เราโตมากับครอบครัวที่ทุกคนบอกกันหมดเลยว่าครอบครัวเราอบอุ่น แต่เราคิดว่าไม่ เพราะว่าตอนเด็กๆแม่เราเคยโยนไอแพดใส่หน้าเราจนดั้งเราหัก ตอนนั้นเราจำได้ดีเลยว่าเราแค่อยากได้ไอแพด เลยร้องขอกับแม่ไปประมาณ2รอบ แล้วรอบที่3ก็โดนโยนใส่ ตอนนั้นเราตกใจมากแต่ก็ช็อกไปเลยทำอะไรไม่ถูก แม่เราก็รีบพาไปประคบเย็นแทนที่จะพาไปโรงพยาบาล แม่เราให้เหตุผลกับเราตอนเด็กว่า "กลัวพ่อรู้เรื่อง"
เรามีพี่อยู่คนหนึ่ง เป็นพี่ชายต่างพ่อ พี่ชายเราเป็นคนอารมณ์แปรปรวนบางครั้งก็ดีบางครั้งก็เลว เราเคยถามพี่ว่าแม่เป็นคนยังไง เพราะตอนน้นภาพจำที่เราเห็นแม่ แม่เป็นคนเห็นแก่ตัว แต่บางครั้งก็ใจดี..? พี่ชายเราไม่ตอบอะไรแล้วก็บอกว่า "โตมาเดี๋ยวก็รู้แหละน่า" เราคิดว่าพี่ชายเราค่อนข้างจะเป็นคนดีนะ...ถ้าไม่ติดเรื่องอารมณ์รุนแรง
พอเราโตมาเรื่อยๆจนประมาณช่วงประถมปลายใกล้จะจบ เราก็โดนบลูลี่ แม่เข้ามาช่วยเราเรื่องนี้ทำให้เราคิดว่า "แม่ก็เป็นคนดี ยังไงแม่ก็แม่เรานี่หน่า อย่าไปคิดร้ายกับแม่เลย"
แล้วก็นะ แม่เราชอบกินเหล้ามาก ช่วงมัธยม1 แม่เรากินเหล้าบ่อยและทะเลาะกับพ่อบ่อยมากจนมีการทำร้ายร่างกายพ่อ เราที่เป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ก็โดนเหมือนกัน เราไม่พอใจแม่เรื่องนี้มาก และเก็บกดมาตลอด ตั้งแต่เรื่องที่แม่ทำจมูกเราหักจนถึงหลายๆเรื่อง เราไม่สามารถเปิดใจคุยกับแม่เรื่องนี้ได้ เพราะแม่เราเป็นคนที่เอาตัวเองเป็นหลัก ไม่สนใจความคิดเห็นของคนอื่น
จนกระทั่งวันนั้น วันที่แม่เรารับเลี้ยงแมวมา2ตัว แม่รู้ว่าทุกคนในบ้านไม่อยากเลี้ยงสัตว์ และไม่ชอบการมีสัตว์เลี้ยง แม่รู้มาตลอด14ปีที่อยู่บ้านนั้น (บ้านนั้นเป็นบ้านพ่อของเรานะ..แม่เราย้ายมาจากต่างจังหวัดแล้วก็แต่งงานกับพ่อ) แต่แม่ก็เลือกที่จะเลี้ยงมัน แม่ให้เหตุผลว่า "แม่มาอยู่ที่นี่ รู้สึกไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย" .เราพยายามจะเข้าใจแม่ แต่ตอนนั้น เราเริ่มจะประสาทเสีย ช่วงสอบม.3 แม่เรากินเหล้าและฝากให้เราเลี้ยงแมว แต่เราให้เหตุผลว่าเราต้องนอนไวเพราะมีสอบนะ แต่แม่ก็ไม่สนและโกรธเรา เราจึงไม่ได้คุยกับแม่3วัน ตอนนั้นเราทำข้อสอบไปด้วย ง่วงไปด้วย เราต้องรู้สึกแย่กับการที่เกลียดแมว หรือรู้สึกแย่เพราะแม่โง่ๆนี่ ตอนนั้นความคิดเราเริ่มดิ่งลง เราเคยปรึกษาเรื่องนี้กับทุกคน ทุกคนก็บอกกันหมดแหละว่า "นั้นแม่เธอนะ! เธอต้องรักแม่สิ" รัก..โอเค เข้าใจแล้ว ไม่เห็นเข้าใจเลย แม่เลี้ยงฉันมาให้เป็นบ้าแบบนี้ ตอนนี้เรามีอาหารIED(โรคระเบิดอารมณ์ชั่วคราว)และOCD(โรคย้ำคิดย้ำทำ) แล้วก็โรคเพอร์เฟคชั่น เราต้องการให้ตัวเองสมบูรณ์แบบทั้งการเรียน กีฬา ต่างๆนาๆ เพราะเราอยากจะย้ายหนีออกไปจากที่นี่ เราเคยมีความคิดหัวรุนแรง เราเลิกไปแล้วน่ะ แล้วจนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่เข้าใจเลยว่า แม่เราเนี่ย..นิสัยใจคอเป็นยังไงนะ? จะเป็นคนเลว หรือจะเป็นคนดี
ทุกคนช่วยแสดงความคิดเห็นอย่างน่ารักด้วยนะ ขอบคุณที่อ่านนะ(๑˙❥˙๑)
แม่เป็นคนยังไง
เรามีพี่อยู่คนหนึ่ง เป็นพี่ชายต่างพ่อ พี่ชายเราเป็นคนอารมณ์แปรปรวนบางครั้งก็ดีบางครั้งก็เลว เราเคยถามพี่ว่าแม่เป็นคนยังไง เพราะตอนน้นภาพจำที่เราเห็นแม่ แม่เป็นคนเห็นแก่ตัว แต่บางครั้งก็ใจดี..? พี่ชายเราไม่ตอบอะไรแล้วก็บอกว่า "โตมาเดี๋ยวก็รู้แหละน่า" เราคิดว่าพี่ชายเราค่อนข้างจะเป็นคนดีนะ...ถ้าไม่ติดเรื่องอารมณ์รุนแรง
พอเราโตมาเรื่อยๆจนประมาณช่วงประถมปลายใกล้จะจบ เราก็โดนบลูลี่ แม่เข้ามาช่วยเราเรื่องนี้ทำให้เราคิดว่า "แม่ก็เป็นคนดี ยังไงแม่ก็แม่เรานี่หน่า อย่าไปคิดร้ายกับแม่เลย"
แล้วก็นะ แม่เราชอบกินเหล้ามาก ช่วงมัธยม1 แม่เรากินเหล้าบ่อยและทะเลาะกับพ่อบ่อยมากจนมีการทำร้ายร่างกายพ่อ เราที่เป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ก็โดนเหมือนกัน เราไม่พอใจแม่เรื่องนี้มาก และเก็บกดมาตลอด ตั้งแต่เรื่องที่แม่ทำจมูกเราหักจนถึงหลายๆเรื่อง เราไม่สามารถเปิดใจคุยกับแม่เรื่องนี้ได้ เพราะแม่เราเป็นคนที่เอาตัวเองเป็นหลัก ไม่สนใจความคิดเห็นของคนอื่น
จนกระทั่งวันนั้น วันที่แม่เรารับเลี้ยงแมวมา2ตัว แม่รู้ว่าทุกคนในบ้านไม่อยากเลี้ยงสัตว์ และไม่ชอบการมีสัตว์เลี้ยง แม่รู้มาตลอด14ปีที่อยู่บ้านนั้น (บ้านนั้นเป็นบ้านพ่อของเรานะ..แม่เราย้ายมาจากต่างจังหวัดแล้วก็แต่งงานกับพ่อ) แต่แม่ก็เลือกที่จะเลี้ยงมัน แม่ให้เหตุผลว่า "แม่มาอยู่ที่นี่ รู้สึกไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย" .เราพยายามจะเข้าใจแม่ แต่ตอนนั้น เราเริ่มจะประสาทเสีย ช่วงสอบม.3 แม่เรากินเหล้าและฝากให้เราเลี้ยงแมว แต่เราให้เหตุผลว่าเราต้องนอนไวเพราะมีสอบนะ แต่แม่ก็ไม่สนและโกรธเรา เราจึงไม่ได้คุยกับแม่3วัน ตอนนั้นเราทำข้อสอบไปด้วย ง่วงไปด้วย เราต้องรู้สึกแย่กับการที่เกลียดแมว หรือรู้สึกแย่เพราะแม่โง่ๆนี่ ตอนนั้นความคิดเราเริ่มดิ่งลง เราเคยปรึกษาเรื่องนี้กับทุกคน ทุกคนก็บอกกันหมดแหละว่า "นั้นแม่เธอนะ! เธอต้องรักแม่สิ" รัก..โอเค เข้าใจแล้ว ไม่เห็นเข้าใจเลย แม่เลี้ยงฉันมาให้เป็นบ้าแบบนี้ ตอนนี้เรามีอาหารIED(โรคระเบิดอารมณ์ชั่วคราว)และOCD(โรคย้ำคิดย้ำทำ) แล้วก็โรคเพอร์เฟคชั่น เราต้องการให้ตัวเองสมบูรณ์แบบทั้งการเรียน กีฬา ต่างๆนาๆ เพราะเราอยากจะย้ายหนีออกไปจากที่นี่ เราเคยมีความคิดหัวรุนแรง เราเลิกไปแล้วน่ะ แล้วจนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่เข้าใจเลยว่า แม่เราเนี่ย..นิสัยใจคอเป็นยังไงนะ? จะเป็นคนเลว หรือจะเป็นคนดี
ทุกคนช่วยแสดงความคิดเห็นอย่างน่ารักด้วยนะ ขอบคุณที่อ่านนะ(๑˙❥˙๑)