อนาคตของคุณกับเรื่องความรักคืออย่างนี้น่ะ

กระทู้คำถาม

ปรัชญา ความรักวัยทำงาน ศาลาคนโสด สังคมไทย จิตวิทยา (Psychology)

เมื่อเข้าสู่อนาคตสำหรับคนที่จะมีอายุมากขึ้น ก็มักจะมีปัญหาการจะต้องทำมาหากินและมีเวลา ที่จะมีใครเขาเข้าอยู่เคียงข้างชีวิตได้ ชีวิตคนจะมีอายุมากขึ้นก็มักเดินทางชีวิต สู่ความเหงาโดดเดี่ยวจากคนที่เขาไม่ได้ เป็นครอบครัวกับตัวเองมากขึ้น

ชีวิตคนมีความสำเร็จได้มีเอกลักษณ์ชีวิตดีกว่าชีวิตที่ไม่ได้มีสิ่งต่อไปนี้ที่มีค่าดีๆ คือ สุขภาพ ความรู้ ความส่ามารถ โอกาสและเวลา ที่ดีพอเพียงต่อการจะให้คนนั้นพัฒนาชีวิตได้แบบไหน ถ้าคนทำงานฝีมือไม่ดีมีแต่จะเอาเงิน แล้วทำให้สถานะการเงินบริษัทล้มเหลวแล้วเขาจะจ้างไปทำอะไรล่ะคนโรคจิตทำงานน่ะ

ก็มีทุนอยู่แล้ว แต่ใช้เวลาทำการศึกษาพัฒนาความคิด ไม่ให้มีความคิดแบบผีจะเข้าสิงชีวิตที่ยังมีคุณค่าดีกว่านั้น ทั้งการคิดเรื่องของใช้และการคิดเรื่องสถานะการเงิน แต่อาศํย สุขภาพ ความรู้ ความสามารถ โอกาสและเวลา ทั้งนั้นจึงจะทำได้ดีกว่า

ครอบครัวแต่งงานแล้วเขาก็จะให้ผู้หญิงเป็นกระเป๋าเงินผู้ชายทำงานให้คิดว่าครอบครัวจะมีเชิงงานอะไรมากกว่าจะมีฝ่ายชายติดอบายมุขสำหรับคนจะมีแฟนก็ดูคุณสมบัติคนรักมากพอก่อน การมีครอบครัวก็คือการที่ชีวิตมีคุณค่าในตัวเองทั้งสองฝ่ายก่อนให้ชีวิตมีความสงบสุขแม้บางครั้งก็คือการได้รับการอุปถัมภ์ซึ่งกันและกันแม้ไม่ได้ให้เงินได้แบบคนรวยมากเท่าไหร่แต่ครอบครัวรักกันเลี้ยงชีพกันได้ด้วยเพราะชีวิตมีบารมีให้เกิดการรักใคร่กันยึดมั่นเป็นสถาบันครอบครัวได้เป็นเรื่องที่สำคัญ

คนไม่ปกติเข้าใจว่าชีวิตเป็นนักบริหารการเงินมีความรู้ในเรื่องการธนาคารเป็นความรู้ที่ถูกของตัวเอง โดยในชีวิตก็ไม่ได้มีการทำการเรียนการเงินการธนาคารมาก่อนเลยในช่วงเวลาก่อนหน้าที่จะสนใจการเงินการธนาคารเมื่อฐานะชีวิตตกต่ำลงไปในด้านสิทธิโอกาสอาชีพที่จะมีรายได้ต่างๆแล้ว แต่คนปกติก็จะต้องเน้นฝีมือการทำงานอาชีพว่าจะพัฒนาให้มีรายได้ได้อย่างไรจากอาชีพที่ก็ไม่ได้พิเศษกว่าคนอื่นๆในสังคมอย่างคนมีหัวดรัมมี่ก็ตามที คนปกติมักมีความรู้ความเข้าใจและรู้ทันในเรื่องสุขภาพสมองและความคิดของตัวเองว่ายังเป็นคนมีอาชีพมีเกียรติมาตรฐานดีอยู่หรือไม่ในการหารายได้ต่างๆ แม้ก็ไม่ได้มีฐานะจะเป็นคนทำงานด้านการเงินการลงทุนด้วยความไม่รู้และล้มเหลวอะไรมากเลย อาชีพต่างๆก็มีมาตรฐานอะไรที่มีแบบให้คนอยากเป็นพัฒนาตัวเองให้สามารถทำงานได้ดีขึ้น แต่ก็จะหายากสำหรับคนที่เป็นอาชีพมาตรฐานแท้ๆจริงๆ จึงเป็นการพัฒนาชีวิตคนไปพร้อมกับการมีอาชีพมีงานทำให้ชีวิตเข้าใจบทบาทสถานะอาชีพตัวเองมากขึ้น คนจึงมีโอกาสพัฒนาตนไปจนกว่าจะหมดเววลาของการทำอาชีพ คนมีอาชีพหรือมีงานทำก็เป็นคนมีการทำงานมีรายได้ แต่ในชีวิตส่วนตัวของคนทำงานก็คงจะเป็นคนมีสุขภาพต่างๆนี่เองล่ะ

คนจะเข้าตลาดหุ้นเล่นหุ้นแท้ ก็คงจะมีคนที่เขาเข้าใจว่าชีวิตเขาเจริญก้าวหน้าสำเร็จการงานมีทุนให้ลงทุนและจะได้เป็นเสือนอนกินปันผล

หรือในแง่การธุรกิจเขาก็จะเป็นนักค้าหุ้นกินกำไรราคาหุ้นก็ได้ แต่คนไม่ค่อยเข้าใจการเล่นหุ้นแท้ให้เก่งมากหรอก มีแต่คนหนุ่มยังเป็นแรงงานในจิตวิญญาณลองผิดลองถูกกับจิตใจ ที่เป็นเพียงระดับผีพนันในสังคมที่เขาว่างงานอยู่ได้ คนหนุ่มตกงานยังมีเครดิตจากบัตรเครดิต คิดอยากละทำอาชีพแต่สุขภาพเหนื่อยจากการทำงานเป็นคนป่วยมาก แต่ชีวิตอยากมีอาชีพมีรายได้อย่างที่เคยชิน ก็มักจะเข้าสังคมพันทิปหาคนมีความคิดบ้าการเงินอยู่ในมิติอีกสังคมหนึ่งในช่วงยุคสมัยต่างๆที่มีคนกำลังเกิดวิกฤติวัยหนุ่มเพราะระบบทุนนิยม แต่ชีวิตคนหนุ่มเป็นแรงงานเล่นหุ้นก็เหมือนกับ คนมีชีวิตเป็นปัจเจกไม่มีประกันสังคมทำให้มีความเหงา แต่ในความเข้าใจว่ามีเพื่อนในโลกสมมติในสังคมพันทิปกับชาวเน็ตต่างๆนั้น ก็เป็นปัญหาของชีวิตเพราะเป็นโรคเหงาของนักสุขภาพเขาเข้าใจเท่านั้นล่ะ ก็ไม่ต่างหรอกกับคนมีหัวเล่นดรัมมี่กับคนในวงไพ่ แต่ก็สนุกบำบัดจิตรู้สึกตกต่ำจากการเป็นแรงงานมาก่อนมีวิกฤติให้สูงด้วยการเป็นนายทุนทำนาบนหลังคนเล่นหุ้นขึ้นได้ แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าหากอัตตาโตเข้าใจว่าสถานะเป็นไฮโซเล่นหุ้นมากขึ้นแล้ว จะรุ่งหรือจะร่วง

คนที่เขาไม่ค่อยได้เงิน แล้วดีไซน์ในชีวิตต่างๆเขา ขาดโอกาสจะซื้อที่มีคุณภาพมากได้ ก็จะมองว่าจะต้องห้ามชีวิตเขาไม่ให้อยู่ตามถิ่นที่ทำงานทำมาหากินที่เขาทำได้เหรอ จะต้องมีแต่การเป็นชีวิตที่มีวิทยาการและเทคโนโลยีสูงเท่านั้น ว่าถูกต้องมากกว่าชีวิตที่ไม่ค่อยมีสิทธิทำกินได้รับเงินทุนในการสร้างสรรค์ชีวิตเพราะเป็นคนไม่ยอมรับในระบบโลกอารยะนั้น คิดแบบนั้นถูกมั้ย อาชีพเขาทำงานแต่การพัฒนาบุคลิกภาพเป็นแต่เรื่องของศิลปะและความรู้วิทยาการเทคโนโลยีเท่านั้นเหรอ ไม่เกี่ยวมั้งว่าใครเทคโนโลยีหรือใครอาชีพโลกธรรมชาติเพียงแต่ตอนที่มีการงานก็แบ่งหน้าบริการช่วยกัน เมืองไหนก็มีวิทยาการเทคโนโลยีและโลกธรรมชาติ เพียงแต่การปรับสมดุลในบางเมืองก็มีการค่อนไปทางไหนมากกว่าทางไหนเกินไปเท่านั้นเอง โดยดีไซน์เนอร์ที่เคยออกแบบกำหนดไว้ คนก็มีทั้งคนทำงานในโลกความจริงแบบธรรมชาติและเทคโนโลยีเหมือนกันแต่ต่างอาชีพ ใครฝ่ายไหนเป็นนายเป็นบ่าวแล้วแต่การเรียนการศึกษาความรู้ความเข้าใจให้มีความสามารถที่เป็นอำนาจได้ เพราะถ้าคนจะเป็นคนระดับดีกว่าคนอื่นได้ก็คงไม่ใช่คนไม่มีสิทธิที่จะเข้าใจในเรื่องของวิชาการพัฒนาชีวิตในโลกความจริงเลย

บรรยากาศอะไรๆก็ไม่ค่อยปกติ ถ้าชีวิตมีความป่วยจับจิตแล้วไปทำงานอะไรต่างๆจะรู้สึกทุกข์และทรมานมาก แม้ได้เงินก็ไม่พอต่อการรักษาชีวิต แต่ถ้าออกจากการทำงานชีวิตจึงจะสบายและหายป่วยด้วยความรู้ความเข้าใจการดูแลชีวิตถูกต้องมากกว่าเดิม เพราะงานที่ไม่ใช่เรื่องชีวิตก็จะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับความรู้เรื่องชีวิต การแก้กรรมที่ทำให้ชีวิตเจ็บปวดในความคิดและมองโลกในแง่ร้ายภายในจินตนาการที่ฟุ้งซ่านมากไปก็คือการจะต้องแก้พฤติกรรมทั้งจิตใจที่จะต้องเข้มแข็งมากกว่าผู้ป่วยที่มีความอ่อนแอของสุขภาพและมีความเป็นคนมีพฤติกรรมร้ายเช่นคนที่มีแต่การบริโภคสิ่งมึนเมามากจนหลงว่าคือสิ่งดีต่อชีวิตและสังคม และยังเข้าใจผิดลึกในความเชื่ออีกว่าก็คือคนทำงานปกติที่มีอาชีพน่าเชื่อถือมากกว่าคนอื่นอย่างมีความมั่นใจสูง ก็แก้พฤติกรรมตั้งแต่การเลิกซื้อสุรายาเมาต่างๆไปเลยและไม่บริโภคจนชีวิตขาดสติมากแล้วบางคนก็เปลี่ยนแปลงเป็นคนใช้เงินที่จะซื้อสุรายาเมาเป็นการซื้ออย่างอื่นที่มีประโยชน์ในด้านความบันเทิงแบบสันติมากกว่าได้ อย่างหนังสือ หรือเครื่องบันเทิงเป็นแผ่นภาพยนต์ที่มีคุณค่าต่างๆ บางคนก็ได้ชีวิตเป็นคนมีมุมมองชีวิตและสังคมแบบคนมีภูมิความรู้มากกว่าการใช้เพียงสมองตัวเองจินตนาการด้วยการดื่มสุรายาเมามากไปนั้นได้ ชีวิตที่หลงระเริงไปกับสิ่งทำให้มีความมั่นใจที่จะทำอะไรเป็นเรื่องไม่ดีต่างๆ ก็แก้ไขได้ด้วยยอมรับว่าในอาชีพที่ได้ทำงานมีเงินรายได้นั้นก็ไม่ใช่อาชีพที่มีความฉลาดอะไรจริงๆมากเลยในเรื่องชีวิตอะไรๆ ถ้าชีวิตมีงานทำมีรายได้ทำให้มีเงินออมได้หรือมีเงินพร้อมใช้จ่ายแต่ถ้ามีความคิดแบบคนป่วยคิดว่ามีเงินแล้วจะใช้เงินทำให้ชีวิตตัวเองเป็นคนร้ายก็มีความผิดร้ายแรงอีกต่างหาก

ชีวิตคนหนุ่มสาววัยละอ่อนอยากมีแฟนอยากเป็นคนมีความรักที่สมบูรณ์ ได้เป็นพ่อบ้านแม่บ้านมีคุณภาพในสถาปัตยกรรมสุดหรู แต่ชีวิตจริงคนก็ได้เป็นพ่อบ้านแม่บ้านได้ แต่ได้เป็นพ่อบ้านแม่บ้านแล้วเมื่อชีวิตจะต้องหารายได้คนก็จะเป็นพ่อบ้านแม่บ้านที่จะมีความเสื่อมของชีวิตบ้าง ในอนาคตจะต้องเป็นคนแก่เลี้ยงชีพอยู่บ้าน ก็ต้องเข้าใจชีวิตทุกคนจะต้องเป็น แม้เป็นคนหนุ่มสาวหน้าตายังไงความสามารถอาชีพอะไร ถ้าชีวิตไม่มีความรู้ว่าจะต้องมีการเปลี่ยนแปลง สุขภาพตามอายุรกรรม ชีวิตคนที่ไม่ได้เตรียมใจว่าการมีอายุมากขึ้นจะมีความเสื่อมสุขภาพ ก็มักจะเกิดปัญหาทางตันของชีวิตเติบโตตามวุฒิภาวะต่อไปไม่ได้ คนสุขภาพจิตไม่ดีน่ะ เราไม่ง้อเงินเขาเราอยู่ได้ ทำมาหากินใครก็ทำได้จะรวยก็ได้ แต่ความรักความห่วงใยให้กันไม่ได้เหมือนครอบครัว แต่ความจริงใจมีใครให้เท่าคน โลกยุคใหม่ไม่มีคำว่าสายถ้าจะเริ่มต้นทำชีวิตให้รวย แต่คนจริงใจให้ได้เท่าคนมักหาไม่ได้เมื่อคิดได้ตอนสายไปแล้ว

ขอตั้งคำถามด้วยครับ ว่า ถ้าสมมติในอีก 20 ปีข้างหน้าคุณเลยวัยเกษียณไปแล้วและมีอายุมากอาจจะ60-70 ปีแล้ว คุณอยากมีบ้านเป็นครอบครัวของคุณ อยู่ในเมืองหลวง หัวเมืองภูมิภาค ตัวจังหวัด หรือว่าในจังหวัดชนบทตามอำเภอและหมู่บ้านชนบทต่างๆครับ ถ้าไม่มีการลงทุนซื้อที่ดินใหม่ที่ไหนปลูกบ้านหรือคุณจะเลือกอยู่ที่บ้านเกิดคุณ และสถานที่ที่คุณจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยแห่งสุดท้ายในวัยชราจะเป็นลักษณะขอที่อยู่แบบไหน คุณมีพร้อมแล้วหรือยัง

บริษัททำงานรับจ้างงานเหมาทำงาน

ก็ไม่ค่อยได้ลงทุนสต๊อกของเองหรอก

แต่อาศัยความมีบารมีที่จะ

ให้เจ้าของผลงานลงทุนฝากเงินไว้กับ

บริษัทเขาที่มีคนเขาจะรับจ้างทำงานก่อน

เพื่อให้ไปหาซื้อวัสดุก็สร้างกี่ร้อยล้านหรือเป็นพันๆหมื่นๆล้าน

ก็ฝากเงินไว้ให้ผู้รับเหมาทำงานที่มีเครดิตการซื้อสินค้าจากร้านขายวัสดุได้ชัวร์ๆ

และได้คุ้มราคามีเกรดในการเลือกวัสดุ

เท่านั้นที่จะทำให้มีผลงานสำเร็จให้แก่ผู้เป็นเจ้าของคือนักลงทุน

หรือผู้อุปโภคบริโภคได้สิ่งที่ดีกว่าเงินลงทุน

ถ้าคนไม่มีทุนแต่ฝันถึงความร่ำรวยเลิศหรูก็ไม่รู้ว่า

จะจ้างผู้รับเหมาได้ยังไง ก็มีแต่ฝันว่าชีวิตตัวเองมีเกรด

ในสิ่งที่คนยังไงไม่มี
แต่ในความต้องการก็อยากได้
สิ่งนั้นแต่ให้มีค่าเกินค่าเฉลี่ย
แม้แต่กากหมูก็ยังมีเกรดของ
การทำกากหมูมีระดับต่างๆ
ถ้ากากหมูมีคุณภาพก็เป็นกากหมูที่ได้รับรองมาตรฐาน อหย่อย
แล้วก็เป็นที่ต้องการของคน
ที่มีพื้นฐานเลือกแต่สิ่งที่มีค่าเกินค้าเฉลี่ยอย่างฉลาด

ถ้าได้อะไรแล้วจะทำให้มีความสุข

เพราะความรู้สึกสมหวัง

ชีวิตไม่ได้แต่สิ่งมีค่าเกินค่าเฉลี่ย

สมหวังยาก

ถ้าคนไม่มีทุนแต่ฝันถึงความร่ำรวยเลิศหรูก็ไม่รู้ว่า

จะจ้างผู้รับเหมาได้ยังไง ก็มีแต่ฝันว่าชีวิตตัวเองมีเกรด

การออกแบบสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมก็คล้ายๆกับการทำโรงมหรสพหรือการสร้างเวทีคอนเสิร์ตหรือการแสดงหมอลำอะไรก็ว่ากันไป

ส่วนชีวิตจะอยู่เบื้องหน้าคือการแสดงออกที่ต้องพัฒนาให้มีมารยาทมากๆในระดับสูงๆหรืออยู่เป็นเบื้องหลังเป็นคนบ้านๆมากกว่าการอาชีพไฉไล

ก็แล้วแต่ว่าจะสนใจให้ความสำคัญมากหรือเปล่าล่ะถ้าคนก็มีเวลาทำงานในชีวิตแล้ว

ทำงานอะไรก็ทำให้เป็นจริงได้

แต่รายได้ต่างๆมาจากธุรกิจ

บางคนก็เป็นมิตรกับสหกรณ์