ถ้ามีรายได้ แต่....

มีแต่ในระบบงานที่จ่ายเงินให้คนได้วันละ 300 บาท หรือการขายของที่มีรายได้วันละไม่ต่ำกว่า 300 บาท กำหนดแน่นอนในเวลาทุกวัน คนทำงานหรือคนขายของได้แน่นอนทุกวันเป็นเวลา 1 ปี จึงจะมีสิทธิจะหาเงินได้มากกว่า 100,000 บาทต่อปี คงไม่ได้เป็นความสามารถทำได้ด้วยผู้ป่วยที่มีปัญหาความคิดไม่ให้ชีวิตมีรายได้ตามเกณฑ์จึงเป็นคนจน คนมีรายได้น้อยมากๆก็ยิ่งมีความไม่ปกติในการจะเป็นคนยุคใหม่ที่มีฐานะมีกินมีใช้ปกติ มีแต่คนทำงานในระบบที่มีการตรึงระบบให้เวลาเป็นเงินเป็นทองเห็นตัวเลขชัดเจนจึงจะมีโอกาสจะมีรายได้สูงมากกว่า 100,000 บาทต่อปี คนที่มีระบบความคิดป่วยแบบรายได้ไม่แน่นอนก็คงจะไม่สามารถทำได้ คนป่วยที่คิดเรื่องชีวิตปกติหรือผิดปกติหรือมีมาตรวัดการเป็นคนมีความสุขความทุกข์แบบใช้ความคิดไปกับความเป็นนามธรรมเป็นหลักการคิด ก็คือคนไม่ได้มีความคิดเป็นตรรกะที่ไม่มีโอกาสจะเคลิ้มไปกับนามธรรม จนฐานะยากจนและป่วยจิต ด้วยการมีสภาพชีวิตเป็นคนป่วยเหลวเป๋ว แม้จะสามารถมีจิตมีความรักแบบสุขหรือทุกข์ได้ ส่วนคนที่มีชีวิตยากจนมากๆหรือขาดรายได้ขาดโอกาสในอาชีพมาก แม้ในอดีตจะเคยมีสถานะต่างๆในอาชีพการทำงานหรือสังคมเป็นคนมีค่ามีความนิยมจากสังคมมาก แม้จะมีชีวิตมีความคิดก็มักเกิดปัญหาในการอยู่ร่วมโลกกับคนอื่นที่มีรายได้ปกติการยังชีพ คนที่มีฐานะการเงินมีรายได้น้อยมากก็มีโอกาสจะเป็นคนที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจที่จะยังชีพในสังคมโลกได้เลย จนเป็นปัญหาเกิดผู้ป่วยทางจิตมากขึ้นในยุคสมัยใหม่ที่ทุกอย่างเป็นระบบอุตสาหกรรมมีระบบที่แน่นอนด้วยคณิตศาสตร์ ถ้าคนป่วยทางจิตมีสถานะด้อยค่าในชีวิตมาก หากเป็นคนรักคนอื่นง่ายก็เพราะเห็นในความแข็งแรงของชีวิตคนที่เขาแอบรักนั้น จะเป็นที่พึ่งให้แก่ชีวิตที่อ่อนแอของเขาได้ แต่สถานะชีวิตคนจะโชคดีในความรักด้วยการเป็นคนจนที่มีคู่ชีวิตเป็นคนรวย มีโอกาสจะมีความรักมากต่อกันและกันจนเป็นครอบครัวกันได้มั้ยในยุคสมัยนี้

คุณคิดว่าอนาคตเด็กจบใหม่คนที่มีอาชีพหรือทำงานแบบไหนจะมีโอกาสเป็นคนรวยได้สำเร็จจริง ไม่มีปัญหาความยากจนตลอดชีวิตไปจนแก่