พออายุใกล้ 50 ถึงเริ่มเข้าใจ ว่าทำไมหลายคนอยากเกษียณเร็ว

เมื่อก่อนผมเคยคิดนะครับว่า
คนที่อยากเกษียณเร็ว คือคนขี้เกียจทำงาน
แต่พออายุมากขึ้น
เริ่มเข้าใจว่าหลายคนไม่ได้ “เกลียดงาน” หรอก

แค่เริ่มเหนื่อยกับชีวิตที่ต้องรีบตลอดเวลา
ตื่นเช้า ฝ่ารถติด เครียดเรื่องงาน
หาเงินได้มากขึ้นก็จริง
แต่ความสุขกลับน้อยลงเรื่อย ๆ

ช่วงหลังเริ่มถามตัวเองบ่อยว่า
ตกลงเราหาเงินเพื่อใช้ชีวิต
หรือกำลังเอาชีวิตไปแลกเงินกันแน่
แปลกดีครับ

พอเริ่มคิดเรื่อง “ชีวิตหลังเกษียณ” จริงจัง
กลับไม่ได้กลัวความจนที่สุด
แต่กลัวว่าจะไม่มีแรงใช้ชีวิตตอนมีเวลาแล้วมากกว่า
คนวัย 40-50 ในนี้ มีใครเริ่มคิดแบบนี้บ้างไหมครับ