ปรึกษาปัญหาคนในครอบครัว

ต้องเกริ่นก่อนว่าแม่เราอายุเยอะแล้วแต่ท่านก็ยังชอบกินชอบเที่ยวอายุ 50 บวกแล้วค่ะ เวลาท่านไปเที่ยวไหนท่านจะติดลมเลยไปหน้าตลอดกว่าจะกลับบ้านก็อาทิตย์สองอาทิตย์ถึงกลับบ้าน ท่านยังชอบแต่งตัวเหมือนสาวน้อยขึ้นใหม่อยู่ค่ะ ความรับผิดชอบไม่มี ชอบโยนงานของตัวเองมาให้เราทำ ให้เหตุผลว่าเราเป็นลูกต้องใช้รองตีนรองมือได้ เราเหมือนตกอยู่ในกับดักความกตัญญู แม่เห็นแก่ตัวจนทำร้ายเรา เอาเปรียบเรา โยนหน้าที่ความรับผิดชอบมาให้เราทุกอย่าง ถ้าทำให้ไม่พอใจไม่ถูกใจแม่ก็จะด่าเหมือนเราไปฆ่าใครตาย เหมือนเราทำผิดร้ายแรง เมิน ไม่เห็นหัวเราทำเหมือนเราเป็นตอไม้ เป็นธาตุอากาศ เวลาซื้อข้าวมาก็ไม่มีส่วนของเรามีแต่ของน้องกับน้องสะใภ้ พอน้องสะใภ้เข้ามาอยู่บ้านด้วยกันก็รวมหัวกับน้องสะใภ้ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ไม่มีความเมตตา ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ อยู่บ้านเดียวกันแต่อยู่ใครอยู่มันกินใครกินมัน เห็นน้องสะใภ้ดีกว่าเราที่เป็นลูกในไส้ น้องสะใภ้ไม่พอใจเราก็หน้าบูดหน้าบึ้งใส่เรา หงุดหงิดก็เอามาลงที่เราเหมือนเราเป็นสนามอารมณ์ เวลาไม่พอใจก็ฟึดฟัดใส่เรา ตอนนี้เราเสียสุขภาพจิต เศร้าหมอง เจ็บปวด แตกสลายและเหนื่อยล้ากับเรื่องพวกนี้มาก จนเครียดสะสม วิตกกังวล เป็นซึมเศร้าระยะปานกลางค่ะ
  เราพยายามเลี่ยงด้วยการไม่พูดคุยด้วย เว้นระยะห่าง เฟดตัวออกมา ตีตัวออกห่าง หลับหูหลับตาไม่รับรู้อะไร แต่ก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้นทุกครั้งที่ทะเลาะกันก็มีแต่แย่ลงตลอดค่ะ
  ทุกครั้งที่โดนทำร้ายความรู้สึกทั้งคำพูดและการกระทำควรจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดีคะ เราชอบฟุ้งซ่าน จมดิ่งค่ะ
  เราจัดการความรู้สึกตัวเองไม่ได้จัดการได้ยากชอบเก็บเอามาคิดเครียดฟุ้งซ่านเก็บกดจมดิ่งจนรู้สึกหดหู่ เศร้า เสียใจ เจ็บปวดคะ
  เรายังไม่เคยเข้ารับการรักษานะคะ
  เราเห็นในโซเชียลว่าการเอาแมวมาเลี้ยงจะสามารถบำบัดโรคซึมเศร้าได้ ก็เลยจะรับเอาแมวมาเลี้ยงค่ะ
  ช่วยให้คำปรึกษาและแนะนำเราด้วยนะคะ
  ขอขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ 🙏