คนที่ผ่านมาเห็นกระทู้นี้ รู้สึกเหนื่อยกับการทำงานกันบ้างไหมคะ
ทางนี้อยากลาออกทุกวันค่ะ ไม่ไหวแล้ว เครียดมากเลยค่ะ 😭😭
งานที่เราทำมันต้องมียอดทุกเดือน กดดันมากค่ะ เราอดทนกับความกดดันมาปีกว่าๆ ตอนนี้รู้สึกทุกอย่างมันยากสำหรับเราไปหมด เครียด หากว่าจะได้ ที่ทำงานอยู่ไกลเมือง มีแต่ตาสีตาสา แต่จะเอายอดหลักล้านต่อบางผลิตภัณฑ์ เราทำไม่ได้ก็โดนเรียกไปคุย มีครั้งนี้ที่เริ่มทนไม่ไหวเพราะรู้สึกไม่ค่อยมีใครอยู่ข้างเรา
เวลาเราไม่มียอดก็ไม่เห็นจะมีใครช่วยเรา แล้วหัวหน้าก็บอกว่าให้เราเอ่ยปากขอความช่วยเหลือกับคนอื่นบ้างสิ ซึ่งเราเกรงใจทุกคนมากๆ กว่าจะหามาได้แต่ละอย่าง
แต่พอเป็นงานคนอื่นๅที่เขาทำไม่ทัน หัวหน้าคนนั้นจะชอบบอกว่า ให้น้อง(เรา)ทำช่วยสิ เนี่ยๆงานมันก็ไม่มีค้างแล้ว ซึ่งเราชอบทำงานให้เสร็จเร็วๆจะได้กลับบ้านเร็ว พอเราทำเสร็จเร็ว ละนั่งเล่นมือถือ หัวหน้าก็ยื่นงานคนอื่นมาให้บอกว่าช่วยพี่เขาหน่อย
คือเวลาเราทำงาน เราจะทำทุกอย่างให้เสร็จแบบทุ่มกับงานตรงหน้าโดยที่ไม่จับมือถือเลยจนกว่างานจะเสร็จ แต่ลูกรักคนนั้นเดินไปห้องครัวกินข้าวกินขนมฉ่ำ ละเราที่นั่งทำงานให้เขาอะรู้สึกทำไมต้องเป็นเราด้วยวะ
เมื่อวานเราเคลียร์งานของเราเสร็จเพื่อรอเวลาเลิกงาน แต่ลูกรักของหัวหน้ายังทำงานไม่เสร็จหิวข้าวเลยสั่งข้าวมากิน นั่งกินคนเดียวในห้องครัววางงานไว้ ละหัวหน้าที่นั่งข้างๆบอกให้เราช่วยทำงานอันนี้ให้พี่เขาหน่อย(พี่ที่ไปกินข้าว) ช่วยๆกัน
มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ที่เราเริ่มทำงาน ไอเรื่องความรู้เราก็พร้อมเรียนรู้ถ้าอันนั้นมันเป็นงานหลักของเรา แต่อันนี้มันโยนงานให้กันแบบที่ถ้าเราปฏิเสธคงว่าเราเป็นแกะดำไม่มีน้ำใจ วันนี้เราก็โดนอีก กลับบ้านทุ่มนึงตลอดค่ะ
อีกอย่างที่แปลกคือเราไม่ค่อยเม้าเรื่องชาวบ้านก็หาว่าเราไม่เข้าสังคม คืองงนะบางที แค่เหนื่อยกับงานแต่ละวันก็พอละ โคตรเหนื่อยอะ เวลาไปถามอะไรที่ไม่รู้เราถามดีๆนะ แต่คงคิดว่ามันเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาแล้วมาว่าเราว่าแค่นี้ก็ใช้หัวคิดไม่ได้แบบขึ้นเสียง ตอนนั้นเกือบร้องไห้แต่ต้องเก็บไว้
อีกเรื่องวันลาพักร้อน สำหรับลูกรักหัวหน้าอนุมัติอย่างไว ไปเลยลูกไปพักผ่อน 7 วันเต็มๆ แต่สำหรับเรา 2-3 วันบอกติดนั่นติดนี่ ช่วงนี้ไม่ได้ ช่วงนั้นไม่ดี งงสุดๆ
คิดว่าถ้าอยู่ต่อไปก็เสียสุขภาพจิตเปล่าๆ
เรากำลังหางานใหม่ ถ้ามีงานใหม่แล้วเราก็จะออกทันทีไม่อยู่มันแล้ว
ขอบคุณทุกคนที้อ่านจนจบและขอบคุณที่เข้ามาคอมเม้นท์นะคะ
โตเป็นผู้ใหญ่แล้วมันเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ 🥲
ทางนี้อยากลาออกทุกวันค่ะ ไม่ไหวแล้ว เครียดมากเลยค่ะ 😭😭
งานที่เราทำมันต้องมียอดทุกเดือน กดดันมากค่ะ เราอดทนกับความกดดันมาปีกว่าๆ ตอนนี้รู้สึกทุกอย่างมันยากสำหรับเราไปหมด เครียด หากว่าจะได้ ที่ทำงานอยู่ไกลเมือง มีแต่ตาสีตาสา แต่จะเอายอดหลักล้านต่อบางผลิตภัณฑ์ เราทำไม่ได้ก็โดนเรียกไปคุย มีครั้งนี้ที่เริ่มทนไม่ไหวเพราะรู้สึกไม่ค่อยมีใครอยู่ข้างเรา
เวลาเราไม่มียอดก็ไม่เห็นจะมีใครช่วยเรา แล้วหัวหน้าก็บอกว่าให้เราเอ่ยปากขอความช่วยเหลือกับคนอื่นบ้างสิ ซึ่งเราเกรงใจทุกคนมากๆ กว่าจะหามาได้แต่ละอย่าง
แต่พอเป็นงานคนอื่นๅที่เขาทำไม่ทัน หัวหน้าคนนั้นจะชอบบอกว่า ให้น้อง(เรา)ทำช่วยสิ เนี่ยๆงานมันก็ไม่มีค้างแล้ว ซึ่งเราชอบทำงานให้เสร็จเร็วๆจะได้กลับบ้านเร็ว พอเราทำเสร็จเร็ว ละนั่งเล่นมือถือ หัวหน้าก็ยื่นงานคนอื่นมาให้บอกว่าช่วยพี่เขาหน่อย
คือเวลาเราทำงาน เราจะทำทุกอย่างให้เสร็จแบบทุ่มกับงานตรงหน้าโดยที่ไม่จับมือถือเลยจนกว่างานจะเสร็จ แต่ลูกรักคนนั้นเดินไปห้องครัวกินข้าวกินขนมฉ่ำ ละเราที่นั่งทำงานให้เขาอะรู้สึกทำไมต้องเป็นเราด้วยวะ
เมื่อวานเราเคลียร์งานของเราเสร็จเพื่อรอเวลาเลิกงาน แต่ลูกรักของหัวหน้ายังทำงานไม่เสร็จหิวข้าวเลยสั่งข้าวมากิน นั่งกินคนเดียวในห้องครัววางงานไว้ ละหัวหน้าที่นั่งข้างๆบอกให้เราช่วยทำงานอันนี้ให้พี่เขาหน่อย(พี่ที่ไปกินข้าว) ช่วยๆกัน
มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ที่เราเริ่มทำงาน ไอเรื่องความรู้เราก็พร้อมเรียนรู้ถ้าอันนั้นมันเป็นงานหลักของเรา แต่อันนี้มันโยนงานให้กันแบบที่ถ้าเราปฏิเสธคงว่าเราเป็นแกะดำไม่มีน้ำใจ วันนี้เราก็โดนอีก กลับบ้านทุ่มนึงตลอดค่ะ
อีกอย่างที่แปลกคือเราไม่ค่อยเม้าเรื่องชาวบ้านก็หาว่าเราไม่เข้าสังคม คืองงนะบางที แค่เหนื่อยกับงานแต่ละวันก็พอละ โคตรเหนื่อยอะ เวลาไปถามอะไรที่ไม่รู้เราถามดีๆนะ แต่คงคิดว่ามันเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาแล้วมาว่าเราว่าแค่นี้ก็ใช้หัวคิดไม่ได้แบบขึ้นเสียง ตอนนั้นเกือบร้องไห้แต่ต้องเก็บไว้
อีกเรื่องวันลาพักร้อน สำหรับลูกรักหัวหน้าอนุมัติอย่างไว ไปเลยลูกไปพักผ่อน 7 วันเต็มๆ แต่สำหรับเรา 2-3 วันบอกติดนั่นติดนี่ ช่วงนี้ไม่ได้ ช่วงนั้นไม่ดี งงสุดๆ
คิดว่าถ้าอยู่ต่อไปก็เสียสุขภาพจิตเปล่าๆ
เรากำลังหางานใหม่ ถ้ามีงานใหม่แล้วเราก็จะออกทันทีไม่อยู่มันแล้ว
ขอบคุณทุกคนที้อ่านจนจบและขอบคุณที่เข้ามาคอมเม้นท์นะคะ