สวัสดีค่ะ เราทำงานเป็นพนักงานเกี่ยวกับถ่ายคอนเทนต์ของบริษัท
ปกติงานด้านนี้ค่อนข้างเครียด ซึ่งเราทำทุกตำแหน่งทั้งเสนองาน คิดไอเดีย ถ่าย อัดเสียง ตัดต่อ ลงโปรโมท ซึ่งถามถึงเงินเดือนได้แค่10,000ค่ะ ทำมาเป็นเวลา 4 ปีแล้ว บอกว่าจะขึ้นเงินให้ก็ไร้วี่แววจะลาออกก็อ้างว่าต้องทำให้ครบสัญญาไม่เช่นนั้นจะแจ้งความข้อหาทำผิดกฎสัญญาบริษัท
ประเด็นแรกคือ
- การทำงานที่กดดันมากๆ ต้องถ่ายและตัดต่ออกมาให้ได้ตามที่เจ้านายคิด ย้ำ*ตามภาพที่เขาคิด หากคลาดนิดเดียวต้องถ่ายใหม่ โดยไม่สนความต้องการของคนดู ซึ่งเราไม่สามารถเห็นภาพที่เขาคิดได้ เขาพูดแค่ว่าไปทำมาก่อนแล้วจะตรวจให้ การถ่ายและตัดนั้นต้องอยู่15วินาทีและภาพต้องไม่ซ้ำใน1วินาที ซึ่งมันทำให้เครียดมากและเสียสายตา เพราะภาพที่ไวและดูแทบไม่ทัน เพื่อนร่วมก็บ่นว่าภาพดูไม่รู้เรื่อง พอบอกเจ้านายก็จะโดนตำหนิมาว่างานของเขามันสมบูรณ์เสมอ
- งานที่แก้โดยไม่สนเวลาเลิกงาน และไม่ให้ค่าโอ บอกว่าเป็นงานที่ต้องแก้เพราะความสะเพร่าของคนเราเอง เคยกินเวลาแก้งานไปจนดึกเกือย 1 ชั่วโมงเต็ม พอเช้าวันต่อมาบอกให้แก้เพราะยังไม่ถูกใจ มันทำให้เพื่อนร่วมงานที่รอกลับบ้านหลายคนไม่พอใจเรา
- พอถึงวันหยุด โดยปกติกลับห้องมาก็จะมีเวลาแค่วันหยุดที่จะได้ทำความสะอาด ซักผ้าก็ล่อไปเกือบครึ่งวัน และไหนจะซื้อของส่วนตัว ทำธุระสำคัญๆก็ทำได้แค่วันหยุดเท่านั้น พอเช้ามาทำงาน เจ้านายเข้ามาคุยแต่เช้าถามหาไอเดียต่อยอดงาน ปกติเราจะคิดงานใส่สมุดก่อนหยุดเสมอ พอเขาถามเราเลยเสนอตามที่วางไว้ แต่เขากลับพูดเราว่า "วันหยุดทำอะไร ทำไมไม่คิดงานมา วันหยุดพักสมองอย่างเดียวหรือไง วันหยุดทำอะไรนักหนามีธุรกิจพันล้านทำอยู่งั้นหรอ " ซึ่งเราก็ตอบกลับดีๆว่า เราประชุมกันเสร็จหนูก็วางงานต่อเลย วันนี้มาเราต้องเริ่มทำงานตามแผนที่ประชุม แต่เขาบอกว่าไอ้แผนที่คุยกันไม่เคยประสบความสำเร็จ ดีแต่พูด ไม่มีสมองคิด สมองถึงได้ตันวันๆงานไม่ได้เรื่อง ถ้ามีเด็กจบใหม่เรียกค่าจ้างแพงๆแต่ได้ประสิทธิภาพเขาจะยอมจ่าย
- ลาป่วย โดยปกติตามกฎแรงงานถ้าป่วย1วันไม่ต้องส่งใบรับรองแพทย์ แต่ที่นี้ต้องมีให้ห้ามขาดไม่เช่นนั้นจะโดนหักเงินเดือน ซึ่งโรงพยาบาลขึ้นชื่อมาเช้ากลับเย็น วันนั้นเราปวดมากคลื่นไส้อาเจียนถึงขั้นอยู่ๆก็ฟุบหลับจนเพื่อนร่วมงานต้องปลุก แจ้งเจ้านายขอลาพักโดยตอบกลับมาว่าแค่หัวปวดก็กินยาเดี๋ยวก็หาย ถ้าจะลาต้องไปเอาใบรับรองแพทย์ ซึ่งเราก็ต้องทนไปนั่งปวดหัวรอหมอตรวจ กลับอีกที่ก็เย็น
- ซึ่งตอนที่หาหมอ ก็เจอหมอคนเดิมทีนี้เขาบอกว่าประวัติการรักษาของเรามันมีแต่ปวดหัว พอสอบถามเราเล่าเรื่องที่ทำงานให้ฟัง แต่หมอกลับให้เราไปแผนกจิตเวช ทำให้เรามีใบนัดหมอจิตเวช พอบอกเจ้านายว่าขอลาวันนี้เพื่อไป เขาบอกว่า เราเป็นบ้าหรอทำไมต้องไป แล้วทำไมไม่ให้หมอนัดวันหยุดตัวเอง เดือดร้อนเพื่อนร่วมงาน เราได้แต่กัดฟันบอกว่าถ้าไม่ไปประวัติก็จะเสีย แค่ไปเช็คว่าอาการที่หนูปวดหัวไปเพื่อประเมินอาการจะได้รักษาถูกและต้องกินยาแบบไหน พอวันต่อมาเราได้ใบพักงาน 7 วัน แต่เป็นใบพักงานที่ต้องมาทำงานวันหยุด โดยไม่ได้รับค่าจ้าง ซึ่งเรามาทำงานทั้งหมด 2 เดือนเต็มโดยไม่ได้พักทำงานยาว8-9ชั่วโมง
ขอบคุณที่อ่านนะคะหนูแค่อยากระบายให้ฟัง ที่ทนอยู่ไม่ใช่ว่าไม่เคยลาออก ลาออกแล้วค่ะแต่เขาบอกว่าต้องทำงานให้คบสัญญาก่อนถึงจะเซ็นให้ออก ถ้าไปฟ้องกรมแรงงานก็จะไปบอกนายจ้างทุกคนว่าไม่ให้รับหนูเข้าทำงานเพราะเขารู้จักกับเจ้าของร้านทั่วจังหวัดประมาณว่าเขามีเส้นสายเยอะ หนูเลยได้แต่กัดฟันทำงานต่อเพราะค่าใช้จ่ายด้วย แล้วงานไปลองทิ้งใบสมัครก็ไม่มีที่ไหนโทรไปสัมภารณ์ มีบางทีให้ไปพอไปถึงก็บอกว่าเพิ่งรับคนเข้าทำงานค่ะ
โดนด่าว่าวันหยุดทำไมถึงเอาแต่พักผ่อน ถึงขั้นพูดว่าไร้สมอง
ปกติงานด้านนี้ค่อนข้างเครียด ซึ่งเราทำทุกตำแหน่งทั้งเสนองาน คิดไอเดีย ถ่าย อัดเสียง ตัดต่อ ลงโปรโมท ซึ่งถามถึงเงินเดือนได้แค่10,000ค่ะ ทำมาเป็นเวลา 4 ปีแล้ว บอกว่าจะขึ้นเงินให้ก็ไร้วี่แววจะลาออกก็อ้างว่าต้องทำให้ครบสัญญาไม่เช่นนั้นจะแจ้งความข้อหาทำผิดกฎสัญญาบริษัท
ประเด็นแรกคือ
- การทำงานที่กดดันมากๆ ต้องถ่ายและตัดต่ออกมาให้ได้ตามที่เจ้านายคิด ย้ำ*ตามภาพที่เขาคิด หากคลาดนิดเดียวต้องถ่ายใหม่ โดยไม่สนความต้องการของคนดู ซึ่งเราไม่สามารถเห็นภาพที่เขาคิดได้ เขาพูดแค่ว่าไปทำมาก่อนแล้วจะตรวจให้ การถ่ายและตัดนั้นต้องอยู่15วินาทีและภาพต้องไม่ซ้ำใน1วินาที ซึ่งมันทำให้เครียดมากและเสียสายตา เพราะภาพที่ไวและดูแทบไม่ทัน เพื่อนร่วมก็บ่นว่าภาพดูไม่รู้เรื่อง พอบอกเจ้านายก็จะโดนตำหนิมาว่างานของเขามันสมบูรณ์เสมอ
- งานที่แก้โดยไม่สนเวลาเลิกงาน และไม่ให้ค่าโอ บอกว่าเป็นงานที่ต้องแก้เพราะความสะเพร่าของคนเราเอง เคยกินเวลาแก้งานไปจนดึกเกือย 1 ชั่วโมงเต็ม พอเช้าวันต่อมาบอกให้แก้เพราะยังไม่ถูกใจ มันทำให้เพื่อนร่วมงานที่รอกลับบ้านหลายคนไม่พอใจเรา
- พอถึงวันหยุด โดยปกติกลับห้องมาก็จะมีเวลาแค่วันหยุดที่จะได้ทำความสะอาด ซักผ้าก็ล่อไปเกือบครึ่งวัน และไหนจะซื้อของส่วนตัว ทำธุระสำคัญๆก็ทำได้แค่วันหยุดเท่านั้น พอเช้ามาทำงาน เจ้านายเข้ามาคุยแต่เช้าถามหาไอเดียต่อยอดงาน ปกติเราจะคิดงานใส่สมุดก่อนหยุดเสมอ พอเขาถามเราเลยเสนอตามที่วางไว้ แต่เขากลับพูดเราว่า "วันหยุดทำอะไร ทำไมไม่คิดงานมา วันหยุดพักสมองอย่างเดียวหรือไง วันหยุดทำอะไรนักหนามีธุรกิจพันล้านทำอยู่งั้นหรอ " ซึ่งเราก็ตอบกลับดีๆว่า เราประชุมกันเสร็จหนูก็วางงานต่อเลย วันนี้มาเราต้องเริ่มทำงานตามแผนที่ประชุม แต่เขาบอกว่าไอ้แผนที่คุยกันไม่เคยประสบความสำเร็จ ดีแต่พูด ไม่มีสมองคิด สมองถึงได้ตันวันๆงานไม่ได้เรื่อง ถ้ามีเด็กจบใหม่เรียกค่าจ้างแพงๆแต่ได้ประสิทธิภาพเขาจะยอมจ่าย
- ลาป่วย โดยปกติตามกฎแรงงานถ้าป่วย1วันไม่ต้องส่งใบรับรองแพทย์ แต่ที่นี้ต้องมีให้ห้ามขาดไม่เช่นนั้นจะโดนหักเงินเดือน ซึ่งโรงพยาบาลขึ้นชื่อมาเช้ากลับเย็น วันนั้นเราปวดมากคลื่นไส้อาเจียนถึงขั้นอยู่ๆก็ฟุบหลับจนเพื่อนร่วมงานต้องปลุก แจ้งเจ้านายขอลาพักโดยตอบกลับมาว่าแค่หัวปวดก็กินยาเดี๋ยวก็หาย ถ้าจะลาต้องไปเอาใบรับรองแพทย์ ซึ่งเราก็ต้องทนไปนั่งปวดหัวรอหมอตรวจ กลับอีกที่ก็เย็น
- ซึ่งตอนที่หาหมอ ก็เจอหมอคนเดิมทีนี้เขาบอกว่าประวัติการรักษาของเรามันมีแต่ปวดหัว พอสอบถามเราเล่าเรื่องที่ทำงานให้ฟัง แต่หมอกลับให้เราไปแผนกจิตเวช ทำให้เรามีใบนัดหมอจิตเวช พอบอกเจ้านายว่าขอลาวันนี้เพื่อไป เขาบอกว่า เราเป็นบ้าหรอทำไมต้องไป แล้วทำไมไม่ให้หมอนัดวันหยุดตัวเอง เดือดร้อนเพื่อนร่วมงาน เราได้แต่กัดฟันบอกว่าถ้าไม่ไปประวัติก็จะเสีย แค่ไปเช็คว่าอาการที่หนูปวดหัวไปเพื่อประเมินอาการจะได้รักษาถูกและต้องกินยาแบบไหน พอวันต่อมาเราได้ใบพักงาน 7 วัน แต่เป็นใบพักงานที่ต้องมาทำงานวันหยุด โดยไม่ได้รับค่าจ้าง ซึ่งเรามาทำงานทั้งหมด 2 เดือนเต็มโดยไม่ได้พักทำงานยาว8-9ชั่วโมง
ขอบคุณที่อ่านนะคะหนูแค่อยากระบายให้ฟัง ที่ทนอยู่ไม่ใช่ว่าไม่เคยลาออก ลาออกแล้วค่ะแต่เขาบอกว่าต้องทำงานให้คบสัญญาก่อนถึงจะเซ็นให้ออก ถ้าไปฟ้องกรมแรงงานก็จะไปบอกนายจ้างทุกคนว่าไม่ให้รับหนูเข้าทำงานเพราะเขารู้จักกับเจ้าของร้านทั่วจังหวัดประมาณว่าเขามีเส้นสายเยอะ หนูเลยได้แต่กัดฟันทำงานต่อเพราะค่าใช้จ่ายด้วย แล้วงานไปลองทิ้งใบสมัครก็ไม่มีที่ไหนโทรไปสัมภารณ์ มีบางทีให้ไปพอไปถึงก็บอกว่าเพิ่งรับคนเข้าทำงานค่ะ