เรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันเป็นคนอ้วนที่พยายามจะลดน้ำหนักตัวเอง (สูง 162 หนัก 78) เมื่อวาน ขณะที่นั่งประชุมกันอยู่เพื่อนร่วมงานชวนฉันซื้อทุเรียน ฉันบอกว่าช่วงนี้จะลดความอ้วน เลยอยากลดการกินทุเรียนลง เขาก็หัวเราะและพูดสวนกลับมาว่า กินทุเรียนไม่อ้วนหรอกนะ เพราะเป็นอาหารต้นทาง ถ้าเรากินอย่างฉลาด และรู้วิธี เขาบอกว่าฉันอ้วนจากอย่างอื่นมากกว่า เช่น กินของทอด ของมัน ของหวาน ไม่ออกกำลังกาย
ฉันก็ได้แต่ยิ้ม เพราะสิ่งที่เขาพูด ฉันก็รู้อยู่ แต่แค่ช่วงนี้ฉันอยากลดทุเรียนด้วย
เวลาผ่านไปสัก ชม. ระหว่างที่นั่งประชุมมีขนมเบรกมาเสิร์ฟ ฉันลองตักชิม 1 คำ เพื่ออยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง เขาคนนั้นก็ชี้แล้วพูดขึ้นมาทันทีว่า นี้ไงที่อ้วน บอกไม่กินทุเรียน แต่มากินของหวาน อ้วนกว่าอีก
บอกตรง ๆ ฉันโกรธนะ แต่ก็ไม่อยากทะเลาะด้วย เลยบอกว่าแค่จะตักชิมค่ะ ว่ารสชาติเป็นไง
ฉันรู้สึกว่า การเป็นคนอ้วนนิลำบากนะ ยิ่งเป็นคนอ้วนที่พยายามลดน้ำหนัก ยิ่งลำบากเข้าไปใหญ่ ถ้าเราอยู่ในแวดล้อมสังคมที่ไม่เอื้อต่อเป้าหมายของเรา
หากเป็นคนอ้วน "กินก็ผิด ไม่กินก็ผิด"
ฉันก็ได้แต่ยิ้ม เพราะสิ่งที่เขาพูด ฉันก็รู้อยู่ แต่แค่ช่วงนี้ฉันอยากลดทุเรียนด้วย
เวลาผ่านไปสัก ชม. ระหว่างที่นั่งประชุมมีขนมเบรกมาเสิร์ฟ ฉันลองตักชิม 1 คำ เพื่ออยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง เขาคนนั้นก็ชี้แล้วพูดขึ้นมาทันทีว่า นี้ไงที่อ้วน บอกไม่กินทุเรียน แต่มากินของหวาน อ้วนกว่าอีก
บอกตรง ๆ ฉันโกรธนะ แต่ก็ไม่อยากทะเลาะด้วย เลยบอกว่าแค่จะตักชิมค่ะ ว่ารสชาติเป็นไง
ฉันรู้สึกว่า การเป็นคนอ้วนนิลำบากนะ ยิ่งเป็นคนอ้วนที่พยายามลดน้ำหนัก ยิ่งลำบากเข้าไปใหญ่ ถ้าเราอยู่ในแวดล้อมสังคมที่ไม่เอื้อต่อเป้าหมายของเรา