แม่เป็นสิ่งที่ทำให้เรากลัว

สวัสดีค่ะ วันนี้เรามีเรื่องมาแชร์ แล้วก็มาสอบถามวิธีการรักษาว่าใครเขาเจอแบบเรามั้ย รักษายังไง หรือมันคืออาการอะไรค่ะ งั้นเราขอเริ่มเล่าเลยนะคะ ตอนนี้เราอายุ17ค่ะ อยู่กับพ่อแม่แล้วก็น้องชาย ตอนเด็กๆเราเป็นเด็กค่อนข้างดื้อค่ะ แม่ก็เลยจะมีดุมีตีบ้าง แม่ก็เหมือนกัน แล้วพ่อกับแม่เราก็มีการทะเลาะกันแบบลงไม้ลงมือกันบ่อยๆ แต่ตอนเด็กพอดีกันแล้วก็จะรักกันปกติค่ะ ตัวแม่เนี่ยลงตีเราตั้งแต่ประมาณป.-ป.3แล้ว เพราะเราเลิกเกเรแล้ว พอน้องเกิดก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปมากค่ะ เราเริ่มเข้ามัธยมส่วนน้องเข้าอนุบาล เราก็เลยจะมีระยะห่างกันพ่อแม่ แต่พอน้องเริ่มคุยรู้เรื่อง เราก็เริ่มเป็นคนผิดบ่อยขึ้น อาจจะอยู่ๆน้องร้องไห้ แม่ก็ด่าเรา ฟีลแบบ“มันทำหนูหรอ เดี๋ยวเถอะนะ” แล้วมันก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ มันรามไปในหลายๆเรื่อง การเปรียบเทียบ การดุด่าเราเพื่อความตลกความสนุกของน้อง การที่น้องเริ่มด่าเราตาม มีหลายคำพูดที่ปั่นทอนจิตใจจริงๆค่ะ แต่ตอนแรกเราแค่รู้สึกว่ารักแม่น้อยลง จนปีนี้เราจับน้องรหัส แล้วได้น้องรหัสที่ชื่อเดียวกับแม่ ส่วนตัวคือเราเห็นน้องอยู่แล้ว แค่ไม่คาดคิดว่าจะได้น้อง และปกติเราก็พูดคุยกับเพื่อนล้อชื่อพ่อแม่กันบ้างเป็นปกติ แต่รอบนี้เราไม่ทันตั้งตัวค่ะ พอได้ชื่อน้องมา สิ่งแรกที่เราเป็นคือช็อค เราเริ่มหาเพื่อนเปลี่ยนน้องรหัส แต่ก็ไม่มีเพื่อนที่อยากเปลี่ยน เราเลยถามเพื่อนที่จัดเพราะยังจับน้องไม่ครบว่าขอเปลี่ยนคนได้มั้ย แต่เพื่อนบอกว่าไม่ได้ เราก็อึ้งไป ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะ นั่งเงียบๆ รู้สึกเครียด+ปวดหัวมาก หูอื้อไปหมด สักพักก็เริ่มร้องไห้ คิดแต่ว่าทำไมต้องเป็นเรา มันเสียใจ มันปวดใจไปหมด แล้วเราก็เริ่มหายใจแรงขึ้น แน่นหน้าอก เสียงไม่ออก มือสั่น เท้าชา หยุดร้องไห้ไม่ได้ ตอนนั้นคือคิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ ตลอดชีวิต ไม่เคยคิดเลยว่าจะกลัวชื่อแม่ตัวเองแบบนี้ ตอนนั้นร้องไห้เกือบ2ชั่วโมงเลยค่ะ ยิ่งเงียบเรายิ่งอึดอัด ยิ่งขยับยิ่งเหมือนหายใจไม่ออก จุดนั้นคือไม่เอาอะไรแล้ว เราออกจากกลุ่มแล้วให้เพื่อนไปอธิบายแทนตัวเอง ไม่รู้ว่าเพื่อนคนอื่นจะเชื่อแค่ไหน แต่ตอนนั้นคือเหมือนใจพังเลยค่ะ รับอะไรไม่ไหวจริงๆ ไม่กล้าจะเล่าให้ผู้ใหญ่รอบตัวฟังเลย ว่าเราเป็นแบบนี้เพราะแค่เห็นชื่อแม่


ใครที่มีอาการแบบนี้คล้ายๆนี้แล้วรักษาอยู่มาแชร์กันได้นะคะ ส่วนตัวอยากรักษาค่ะ