🖋️ ปลาไหลกิโลละเกือบ 300 กับความหมายของ “ลงมือทำ”

บางครั้ง…เราไม่ได้ทำอาหารเพราะหิว
แต่ทำเพราะอยากให้มือได้มีอะไรทำในวันที่ความคิดมันนิ่งเกินไป
วันนี้ผมทำผัดเผ็ดปลาไหล
ระหว่างเตรียมของ มีคนบอกว่า
เดี๋ยวนี้ปลาไหลกิโลละเกือบ 300 บาทแล้ว
ผมฟังแล้วก็ไม่ได้รู้สึกตกใจ
แค่คิดว่า “ของบางอย่างมันก็แพงขึ้นตามเวลา”
แต่สิ่งที่สำคัญกว่า ไม่ใช่ราคา
คือเรายัง “มีโอกาสได้เลือกทำมันอยู่หรือเปล่า”
ปลาไหลถูกล้าง ถูกต้ม ถูกตัดเป็นชิ้น
ผ่านความร้อนสั้น ๆ เพื่อให้พร้อมสำหรับกระทะ
เหมือนบางช่วงของชีวิต
ที่ต้องผ่านความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
เพื่อให้ยังอยู่ต่อในรูปแบบที่รับมือได้
พริกแกงลงกระทะ เสียงฉ่าเกิดขึ้นทันที
ไม่ใช่แค่เสียงอาหาร
แต่มันคือเสียงของการเริ่มต้นบางอย่างที่ไม่มีการย้อนกลับ
ผมใส่น้ำตาลปี๊บเพียงเล็กน้อย
ไม่ให้ความเผ็ดสุดโต่งเกินไป
เหมือนชีวิตที่ต้องมี “ความพอดี” คอยดึงเราไว้
พริกไทยอ่อนถูกรูดเป็นเม็ด
ใบกระเพราถูกใส่ตอนท้าย
และมียอดมะกอกวางข้างจาน
ทุกอย่างไม่ได้อยู่เพื่อความสวยงาม
แต่เพื่อถ่วงสมดุลของรสชาติ
เหมือนชีวิตคนเรา
ที่แต่ละสิ่งที่เคยผ่านมา
ไม่ได้มีไว้เพื่อเล่าเท่ ๆ
แต่มีไว้เพื่อไม่ให้เราเอียงไปด้านใดด้านหนึ่งมากเกินไป
ตอนชิม
ผมไม่ได้คิดว่ามันอร่อยที่สุดหรือเปล่า
แค่รู้สึกว่า
“นี่คือสิ่งที่เราทำได้ด้วยมือของเรา ในวันที่เหนื่อยแล้วก็ยังไม่หยุด”
และบางที
แค่นั้นก็พอแล้ว
เพราะสุดท้าย
ความหมายของการทำอาหาร
อาจไม่ใช่การทำให้สมบูรณ์แบบ
แต่คือการยืนยันว่า
เรายังสามารถทำอะไรบางอย่าง “ให้จบลงด้วยตัวเองได้”
แม้ในวันที่โลกข้างนอกมันแพงขึ้นทุกวัน