ศาลฎีกา ตบหน้านายจ้างหัวหมอฉากใหญ่ เลิกจ้างหลังช่วงทดลองงาน

ศาลฎีกา วินิจฉัยไว้อย่างชัดเจนว่า ... การเลิกจ้างพนักงานช่วงทดลองงานกะทันหัน
โดยไม่อ้างความผิดร้ายแรง ถือเป็นสัญญาจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลา

ซึ่งนายจ้าง "ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า" และหากทำงานครบเงื่อนไขเวลาก็ต้องจ่าย
"ค่าชดเชย" รวมถึง "ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม" ด้วย





[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ตามแนวทาง คำพิพากษาศาลฎีกา (เช่น ฎ.8800/2547) และข้อบังคับตาม
พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 17 ลูกจ้างช่วงทดลองงานมีสิทธิ
และหน้าที่ตามกฎหมายแรงงานเช่นเดียวกับพนักงานประจำทุกประการ

โดยสรุปสิทธิที่ลูกจ้างต้องได้รับเมื่อถูกให้ออกกะทันหัน มีสิทธิประโยชน์ที่ลูกจ้างต้องได้รับ

     สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า (ค่าตกใจ)
           นายจ้างต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นหนังสือเมื่อถึงหรือก่อนจะถึงกำหนดจ่ายค่าจ้างคราวหนึ่ง
เพื่อให้มีผลเลิกจ้างในคราวจ่ายค่าจ้างคราวถัดไป หากให้ออกทันที ต้องจ่ายเงินเท่ากับค่าจ้างที่
ลูกจ้างควรจะได้รับจนถึงเวลาที่สัญญาจ้างสิ้นสุด


      ค่าชดเชยตามอายุงาน หากลูกจ้างทำงานติดต่อกันครบ 120 วันขึ้นไป
(นับรวมวันหยุดและวันทดลองงาน) แล้วถูกประเมินว่า "ไม่ผ่านโปร" และเลิกจ้าง
นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมายขั้นต่ำ 30 วันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย

      ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม หากนายจ้างเลิกจ้างโดยไม่มีเหตุผล
อันสมควร กลั่นแกล้ง หรือไม่มีเกณฑ์การประเมินงานที่เป็นรูปธรรมรองรับ
ลูกจ้างสามารถฟ้องศาลแรงงานเพื่อเรียกค่าเสียหายส่วนนี้เพิ่มเติมได้