ต้องเกริ่นก่อนว่าผมเป็นนักศึกษาที่กำลังจะขึ้นปี 4 และในตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมเลยหางานพาร์ทไทม์ทำ ก็คือทำอเมซอนใกล้กับมหาลัยซึ่งวางแพลนไว้ว่าจะทำวันที่ 1 มิ.ย. - 31 ก.ค. 69 (2 เดือนเต็ม)
แต่ทีนี้พอวันที่ 2 วัน ช่วงเช้าก็มีเพื่อนพนักงานคนนึงที่ยืนแคชเชียร์ขึ้นเสียงใส่ผม เพราะว่าผมขึ้นกาแฟผิดตัว (ลูกค้าสั่งพรีเมี่ยมแต่ผมขึ้นธรรมดา) เพื่อนพนักงานที่ยืนแคชเชียร์บอกแค่ว่า "อเมริกาโน่เย็น" ซึ่งผมก็ยังไม่เข้าใจว่าต้องขึ้นตัวธรรมดาหรือพรีเมี่ยม บวกกับว่าต้องกดปุ่มไหนอะไรยังไง ถึงแม้วันแรก ผจก.จะสอนผมแต่ก็มีงงอยู่บ้าง (ผจก.ใจดี ไม่ขึ้นเสียงใส่ ค่อยๆสอนผมแบบใจเย็น) ช่วงบ่าย ผจก.เลยให้ผมลองชงดู เพราะว่าลูกค้าไม่เยอะพร้อมกับเอาใบสูตรชงมาให้ดู แต่ทีนี้พอลูกค้าเยอะขึ้นแล้วผมทำไม่ทันบวกกับล่ก เลยใช้ที่ตวงของน้ำเชื่อมใส่นมก็เลยโดนเพื่อนพนักงานคนนั้นตะคอกใส่อีกรอบ ว่าไม่ให้เอานมใส่น้ำเชื่อม ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าไม่ให้ทำ อันนี้ผมไม่รู้ว่าโดยทั่วไปแล้วควรรู้หรือควรตะคิดได้ตามคอมมอนเซนส์รึป่าว แต่ผมไม่รู้จริงๆก็ยอมรับผิดไป แต่พี่พนง.คนอื่นๆก็บอกว่าให้ใจเย็นจะตะคอกทำไม กับมีพี่ที่มาถามผมว่าไหวไหม โอเคไหม ซึ่งในตอนนั้นก็มีนอยๆอยู่ แต่ก็ตอบไปว่า ได้อยู่คับ
คือทุกอย่างผมโอเคหมดเลยยกเว้นเรื่องพนักงานคนเดียว (มีพนง.ทั้งหมด 6 คนรวมผม ที่เหลือเป็นพนง.ประจำมีแค่ผมที่เป็นพาร์ทไทม์) ที่ชอบตะคอกใส่ เวลาทำอะไรที่ผมไม่รู้ก็จะชักสีหน้าใส่ตลอด แล้วชอบบอกให้จำสูตรมา อ่านสูตรเยอะๆ ตอนนี้ก็ทำงานไปได้ 4 วันแล้ว เริ่มรู้สึกท้อแล้วว่าทำไมถึงจำสูตรไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าต้องมช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะจำได้เพราะทำแค่ 2 เดือนด้วยเลยไม่อยากเป็นภาระใคร วันแรกๆก็รู้สึกส่าสนุกอยู่แต่พอเป็นวันที่ 4 มันรู้สึกท้อ เหนื่อยยังไงไม่รู้ เลยคิดอยู่ว่าจะทำต่อดีมั้ย
ไม่รู้ว่าเป็นที่ผมใจอ่อน จิตอ่อนรึป่าว หรือเป็นที่อะไร คือใจจริงๆผมอนากทำต่อนะคับ แต่พอเจอเพื่อนพนักงานคนนั้นก็รู้สึกท้อตลอดเลยคับ ทั้งนี้ขอคำแนะนำหน่อยคับว่าผมควรจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดี หรือว่าจะแก้ปัญหาด้วยการลาออกเลยดีไหม หรือจะทนต่อให้จบ 2 เดือน (วันศุกร์ผมหยุดเลยนั่งทบทวนตัวเองนิดนึง)
จะทำอเมซอนต่อดีไหม ??
แต่ทีนี้พอวันที่ 2 วัน ช่วงเช้าก็มีเพื่อนพนักงานคนนึงที่ยืนแคชเชียร์ขึ้นเสียงใส่ผม เพราะว่าผมขึ้นกาแฟผิดตัว (ลูกค้าสั่งพรีเมี่ยมแต่ผมขึ้นธรรมดา) เพื่อนพนักงานที่ยืนแคชเชียร์บอกแค่ว่า "อเมริกาโน่เย็น" ซึ่งผมก็ยังไม่เข้าใจว่าต้องขึ้นตัวธรรมดาหรือพรีเมี่ยม บวกกับว่าต้องกดปุ่มไหนอะไรยังไง ถึงแม้วันแรก ผจก.จะสอนผมแต่ก็มีงงอยู่บ้าง (ผจก.ใจดี ไม่ขึ้นเสียงใส่ ค่อยๆสอนผมแบบใจเย็น) ช่วงบ่าย ผจก.เลยให้ผมลองชงดู เพราะว่าลูกค้าไม่เยอะพร้อมกับเอาใบสูตรชงมาให้ดู แต่ทีนี้พอลูกค้าเยอะขึ้นแล้วผมทำไม่ทันบวกกับล่ก เลยใช้ที่ตวงของน้ำเชื่อมใส่นมก็เลยโดนเพื่อนพนักงานคนนั้นตะคอกใส่อีกรอบ ว่าไม่ให้เอานมใส่น้ำเชื่อม ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าไม่ให้ทำ อันนี้ผมไม่รู้ว่าโดยทั่วไปแล้วควรรู้หรือควรตะคิดได้ตามคอมมอนเซนส์รึป่าว แต่ผมไม่รู้จริงๆก็ยอมรับผิดไป แต่พี่พนง.คนอื่นๆก็บอกว่าให้ใจเย็นจะตะคอกทำไม กับมีพี่ที่มาถามผมว่าไหวไหม โอเคไหม ซึ่งในตอนนั้นก็มีนอยๆอยู่ แต่ก็ตอบไปว่า ได้อยู่คับ
คือทุกอย่างผมโอเคหมดเลยยกเว้นเรื่องพนักงานคนเดียว (มีพนง.ทั้งหมด 6 คนรวมผม ที่เหลือเป็นพนง.ประจำมีแค่ผมที่เป็นพาร์ทไทม์) ที่ชอบตะคอกใส่ เวลาทำอะไรที่ผมไม่รู้ก็จะชักสีหน้าใส่ตลอด แล้วชอบบอกให้จำสูตรมา อ่านสูตรเยอะๆ ตอนนี้ก็ทำงานไปได้ 4 วันแล้ว เริ่มรู้สึกท้อแล้วว่าทำไมถึงจำสูตรไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าต้องมช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะจำได้เพราะทำแค่ 2 เดือนด้วยเลยไม่อยากเป็นภาระใคร วันแรกๆก็รู้สึกส่าสนุกอยู่แต่พอเป็นวันที่ 4 มันรู้สึกท้อ เหนื่อยยังไงไม่รู้ เลยคิดอยู่ว่าจะทำต่อดีมั้ย
ไม่รู้ว่าเป็นที่ผมใจอ่อน จิตอ่อนรึป่าว หรือเป็นที่อะไร คือใจจริงๆผมอนากทำต่อนะคับ แต่พอเจอเพื่อนพนักงานคนนั้นก็รู้สึกท้อตลอดเลยคับ ทั้งนี้ขอคำแนะนำหน่อยคับว่าผมควรจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดี หรือว่าจะแก้ปัญหาด้วยการลาออกเลยดีไหม หรือจะทนต่อให้จบ 2 เดือน (วันศุกร์ผมหยุดเลยนั่งทบทวนตัวเองนิดนึง)