกเว้นค่าไฟพ่อจ่าย แต่เขาไม่ดูแลรักษาบ้านเลย สกปรกไปหมด ไม่เคยคิดจะซื้ออะไรใหม่ เช่น ราวตากผ้า ยังให้เราซื้อ

พอมีบ้าน ภาระเราก็เพิ่มขึ้น เงินเก็บเราก็น้อยลง เขาก็แก่ลงทุกวัน เริ่มป่วย เริ่มหาเงินได้น้อย ต้องขอเรา ซึ่งเราก็ภาระเยอะ ทั้งรถ บ้าน ค่ากินใช้ของตัวเองอีก เราเหนื่อยมากๆ ยิ่งลงมาข้างล่างเจอบ้านสกปรก เก็บนู่นเก็บนี่ไม่ยอมทิ้ง เรายิ่งท้อ อนาคตเราต้องแบกพ่อแบกแม่ไปตลอดชีวิตแน่ๆ เราเหนื่อยอะ น้องชายเราไม่เห็นต้องมาดูแลเลย มีแต่เราที่ต้องดูแล ถ้าเขาเลี้ยงเราตอนเด็กมาดี เราคงไม่รู้สึกแบบนี้ เขาทำให้เราไม่กล้ามีลูก เพราะภาระเราเยอะไปหมด เหมือนเราต้องแบกทุกทาง เหนื่อยค่ะ ไม่รู้จะพิมอะไรนอกจากคำว่าเหนื่อย