📣 เรื่องเล่า จากผู้ใหญ่ใจดี ตอนที่ 25, 26 ว่ากันด้วยเรื่อง จงอดทนและรับฟัง 🌸🌸🌸 และ คนที่มีพรสวรรค์ 🤹🎁

       เจ้าของบ้านออกไปล่าสัตว์ ทิ้งหมาอยู่บ้านไว้เพื่อคอยดูแลลูกน้อย เมื่อเค้ากลับมาก็เห็นรอยเลือดเต็มพื้นไปหมดฮะ !!!  แล้วลูกเขาไปไหนล่ะ แล้วหมาล่ะทำไมมันเงียบ ทำไมมันมีรอยเลือด มีอะไรยังไงกัน เอ้าพอเดินไปเจอหมา ปากของมันก็เต็มไปด้วยเลือด  เอ้า เจ้าหมาพอเห็นเจ้าของกลับมาก็วิ่งมาหา แกว่งหางมองเจ้าของอย่างดีใจ

       เจ้าของก็เอ๊ยทำไมลูกก็หายไป  หมาก็มีปากเปื้อนเลือด ก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์ ทีนี้ก็  ไม่ฟังอีร้าค่าอีรมอะไรเลยครับ  ตีหมาสิ  ซัดหมา เสียงหมาร้องโหยหวน  แล้วตายคาที่ไปเลย  แต่แค่แป้บเดียว เสียงหมาที่ร้องก่อนตายนั้นกลับปลุกเด็กน้อยที่นอน หลับอยู่ในบ้านตื่นขึ้นมา ร้องไห้จ้า เอาล่ะทีนี้ เมื่อเขาเดินเข้าไปในบ้าน จึงเห็นซากของหมาป่า โดนกัดตายอยู่ที่ห้องโถงฮะ  โอ้โหโอ้ย อนิจจังอนิจจา เจ้าหมาผู้ซื่อสัตย์เอ๋ย เจ้าตายเพราะนายเจ้า บุ่มบามไม่ถามไถ่แท้ๆ ไม่รอบคอบ นึกย้อนกลับไป โอ่ที่แท้หมาของเรานี่ปกป้อง ลูกเรานะ กัดหมาป่าจนจมเขี้ยวไปอ่ะ แล้วก็เฝ้าดูพิทักษ์ลูกของเราให้  ไอ่เรานี่ก็ อนิจจังอนิจจาอย่างที่ว่าแหละครับบุ่มบาม บันดาลโทสะฆ่าหมาของตัวเองไปโดยไม่มีการถามไถ่ คิดวิเคราะห์ให้ดี

       เรื่องราวมากมายครับ สิ่งที่เราเห็นกับตาเราได้ยินกับหู ไม่แน่เสมอไปนะครับว่าจะเป็นจริงตามนั้น จงให้โอกาสให้ผู้อื่นได้อธิบายครับ  จงรู้จักอดทน ให้ผู้อื่นอธิบายให้เข้าใจ เมื่อทำได้ดังนี้นี่เรื่องที่น่าเสียใจ เมื่อเราฟังความทุกอย่างแล้ว คิดวิเคราะห์แล้วเราจึงค่อยตัดสินใจ  

       คือถ้าเราเลือกที่จะไม่ถาม เลือกที่จะไม่พูด  นั่นคือความไม่ยุติธรรมและก็ความไม่รับผิดชอบต่อตนเองและผู้อื่น จำไว้ให้ดีนะครับการสื่อสารเป็นเรื่อง สำคัญที่สุดในโลกใบนี้  เพราะฉะะนั้นก็หวังว่า เหตุการณ์ที่น่าเศร้าความสูญเสียใดๆ ที่เกิดขึ้นอันเกิดมาจากการไม่ถาม ไม่พูดจากันไม่สื่อสารกันนั้นจะ เป็นเรื่องที่น่าเสียใจเหมือนดั่งเรื่อง ของหมาเฝ้าบ้านตัวนี้ที่นายไม่ถามไถ่ ไม่ดูเหตุการณ์ ไม่สำรวจให้ถ่องแท้ เป็นเรื่องน่าเศร้า  แต่เป็นตัวอย่างที่ดีก็หวังว่าเราจะใช้ชีวิตอยู่ในประเทศหรือในบ้านเมืองของเรานี้ ด้วยการสื่อสารที่ดีแล้วก็สร้างความเข้าใจกันให้มากๆเราจะได้เดินทางไปสู่ความสุขความสงบ  และก็ความเป็นชาติที่ประเทศบ้านเมืองอื่นเขาอิจฉาว่า ในน้ำมีปลาในนามีข้าว  แล้วก็อยู่กันเป็น แผ่นดินไทย แผ่นดินทอง กันเถอะ ครับ


       มีเรื่องเล่าเป็นเรื่องของคนที่ มีพรสวรรค์ โดยเฉพาะที่คนพิการทางนู้นทางนี้ อาจจะมีดีทางนั้น สมมติว่า พิการทางสายตาอาจจะมีอะไรที่ทดแทนอาจจะมีพรสวรรค์ด้านดนตรี เพลง แม้กระทั่งพอมองไม่เห็น อาจเลือกใช้วิธีการคลำหรือว่าสูดกลิ่นแทนเขาก็จะบอกได้ ครับ

       ก็มีผู้พิการทางสายตาท่านนึงเนี่ย ไปปรากฏที่ร้านอาหารเดินเข้ามาในร้านอาหาร เจ้าของร้านที่รับหน้าที่เสริฟเดินมาและยื่นเมนูให้ เพราะว่าพอใส่แว่นก็ ไม่รู้ว่ามองไม่เห็นหรือไม่ไง  ชายตาบอดพูดว่า ขอโทษครับตาผมมองไม่เห็นครับ รบกวนคุณช่วยเอาช้อนที่ใช้แล้วของลูกค้าคนก่อนมาให้ผมดีกว่าแล้วผมจะสั่งเอง  เออ  เจ้าของร้านแม้จะสงสัยเล็กน้อยแต่ว่า ก็ทำตามก็หยิบช้อนที่ยังไม่ได้ล้างออกไปให้ชายตาบอด
       
       เมื่อได้ช้อนแล้วเขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆทีนึง ก็ดมช้อนแล้วพูดง่ายๆ เออสั่งไอ้นี่เลยดีกว่าครับ เนื้อผัดน้ำมันหอยใส่เห็ดฟางกับ มะเขือเทศราดข้าว 
โอ้โห ละเอียดขนาดนั้น เจ้าของร้านนึกในใจ  กูไม่อยากจะเชื่อเลยวุ้ย แล้วก็เดินกลับเข้าครัวไปสั่งอาหารกับแม่ครัว นั่นคือภรรยาเค้าเอง   เล่าเรื่องนี้ให้ฟังด้วย เออ 

       อีกไม่กี่วันต่อมาชายคนเดิมก็มาที่ร้านอีกเจ้าของก็จำไม่ได้ ก็เอาเมนูมาให้อีกเพราะว่า แขกเยอะ เออชายตาบอก พี่จำผมไม่ได้ดหรอครับผมตาบอดไง

เจ้าของก็รีบขอโทษที่จำไม่ได้ เดี๋ยวจะหยิบช้อนที่ยังไม่ล้างมาให้นะครับ  ก็หยิบช้อนมา จากนั้นชายตาบอดก็ สูดกลิ่นเหมือนเดิม เอ่อ กลิ่นนี้ดีจังครับถ้างั้นเอานี่เลยครับ กระเพราหมูกรอบไข่ดาวใส่พริกไทยเยอะๆ เลย  เจ้าของร้าน เฮ้ยรู้ได้ยังไง โอเคก็เดินไปก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี ก็บอกเฮ้ยอันนี้มา 2 ครั้ง แล้วเดี๋ยวคราวหน้าถ้ามาอีกนะเราจะต้องจำให้ได้ต้องทดสอบนะ

       เออเออ เวลาผ่านไป ประมาณสัก 10 วันชายผู้พิการสายตาก็ เข้ามาที่ร้านเดิมอีกครั้งคราวนี้เจ้าของร้านจำแม่น ก็ตั้งปณิธานไว้แล้วนี่จะลองของอีกทีซิ  รีบสั่งภรรยาแม่ชม้อย ว่า  ชม้อยเธอรีบเอาช้อนเช็ดที่กางเกงในเร็วๆเลย จะเอาไปให้คนตาบอดดม  ชม้อย ผู้เป็นภรรยาก็ทำตาม  เจ้าของร้านอยากจะลองดูซิจะเก่งอะไรยังไง  แล้วก็หยิบช้อน ออกมาต้อนรับเลย ช้อนเตรียมไว้แล้วครั้งนี้ ไม่ต้องส่งเมนูแล้วจำได้  สวัสดีครับผมจำคุณได้แล้วครับเตรียมช้อนมาให้เรียบร้อยแล้ว แล้วชายตาบอดก็สูดดม แล้วก็ร้องออกมาว่าอ้าว ชม้อยมาทำงานอยู่ที่นี่เอง  ฮ่าๆ ๆ  
 
ชายตาบอดนี่ยังอยู่ดี หรือเปล่านะ 555

ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ คลายเครียดนะครับ สุขสันต์วันศุกร์  ลาไปแล้วครับ
 
ありがとうございます[ARIGATÔ GOZAIMASU]
เรื่องเล่าจาก ถิรชัย
Cr. บิ๊กแป๊ะ ถิรชัย วุฒิธรรม  รายการ Morning Talk FM.99
แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ
 つづく