"แคนาดา" ทะเลสาบ 4,000 ปี สูญหายถาวรแล้วจากภาวะโลกร้อน

22 ต.ค.69 ผลกระทบจากสภาวะโลกร้อนกำลังเร่งทำลายธรรมชาติอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่มนุษย์คาดคิด หลังรายงานจากเว็บไซต์ Mongabay เผยแพร่ผลศึกษาน่าตกใจในวารสาร Scientific Reports ยืนยันว่า “ทะเลสาบ Epishelf” แห่งสุดท้ายในประเทศแคนาดา บริเวณฟยอร์ดมิลน์ (Milne Fjord) บนเกาะเอลส์เมียร์ ในดินแดนนูนาวุต ซึ่งก่อตัวและดำรงอยู่มานานกว่า 4,000 ปี ได้ สูญหายไปอย่างถาวรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังหิ้งน้ำแข็งมิลน์แตกตัวครั้งใหญ่ ทำให้น้ำจืดที่กักเก็บไว้ไหลทะลักลงสู่มหาสมุทรจนหมดสิ้น

.

ทะเลสาบ Epishelf เป็นระบบนิเวศพิเศษระดับโลก เกิดจากการที่หิ้งน้ำแข็งขนาดใหญ่มหึมาทำหน้าที่เป็นกำแพงธรรมชาติกักเก็บน้ำจืดจากการละลายของธารน้ำแข็งไว้ด้านบน ชั้นน้ำจืดนี้จะลอยตัวอยู่เหนือชั้นน้ำทะเลที่มีความหนาแน่นมากกว่า ทำให้เกิดระบบนิเวศที่มีทั้งสิ่งมีชีวิตน้ำจืดและสิ่งมีชีวิตในทะเล (เช่น ดอกไม้ทะเล ดาวเปราะ และปลา) อาศัยอยู่ร่วมกันในระดับความลึกที่ต่างกัน

.

ในอดีตพื้นที่นี้เคยมีทะเลสาบประเภทนี้มากถึง 10–17 แห่ง แต่ภาวะโลกร้อนและการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลได้เร่งให้หิ้งน้ำแข็งแตกร้าวและพังทลายทีละแห่ง จนกระทั่งทะเลสาบในฟยอร์ดมิลน์ซึ่งเป็นปราการสุดท้ายที่มีแผ่นน้ำแข็งหนาถึง 85 เมตร เกิดการแตกตัวอย่างรุนแรง และระบายน้ำจืดทั้งหมดออกสู่อ่าวภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน

.

แอนดรูว์ แฮมิลตัน นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตา ระบุว่า การสูญหายครั้งนี้เปรียบเสมือนการสูญพันธุ์ของระบบนิเวศเฉพาะถิ่นที่ไม่สามารถฟื้นคืนกลับมาได้อีกตลอดช่วงชีวิตของมนุษย์ ขณะที่ เดเร็ก มูลเลอร์ ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยคาร์ลตัน เปรียบเทียบภูมิภาคอาร์กติกเป็น “ตู้เย็นของโลก” ที่ทำหน้าที่คุมอุณหภูมิของดาวเคราะห์ หากระบบน้ำแข็งเหล่านี้พังทลายลง ผลกระทบจะไม่หยุดอยู่แค่ขั้วโลกเหนือ แต่จะส่งผลสะเทือนต่อระบบภูมิอากาศทั่วทั้งโลก

.

สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือ พื้นที่ดังกล่าวอยู่ในเขต Last Ice Area หรือ "พื้นที่น้ำแข็งสุดท้าย" บริเวณตอนเหนือของแคนาดาและกรีนแลนด์ ซึ่งเดิมทีเชื่อว่าจะเป็นจุดที่ต้านทานความร้อนได้นานที่สุดในโลก แต่ผลวิจัยล่าสุดชี้ว่า Area ดังกล่าวเปราะบางกว่าที่คิด และอาจเผชิญภาวะไร้น้ำแข็งทะเลตามฤดูกาลภายใน 40 ปีข้างหน้า หากมนุษย์ยังไม่เร่งลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างจริงจัง

.