คือแม่มาชวนเรากินข้าวนอกบ้านช่วงเที่ยงคืนกว่าๆ ว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปกินข้าวข้างนอกกันเป็นวันเกิดแม่ เราเลยถามกลับว่าพรุ่งนี้ใช่มั้ย ซึ่งมันก็คือวันที่19ตามปฏิทิน หรือก็คือวันเกิดแม่เรา แม่ก็บอกใช่ เราเลยบอกว่าโอเคร แล้วเราเลยถามว่า แล้ววันนี้ตอนเช้าจะกินอะไร แม่ก็บอกว่า ก็วันนี้แม่ซื้อข้าวมากินที่บ้านไง เราเลยบอกว่าไม่ใช่ นั้นมันเมื่อวาน เพราะมันเลยเที่ยงคืนแล้ว วันนี้วันที่18 แสดงว่าที่บอกว่าพรุ่งนี้ที่บอกว่าจะกินข้าวข้างนอก คือหมายถึงเช้าที่จะถึงนี้ใช่มั้ย แม่ก็งงแล้วบอกว่ากินข้าวข้างนอกวันพรุ่งนี้ เราเลยบอกว่าเอ้า งั้นวันนี้ตอนเช้าจะกินอะไรละ เขาก็งงอีก เราเลยบอกว่า ตอนนี้มันเลยเที่ยงคืนแล้ว วันนี้มันวันที่18แล้ว คือแม่จะกินข้าวที่ไหนตอนเช้านี้อะ คือเราเถียงกับแม่จนพ่อบอก จะไปกินข้าวข้างนอกวันที่18ตอนเช้า เราก็โอเคร สรุปก็คือไปวันนี้ตอนเช้านะ เราพูด แต่แม่ก็ยังพูดเสียงแข็งว่าจะไปกินพรุ่งนี้ตอนเช้าเหมือนไม่ยอมแพ้ เราก็ค่อยๆอธิบายให้แม่ฟังว่า มันเลยเที่ยงคืนแล้ว ถ้าแม่พูดถึงวันนี้ มันคือวันที่18 แต่ถ้าแม่พูดถึงที่แม่พูดว่าแม่ซื้อข้าวมากินในบ้าน มันคือเมื่อวานตอนเช้า แม่ก็เริ่มโมโหแล้วเริ่มพูดคำหยาบกับเราประมาณว่า เออ ถ้าไม่รู้วันก็ไม่ต้องแดก จะวันนี้พรุ่งนี้ก็ช่าง

ไม่ต้องแดกแล้ว เดี๋ยวกูซื้อข้าวมากินที่บ้าน
เราก็เลยงงว่า เราผิดอะไร พ่อก็บอกว่าให้ยอมแม่ เพราะเราเด็กกว่า เราก็แบบ เด็กกว่าแล้วเราพูดความจริงผิดรึป่าว เราไม่ควรอธิบายความจริงให้แม่ฟังเหรอ เราเลยลุกแล้วขึ้นห้องเลย เราก็เลยสงสัยว่า ถ้าวันนี้วันที่18ตามเวลาโลก และทุกคนจะไปกินข้าวข้างนอกตอนเช้า ทุกคนจะเรียกมันว่าพรุ่งนี้หรือวันนี้
เรียกเวลาหลังเที่ยงคืนว่าอะไร
เราก็เลยงงว่า เราผิดอะไร พ่อก็บอกว่าให้ยอมแม่ เพราะเราเด็กกว่า เราก็แบบ เด็กกว่าแล้วเราพูดความจริงผิดรึป่าว เราไม่ควรอธิบายความจริงให้แม่ฟังเหรอ เราเลยลุกแล้วขึ้นห้องเลย เราก็เลยสงสัยว่า ถ้าวันนี้วันที่18ตามเวลาโลก และทุกคนจะไปกินข้าวข้างนอกตอนเช้า ทุกคนจะเรียกมันว่าพรุ่งนี้หรือวันนี้