คนที่บอกว่าวิปัสสนาต้องเจริญด้วยวิธีการใช้ความคิดใคร่ครวญไตรตรองเท่านั้นถึงจะเห็นผลท่านมีหลักฐานไหมถ้ามีผมจะเลิกตอแยเลย

เจ้าของกระทู้ทำถูกต้องแล้ว ที่เข้ามาถามหาที่มาที่ไป จะเป็นขอชื่อครูบาอาจารย์ก็ตาม หรือจะเป็นตัวอักษรหรือข้อความในพระไตรปิฏกก็ตาม ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่ควรทำ และไม่ใช่แค่เจ้าของกระทู้เท่านั้น แต่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ทุกคนต้องทำ ขออนุโมทนา

เพียงแต่ผมมีคำแนะนำ 2 เรื่อง ดังนี้

เรื่องแรก คนที่สอนธรรมะหรืออธิบายธรรมะแบบผิดๆ สอนมั่วๆ จะเป็นที่นี่หรือที่ไหนก็ตาม ทุกคนไม่มีครูบาอาจารย์ และไม่สามารถแนะนำครูบาอาจาย์ที่อธิบายแบบเดียวกันได้ ย้ำว่า "ทุกคน"

ดังนั้น ถ้าจะขอหลักฐานหรือขอให้ระบุครูบาอาจารย์ที่สอนแบบเดียวกัน มันไม่มีแน่นอน

สิ่งที่ผมแนะนำก็คือ ใครที่ไม่มีครูบาอาจารย์ ไม่สามารถแนะนำครูบาอาจารย์ได้ อย่าไปสนใจ และอย่าไปโต้เถียง

ผมคงจะไม่บอกว่า คนที่ชอบเถียงกับคนโง่ เอาชนะคนโง่ คือคนที่โง่กว่าหรือไม่ แต่อาจจะเอาคำพูดนี้เตือนใจไว้

เรื่องที่สอง ผมเชื่อว่า ผู้ปฏิบัติธรรมทุกคนล้วนมีเป้าหมายคือบรรลุธรรม หรือพ้นทุกข์ ซึ่งพระพุทธเจ้าได้ถามพระสารีบุตรว่า ปัจจัยอะไรที่ทำให้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน สิ่งแรกคือ กัลยาณมิตร (ครูบาอาจารย์)

คนที่ปฏิบัติเองโดยไม่มีครูบาอาจารย์ ฟังโน่นบ้าง ฟังนี่บ้าง หากไม่กลายเป็นคนบ้าก็จะหลงว่าตัวเองบรรลุธรรมแล้ว มี 2 อย่างนี้เท่านั้น

บางคนก็ร้อนวิชา อยากโชว์ อยากสอน เขาอาจจะมีเจตนาที่ดี ก็อย่าไปว่าเขา เราก็แค่ถอยห่างออกมา

เพราะฉะนั้น หาครูบาอาจารย์ที่เราวางใจ มั่นใจ เป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิบัติเพื่อเป็นพระโสดาบันตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

ถ้าจะมีใครสักคนที่สามารถบรรลุธรรมได้โดยไม่มีครูบาอาจารย์ แค่อ่านแต่พระไตรปิฏกแบบพระโปถิลเถระ ก็ถือว่าเป็นคนแรกในโลก และถือว่าพระพุทธเจ้าสอนผิด