อะไรอะไรที่แม่ ทำให้เรากินตอนเด็กๆ มันอร่อยทุกอย่างเลย
ว่ามั๊ยครับ
ไม่ว่าจะเป็นกับข้าวง่ายๆขนาดไหน
มะเขือยาวผัดใบโหระพา
ไข่พะโล้ จับฉ่าย ผัดผักบุ้ง ผัดฟักทอง
หนังหมูผัดต้นหอม ผัดหอยกระพง
ขนมจีนน้ำพริก หมี่กระทิ แกงเทโพ ต้มข่าปลาสลิด ต้มกะทิเนื้อเค็ม ฯลฯ
แล้วทำไมพอเราโตมา พอเรากลับไปทำกับข้าวแบบนั้นแล้วมันไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำอะครับ
ตอนเราเด็กๆ เราก็เป็นลูกมือ ช่วยแม่ทำกับข้าวนี่นา
ขูดมะพร้าว ปอกหอม ปอกกระเทียม ต้ำน้ำพริก ล้างผัก เตรีนมของสารพัด ก็รู้อยู่ แม่ทำยังไง
ทำไม พอโตมา ทำเองแล้วไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำแฮะ
อะไร มันพลาดไป ตรงไหน...
คิดอยู่นานครับ
ใช้เวลาหลายปี กว่าจะคิดได้ ผมคงไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ อิ อิ
งานนี้ มันวิทยาศาตร์ล้วนๆ นี่หว่า
ปู้โธ่ ! เราจะทำให้อร่อยเหมือนแม่ได้ไงวะ ก็ในเมื่อ เครื่องปรุงต่างๆในยุค 2513 กับ 2569 มันคนละยี่ห้อ !
มันคนละอ่าวกันเลยครับ...ต่างกันฟ้า กับ เหว
สมัยนั้น แม่ใช้นำ้ปลา ตราสิงห์ทอง กับตราโบว์แดง ใช้ผมวิ่งไปซื้อ ขวดละ สิบสลึง (ภาษาสมัยนั้น)
ซึ่ง สองยี่ห้อนี้ ป่านนี้คงสูญพันธ์ไปเรียบโร้ยยย
ซีอิ๊วขาว ใช้ตราแมงปอ น้ำมันพืชมียี่ห้อเดียว น้ำมันทิพย์ แม่ก็ไม่ใช้ แม่ใช้น้ำมันหมูครับ
เจียวกากหมูสดใหม่ ใส่อวยโลหะสีน้ำเงินๆที่ท่านคุ้นเคยนั่นแหละ
น้ำมันหง น้ำมันหอยอะไรไม่มีทั้งนั้น ! ซ๊อสหอยนางรมยังไม่เกิดครับ ในปีนั้น
ซ๊อสปรุงรสฝาเขียวก็ไม่มี แม๊กกี้ก็ไม่มี รสดี ฟ้าไทย ผงนัวอะไรก็ไม่มี ไม่มีทั้งนั้น !
มันถึงได้อร่อยจะเป็นจะตายได้ขนาดนั้นครับ...รสมือล้วนๆ
ทุกวันนี้ ด้วยความคิดถึงแม่
ถ้าผมทำกับข้าวให้ตัวเองกินนะครับ
ผมจะไม่มีวันใส่ ซ๊อสปรุงรส ผมจะไม่ใส่ซ๊อสหอยนางรม ผมจะไม่ใช่ผงปรุงรส
ผลที่ได้ก็คือ อาหารที่อร่อย ใ ก ล้ เ คี ย ง กับที่แม่เคยทำ มากที่สุด เท่าที่จะใกล้เคียงได้
เพื่อนสมาชิกที่เกิดมาหลังยุค ซ๊อสหอยนางรม อาจจะไม่ค่อยเข้าใจ
ผม มันเกิดในยุค Pre-Oyster Sauce Period มันไม่รู้จกคำว่า ซ๊อสหอยนางรม หรอกครับ
ทุกวันนี้ ใครทำอะไรก็ใส่ซ๊อสหอยดังกล่าว แทบจะกับอาหารทุกชนิดที่ปรุง
แต่เพื่อนสมาชิกท่านใดวัยใกล้เลข 6 หรือ 60+ จะเข้าใจที่ผมพูด
ใครคิดถึงแม่ ใครสนใจ เอาไปลองทำดูนะครับ
อาหารแบบโบราณ ต้อง ทำด้วยวิธีแบบโบราณ และ เครื่องปรุงโบราณ
จึงจะได้รสชาติบ้านๆ แบบโบราณ ที่ท่านอาจจะโหยหา ในวันนี้ ที่ไม่มีแม่ มาทำอะไรให้กินแล้ว
สวัสดี
(กระทู้ 60+) เคล็ดลับ ในการทำกับข้าว ให้อร่อย อย่างที่แม่เคยทำ...ง่ายนิดเดียว
ว่ามั๊ยครับ
ไม่ว่าจะเป็นกับข้าวง่ายๆขนาดไหน
มะเขือยาวผัดใบโหระพา
ไข่พะโล้ จับฉ่าย ผัดผักบุ้ง ผัดฟักทอง
หนังหมูผัดต้นหอม ผัดหอยกระพง
ขนมจีนน้ำพริก หมี่กระทิ แกงเทโพ ต้มข่าปลาสลิด ต้มกะทิเนื้อเค็ม ฯลฯ
แล้วทำไมพอเราโตมา พอเรากลับไปทำกับข้าวแบบนั้นแล้วมันไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำอะครับ
ตอนเราเด็กๆ เราก็เป็นลูกมือ ช่วยแม่ทำกับข้าวนี่นา
ขูดมะพร้าว ปอกหอม ปอกกระเทียม ต้ำน้ำพริก ล้างผัก เตรีนมของสารพัด ก็รู้อยู่ แม่ทำยังไง
ทำไม พอโตมา ทำเองแล้วไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำแฮะ
อะไร มันพลาดไป ตรงไหน...
คิดอยู่นานครับ
ใช้เวลาหลายปี กว่าจะคิดได้ ผมคงไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ อิ อิ
งานนี้ มันวิทยาศาตร์ล้วนๆ นี่หว่า
ปู้โธ่ ! เราจะทำให้อร่อยเหมือนแม่ได้ไงวะ ก็ในเมื่อ เครื่องปรุงต่างๆในยุค 2513 กับ 2569 มันคนละยี่ห้อ !
มันคนละอ่าวกันเลยครับ...ต่างกันฟ้า กับ เหว
สมัยนั้น แม่ใช้นำ้ปลา ตราสิงห์ทอง กับตราโบว์แดง ใช้ผมวิ่งไปซื้อ ขวดละ สิบสลึง (ภาษาสมัยนั้น)
ซึ่ง สองยี่ห้อนี้ ป่านนี้คงสูญพันธ์ไปเรียบโร้ยยย
ซีอิ๊วขาว ใช้ตราแมงปอ น้ำมันพืชมียี่ห้อเดียว น้ำมันทิพย์ แม่ก็ไม่ใช้ แม่ใช้น้ำมันหมูครับ
เจียวกากหมูสดใหม่ ใส่อวยโลหะสีน้ำเงินๆที่ท่านคุ้นเคยนั่นแหละ
น้ำมันหง น้ำมันหอยอะไรไม่มีทั้งนั้น ! ซ๊อสหอยนางรมยังไม่เกิดครับ ในปีนั้น
ซ๊อสปรุงรสฝาเขียวก็ไม่มี แม๊กกี้ก็ไม่มี รสดี ฟ้าไทย ผงนัวอะไรก็ไม่มี ไม่มีทั้งนั้น !
มันถึงได้อร่อยจะเป็นจะตายได้ขนาดนั้นครับ...รสมือล้วนๆ
ทุกวันนี้ ด้วยความคิดถึงแม่
ถ้าผมทำกับข้าวให้ตัวเองกินนะครับ
ผมจะไม่มีวันใส่ ซ๊อสปรุงรส ผมจะไม่ใส่ซ๊อสหอยนางรม ผมจะไม่ใช่ผงปรุงรส
ผลที่ได้ก็คือ อาหารที่อร่อย ใ ก ล้ เ คี ย ง กับที่แม่เคยทำ มากที่สุด เท่าที่จะใกล้เคียงได้
เพื่อนสมาชิกที่เกิดมาหลังยุค ซ๊อสหอยนางรม อาจจะไม่ค่อยเข้าใจ
ผม มันเกิดในยุค Pre-Oyster Sauce Period มันไม่รู้จกคำว่า ซ๊อสหอยนางรม หรอกครับ
ทุกวันนี้ ใครทำอะไรก็ใส่ซ๊อสหอยดังกล่าว แทบจะกับอาหารทุกชนิดที่ปรุง
แต่เพื่อนสมาชิกท่านใดวัยใกล้เลข 6 หรือ 60+ จะเข้าใจที่ผมพูด
ใครคิดถึงแม่ ใครสนใจ เอาไปลองทำดูนะครับ
อาหารแบบโบราณ ต้อง ทำด้วยวิธีแบบโบราณ และ เครื่องปรุงโบราณ
จึงจะได้รสชาติบ้านๆ แบบโบราณ ที่ท่านอาจจะโหยหา ในวันนี้ ที่ไม่มีแม่ มาทำอะไรให้กินแล้ว
สวัสดี