จะขอระบายนิดนึงค่ะ ปลายปี68เราเลิกกับแฟนที่จะแต่งงานตอนต้นปี69 เครียดมาก ซึมมาเป็นเดือนๆ กินยาต้านเศร้าทุกวัน พอปี69 เราเจอคนใหม่คบหาดูใจกัน ได้3เดือน แต่บอกพ่อแม่ว่าเป็นเพื่อนกัน วันนึงพ่อกับแม่มาหาเราที่บ้านแล้วเจอว่าเราอยู่กับเพื่อนคนนี้ ทำให้พ่อกับแม่โกรธที่โกหกว่าเป็นเพื่อนแล้วขาดการติดต่อกับเราไปเลย เราเป็นคนต่างจังหวัด นอกจากพ่อแม่ก็ไม่มีใครแล้ว ไม่มีเพื่อนไม่มีใครเลย ทำให้ชีวิตตอนนี้จะมีแค่แฟนใหม่คนนี้
แล้วเดือนต่อมารู้ว่าท้อง เรามีอาการไม่สบายตัวจากการื้องใหม่ๆ
จนทำให้หน้างานออกมาไม่ดี แล้วได้ออกจากงาน แฟนเราก็บอกที่บ้านเค้าให้รับรู้แล้วว่าเราท้อง แม่เขาบอกแค่เอาเด็กไว้นะ ส่วนเรื่องแต่งงานเอาไว้ก่อน ส่วนเราไม่ได้ติดต่อกับที่บ้านเลย เราเลยมีแค่แฟนเรา ไม่มีใครเลย เราเช่าบ้านอยู่คนเดียว ไม่มีงาน เงินหมด ไม่ได้ออกไปไหน เป็นซึมเศร้ากินยาไม่ได้แล้วเพราะท้อง สมัครงานไหนไม่มีรับเลย เราหางานทุกวันเครียดมากๆ อยากตายแบบสิ้นหวังทุกวัน ปกติก็อยากตายมากๆอยู่แล้ว ที่เราออกมาเช่าบ้านอยู่คนเดียว เพราะพ่อกับแม่toxic ไม่เคยเข้าใจกดดัน ไม่ว่าจะสอบบรรจุ หรือเรื่องคบแฟน การแต่งงาน พ่อกับแม่จะเป็นคนจัดแจงทุกอย่าง ซึ่งเราอายุ29แล้ว เราดูไม่ค่อยมีทางเลือกในชีวิตตัวเองเท่าไหร่ ส่วนแฟนเรา เค้าอยู่กับครอบครัว ตอนเย็นๆก็จะเข้ามาหาเราที่บ้านนอนด้วย ตอนเช้าก็กลับบ้านเค้าทำธุรกิจที่บ้าน เค้าแทบจะไม่ถามเลยด้วยซ้ำว่ากินข้าวกับอะไร มีอะไรกินมั้ย ไม่เคยพูดว่าเป็นห่วง ไปไหนไม่เคยบอกแล้วกลับมาหาเราดึกๆ แต่ไม่มีเรื่องผู้หญิงเค้ามีเพื่อน มีสังคม มีบ้าน มีพ่อแม่ให้คำปรึกษา แต่เราไม่มีใครเลย ลำพังก็เครียดกับชีวิตตัวเองพอแล้ว นี่ต้องมาน้อยใจแฟนอีก เราปล่อยนะ ไม่เคยตามเค้าไม่เคยถาม อยากไปไหนก็ไป เราแค่รู้สึกว่าเราต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ เราเคยเอ่ยปากขอเงินเค้าเพราะเรามีค่าใช้จ่ายแต่ละเดือน แต่งานไม่มีทำ แล้วเงินก็หมด เค้าพูดมาเชิงบ่นๆว่า อะไรก็ขอแต่เงิน เราเลยไม่อยากพูดเรื่องเงินกับเขาอีก เราเลยอยากทำอะไรด้วยตัวเองให้ได้ แต่พฤติกรรมเค้าตั้งแต่รู้ว่าเราท้อง เราสังเกตนะ เค้าดูรักลูกมากๆ จุ้บท้องเราทุกเช้าก่อนเค้าจะกลับบ้าน เค้าจะคุยกับลูกในท้อง เค้าเป็นคนไม่ค่อยพูดมีอะไรไม่ถาม เลยกลายเป็นว่าเค้าดูไม่แคร์เรา ตรงนี้น้อยใจมากๆ
**ประเด็นหลักคือ เราท้อง เราเป็นซึมเศร้า ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินใช้
เป็นหนี้ บ้านก็เช่า เราพยายามมากๆไม่ว่าจะหางานหรือทำให้ตัวเองมีสติไม่คิดลบ แต่ตอนที่ทะเลาะกับแม่ก่อนหน้านั้น เราก็อยากตายมากๆแล้ว แต่ก็ฝืนใจอัดยาให้หลับๆไป แต่ตอนนี้ท้องกินยาไม่ได้เราฝืนมากๆที่จะทำให้ตัวเองมีสติไม่คิดอยากตาย แต่เราร้องไห้ทุกวัน ร้องไห้หนักมากๆ เครียดมากๆ ไม่รู้จะคุยกับใคร อยากตายมากๆ แต่คิดถึงลูกไว้ตลอด แต่บางทีก็ไม่ไหว ไม่รู้จะทำยังไง มืดไปหมดเลย เรามองไม่เห็นทางออกเลย
ซึมเศร้า ท้อง ไม่มีงาน ไม่มีเงิน
แล้วเดือนต่อมารู้ว่าท้อง เรามีอาการไม่สบายตัวจากการื้องใหม่ๆ
จนทำให้หน้างานออกมาไม่ดี แล้วได้ออกจากงาน แฟนเราก็บอกที่บ้านเค้าให้รับรู้แล้วว่าเราท้อง แม่เขาบอกแค่เอาเด็กไว้นะ ส่วนเรื่องแต่งงานเอาไว้ก่อน ส่วนเราไม่ได้ติดต่อกับที่บ้านเลย เราเลยมีแค่แฟนเรา ไม่มีใครเลย เราเช่าบ้านอยู่คนเดียว ไม่มีงาน เงินหมด ไม่ได้ออกไปไหน เป็นซึมเศร้ากินยาไม่ได้แล้วเพราะท้อง สมัครงานไหนไม่มีรับเลย เราหางานทุกวันเครียดมากๆ อยากตายแบบสิ้นหวังทุกวัน ปกติก็อยากตายมากๆอยู่แล้ว ที่เราออกมาเช่าบ้านอยู่คนเดียว เพราะพ่อกับแม่toxic ไม่เคยเข้าใจกดดัน ไม่ว่าจะสอบบรรจุ หรือเรื่องคบแฟน การแต่งงาน พ่อกับแม่จะเป็นคนจัดแจงทุกอย่าง ซึ่งเราอายุ29แล้ว เราดูไม่ค่อยมีทางเลือกในชีวิตตัวเองเท่าไหร่ ส่วนแฟนเรา เค้าอยู่กับครอบครัว ตอนเย็นๆก็จะเข้ามาหาเราที่บ้านนอนด้วย ตอนเช้าก็กลับบ้านเค้าทำธุรกิจที่บ้าน เค้าแทบจะไม่ถามเลยด้วยซ้ำว่ากินข้าวกับอะไร มีอะไรกินมั้ย ไม่เคยพูดว่าเป็นห่วง ไปไหนไม่เคยบอกแล้วกลับมาหาเราดึกๆ แต่ไม่มีเรื่องผู้หญิงเค้ามีเพื่อน มีสังคม มีบ้าน มีพ่อแม่ให้คำปรึกษา แต่เราไม่มีใครเลย ลำพังก็เครียดกับชีวิตตัวเองพอแล้ว นี่ต้องมาน้อยใจแฟนอีก เราปล่อยนะ ไม่เคยตามเค้าไม่เคยถาม อยากไปไหนก็ไป เราแค่รู้สึกว่าเราต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ เราเคยเอ่ยปากขอเงินเค้าเพราะเรามีค่าใช้จ่ายแต่ละเดือน แต่งานไม่มีทำ แล้วเงินก็หมด เค้าพูดมาเชิงบ่นๆว่า อะไรก็ขอแต่เงิน เราเลยไม่อยากพูดเรื่องเงินกับเขาอีก เราเลยอยากทำอะไรด้วยตัวเองให้ได้ แต่พฤติกรรมเค้าตั้งแต่รู้ว่าเราท้อง เราสังเกตนะ เค้าดูรักลูกมากๆ จุ้บท้องเราทุกเช้าก่อนเค้าจะกลับบ้าน เค้าจะคุยกับลูกในท้อง เค้าเป็นคนไม่ค่อยพูดมีอะไรไม่ถาม เลยกลายเป็นว่าเค้าดูไม่แคร์เรา ตรงนี้น้อยใจมากๆ
**ประเด็นหลักคือ เราท้อง เราเป็นซึมเศร้า ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินใช้
เป็นหนี้ บ้านก็เช่า เราพยายามมากๆไม่ว่าจะหางานหรือทำให้ตัวเองมีสติไม่คิดลบ แต่ตอนที่ทะเลาะกับแม่ก่อนหน้านั้น เราก็อยากตายมากๆแล้ว แต่ก็ฝืนใจอัดยาให้หลับๆไป แต่ตอนนี้ท้องกินยาไม่ได้เราฝืนมากๆที่จะทำให้ตัวเองมีสติไม่คิดอยากตาย แต่เราร้องไห้ทุกวัน ร้องไห้หนักมากๆ เครียดมากๆ ไม่รู้จะคุยกับใคร อยากตายมากๆ แต่คิดถึงลูกไว้ตลอด แต่บางทีก็ไม่ไหว ไม่รู้จะทำยังไง มืดไปหมดเลย เรามองไม่เห็นทางออกเลย