น้ำ จำเป็นต้องใช้มาตรฐานเดียวกันด้วยหรือ?

ต้นทุนจำนวนมากในระบบน้ำ ไม่ได้เกิดจากน้ำ แต่เกิดจากความพยายามควบคุมน้ำให้เกินความจำเป็น
เมื่อพูดถึงน้ำในโรงงาน คนส่วนใหญ่มักคิดว่ายิ่งสะอาดยิ่งดี
ยิ่งกำจัดสิ่งที่ปะปนอยู่ได้มากเท่าไร
ยิ่งน่าจะดีต่อระบบมากขึ้นเท่านั้น
แนวคิดนี้ฟังดูสมเหตุสมผล
แต่เคยสังเกตหรือไม่ว่า หลายครั้งเราเผลอเอามาตรฐานของ "น้ำบริสุทธิ์" ไปใช้เป็นเป้าหมายของระบบทุกประเภท
เราต้องการน้ำที่สะอาด
จึงเริ่มเพิ่มระบบกรอง
เพิ่มสารเคมี
เพิ่มขั้นตอนการปรับปรุงคุณภาพน้ำ
เพิ่มการควบคุม
เพิ่มการตรวจวัด
และเมื่อยังไม่มั่นใจ ก็เพิ่มอีก
จนในที่สุด ต้นทุนในการจัดการน้ำกลับเติบโตเร็วกว่า ปัญหาที่เราตั้งใจจะแก้
แต่ธรรมชาติของระบบอุตสาหกรรมไม่ได้ต้องการน้ำแบบเดียวกันทั้งหมด
Cooling Tower ไม่ได้ต้องการน้ำแบบเดียวกับน้ำดื่ม
ระบบหล่อเย็นไม่ได้ต้องการน้ำแบบเดียวกับอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์
น้ำล้างอุปกรณ์ไม่ได้ต้องการมาตรฐานเดียวกับน้ำป้อนหม้อไอน้ำ
แต่ละระบบมีหน้าที่ต่างกัน
และมีความเสี่ยงที่ต้องจัดการต่างกัน
คำถามสำคัญจึงไม่ใช่
"ในน้ำเหลืออะไรอยู่บ้าง"
แต่คือ
"สิ่งที่เหลืออยู่ กำลังสร้างปัญหาต่อระบบหรือไม่"
เพราะในความเป็นจริง สิ่งที่สร้างความเสียหายให้โรงงาน ไม่ใช่แร่ธาตุทุกตัว
แต่คือพฤติกรรมของแร่ธาตุเหล่านั้นภายใต้สภาวะการทำงาน
ไม่ใช่อนุภาคทุกชนิดที่ต้องกำจัด
แต่คืออนุภาคที่ก่อให้เกิดการอุดตัน
ไม่ใช่จุลินทรีย์ทุกตัวที่ต้องต่อสู้
แต่คือจุลินทรีย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของระบบ
เมื่อมองเช่นนี้ เป้าหมายของการจัดการน้ำจึงเปลี่ยนไป
จากการพยายามกำจัดทุกอย่าง
เป็นการควบคุมเฉพาะสิ่งที่สร้างผลกระทบจริง
จากการต่อสู้กับธรรมชาติ
เป็นการเข้าใจธรรมชาติของระบบ
และบริหารจัดการมันอย่างเหมาะสม
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา อุตสาหกรรมทั่วโลกลงทุนมหาศาลไปกับการกำจัดสิ่งที่ไม่ต้องการออกจากน้ำ
แต่คำถามที่ควรถามก่อนเสมอคือ
เรากำลังกำจัด "สาเหตุของปัญหา"
หรือเพียงกำลังกำจัด "ทุกสิ่งที่มองเห็น"
เพราะสองสิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
และบ่อยครั้ง ความแตกต่างระหว่างโรงงานที่มีต้นทุนต่ำกับโรงงานที่มีต้นทุนสูง
ไม่ได้อยู่ที่คุณภาพน้ำ
แต่อยู่ที่ความเข้าใจว่า
อะไรคือสิ่งที่ต้องควบคุมจริง ๆ
และอะไรคือสิ่งที่เรากำลังจ่ายเงินเพื่อกำจัด ทั้งที่มันไม่เคยเป็นปัญหาตั้งแต่แรก
บทความนี้ ยังมีคำตอบ