เจ้าข้าเอ้ย! น้ำเงินฮั้วสวๆๆๆๆๆๆๆ

สิ่งที่รกหูรกตาเป็นอย่างมากคือ  การที่บรรดานักการเมืองสลึ่งห้าสิบตังและสื่อตลาดล่าง คุณภาพเท่ากับผักชีหนึ่งกำ
ออกมาพร่าว่า ฮั้วสวๆๆๆๆ
-นักการเมืองผสมngo แล้วพร่ำแต่คำว่า ฮั้วสวๆๆๆๆ (ถ้าเขาฮั้ว เอ็งนั้นแหละฮั้วก่อนใคร)
-อีกทั้งสื่อตลาดล่างก็จั่วหัวว่า น้ำเงินฮั้วสวๆๆๆๆ (สื่อรับจ้างเชียร์พรรคการเมือง คือฮั่วหรือผิดจรรยาบรรณหรือเปล่า?)
-ngoเข้ากับพรรคการเมืองเป็นปี่เป็นขลุ่ย  คือการฮั้วหรือเปล่า

ต่างๆเหล่านี้ก็เลยอยากถามว่า  รู้จักคำว่า "ฮั้ว" หรือเปล่า

สิ่งที่อัยการมักจะปฏิเสธที่จะสั่งฟ้องก็เพราะ  ใช้คำกล่าวหามั่วๆ ยื่นฟ้องไปก็ตกม้าตายขั้นไต่สวนมูลฟ้อง
ทำให้อับอายประชาชี
หรือแม้แต่ศาลเองตัดสินแล้วไม่ถูกใจก็เพราะ  เอาหลักฐานที่ไม่เป็นความผิดมาฟ้องในข้อกล่าวหาว่าได้กระทำผิด

เอาสั้นๆทิ้ก่อนที่กกตจะมีคำวินิจฉัย
"ฮั้ว"  คืออะไร?
"ซื้อสิทธิ์ขายเสียงคืออะไร"

ถ้ายังแยกแยะไม่ได้ เวลามีคำวินิจฉัยออกมาก็อย่ามาทำตัวเป็นพวกสามกีบ  ที่ว่า กฎหมายใช้ไม่ได้
หรือไม่เป็นธรรม

วิธีการลงคะแนนเลือกสว   คือการที่ผู้สมัครต่างลงคะแนนเลือก  และสามารถหาเสียงกัน(แนะนำตัว)ในกลุ่มได้
แบบนี้คือ การฮั้วกัน  ถ้าเอาผิดต้องไปเอาผิดกกต  ไม่ใช่ผู้สมัคร
หรือถ้าจะเอาผิดน้ำเงิน ต้องเอาผิดส้มด้วยเพราะมีการประชุมเจาะจงให้เลือกใคร

ตามความเป็นจริงจะเอาผิด  ไม่ว่าจะน้ำเงินหรือส้ม  ไม่ใช่เรื่องฮั้วสว  มันเอาผิดไม่ได้เพราะต้นเหตุหลักมาจากกกต
สิ่งที่จะต้องยื่นให้กกตสอบเพื่อส่งให้ศาลฎีกา  คือ กรณีการซื้อสิทธิ์ขายเสียง  ไม่ใช่ฮั้วสว

มีฝ่ายค้านห่วยเห่ยแบบนี้  ทำให้หลงทางเสียเวลาไปเป็นปี  

ปล.กลุ่มการเมืองของพรรคส้ม  จัดประชุมเพื่อให้มีการโหวตบุคคลใด  ช่วงนั้นมีการจัดเลี้ยงอาหารว่าง น้ำชากาแฟหรือไม่
ถ้ามีจะเข้าข่ายการซื้อสิทธิ์ขายเสียงหรือไม่?
ขนาดอดีตนายกสมัครทำกับข้าว ยังโดนถอดถอนได้   ก็เลยอยากให้เอามาเทียบเคียง