ขอกำลังใจให้ชีวิตเดินหน้าต่อ

ที่ทำงาน toxic มาก เป็น พนง. ประสานงานธรรมดา ไม่ตรงสาย เพราะทำงานตรงสายเงินเดือนม้นน้อย พอไม่ตรงสาย ช่วงแรกก็ดี รวยดี เงินเดือนเยอะ แต่นานไปยิ่งรู้สึกไร้ค่า รู้สึกว่า หน้าที่ support มันแย่มาก ทุกคนเป็นเจ้านายเราหมด ต้องตามใจทุกคน ทำไม่ดีโดนด่า โดนทุกงาน เลยออก กลับมาทำงานตรงสายที่จบ แต่สายอาชีพ ป ตรี คณะนี้ เรารู้ดีว่า สเกลบริษัทระดับไหน ควรเรียกเงินเท่าไร โจทย์คือ ต้องใกล้บ้าน และตรงสาย ข้อจำกัดนี้ ทำให้ การหางานนั้นยากมาก แถมห่างหายจาก สายที่จบมา ไป 3 ปี ยอมลดเงินตัวเอง ลง 3000 และ ทำงาน 6 วัน จาก 5 วัน แต่งานใหม่ เราได้เป็นหัวหน้าฝ่าย คือสำหรับ เราค่อนข้างเกินความคาดหวังไปมาก เราจะไม่โดนกดขี่อีกแล้วนะ เป็นหัวหน้า คงไม่มีใคร กล้ารังแกอีก เราโดนบุลลี่ โดนนินทา ทั้งบริษัท เพราะเราทำงานห่วย คนมันไม่ถนัด ยากมาก แต่เราเลิกงานช้ากว่า ตลอด 1 คน ซัพพอต ทั้งออฟฟิศ ทำงานตลอดเวลา ฉี่ยังอั้นเลย เพราะมันเสียเวลา อดข้าว เลิกค่ำ เพราะงานหนัก รุ่นพี่ก็ใช้งาน หัวหน้าก็ใช้งานแค่เรา งานหนักมาก อยากต.... เราเลยออก ถึงจะลดเงินไป แต่ก็เป็นเงินเดือนที่เราพอใจ เราคิดมาดีแล้ว เพราะ ปสก. ทำงาน ประสานงาน 3 ปี ม้นทำเรซูเม่เราค่อนข้างแปลก  เหมือนเป็นหมอ (สมมติ) ปสก. ล่าสุด คือ เซลขายเครื่องมือแพทย์งี้ อาชีพเซลเงินดีอยู่แล้ว เกิดหมดแพชชั่น กลับมาทำหมอเหมือนเดิม เราก็เลย ลดเงิน เรามองว่า เหมาะสมแล้ว เพราะไม่มีใครจ้างสายงานนี้ ในราคานี้แน่นอน แล้วคือที่บ้าน ไม่เห็นด้วยมาก ออกแนวแบบ ทำอะไรลงไป คิดอะไรอยู่ แต่การอยู่ที่เดิม ไปจนตาย ถ้าอยู่ที่นี่ คงไม่ได้เกษียณหรอก คงจากโลกนี้ไปก่อน เพราะเครียด เครียดจน เริ่มคิดว่า อยากหมดลมหายใจไปในสภาพไหน แค่อยากให้ ชม บ้าง อย่างน้อยก็ หัวหน้าฝ่ายเลยนะเว้ย เงินเดือน มันลดไปแค่สามพันเอง นั่นคือ ราคายา แก้ซึมเศร้า ที่เราต้องจ่าย ต่อเดือน บางที หมอ นัด 2 ครั้ง ด้วยซ้ำ เพราะงั้น การลาออก สำหรับเรา ไม่ใช่การลดเงินเดือน แต่เงินเดือนมันเท่าเดิมต่างหาก เพราะไม่ต้องนัดจิตแพทย์แล้ว พอพูดเรื่อง จิตใจ พวกเจน x ก็ว่า อีก ความอดทนต่ำ แค่ อยากใช้ชีวิตตอนแก่ เพราะถ้าอยู่ที่เดิม คิลตัวเองแน่ๆ พอเราลาออก อาการ ซึมเศร้า ที่เจ็บหน่วงในอก หายใจไม่อิ่ม หายเลย ปกติ ทำงานเราหายใจทางปากเวลาเครียด ลมไม่เข้าปอดเลย ทรมานมาก ตอนนี้ กำลังเริ่มงานที่ใหม่ สุขภาพดีขึ้นมาก รู้สึกมีความสุขมากๆ