ไม่ค่อยจะโพสอะไรที่เสียดใคร และผมก็ไม่ใช่สีไหน แต่
การที่ มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง บอกว่า จะให้ทดลองไม่ให้รถไฟวิ่งเข้าเมือง ท่านได้ศึกษา ความเป็นอยู่ ความผูกพัน ต้นทุนการใช้ชีวิตในแต่ละวันของประชาชนบ้างหรือยัง
รถไฟ ถือได้ว่าแทบจะเป็นที่พึ่งของคนหลายชนชั้น เพราะ
1. ประหยัดต้นทุน ยิ่งสำหรับชาวบ้านที่เข้าเมืองเพื่อมาขายของ หรือ หาซื้อของกลับไปขาย หรือ เพื่อมาทำธุระ รถไฟนี่ล่ะตอบโจทย์ ค่าบริการ ขั้นต่ำ 3 บาท นี่คือลดต้นทุนไปเยอะมาก แลกแค่มาให้ตรงเวลา ยอมยืนร้อน ถ้าจบแค่ลาดกระบัง ต่อแอร์พอร์ตลิ้งค์ เข้าเมือง 40 บาท ไปกลับ 80 บาท ต้นทุนสูงขึ้นไหม
2. ประหยัดเวลา สำหรับคนที่อยู่ชานเมือง เข้ามาทำงานในเมือง การมาทำงานโดยรถไฟ ถือว่าเป็นการเดินทางที่ประหยัดเวลา อยู่พอสมควร ไม่ต้องมานั่งรถติดบนท้องถนน ถามว่าแอร์พอร์ตลิ้งค์ ก็มาได้ประหยัดเวลาเหมือนกัน แต่ถ้าท่านมีเงินเดือนที่จำกัด ค่าใช้จ่ายจำเป็นที่สูง ท่านจะรู้ถึงหัวอกเช่นกัน
แต่ก็ไม่แปลก เพราะ ฟังการให้สัมภาษณ์จากรายการทีวีช่องหนึ่ง คุ้นๆ เหมือน ก็เหมือนไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว ต้นทุนชีวิตไม่เหมือนกัน
ไม่ใช่ว่าผมจะบอกว่าใครผิดนะกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะทุกอย่างควรรอการพิสูจน์
แต่ตอนนี้เรามาดูปัญหาที่มันทำให้เกิดเหตุก่อนไหม ประชาชนเขาก็บอกถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกันเต็มไปหมด แต่...ผู้ใหญ่กลับเลือกที่จะมองข้ามปัญหาต้นเหตุ ไปแก้ปลายเหตุ เพื่อให้ได้ชื่อว่า "พยายามแก้"
เพิ่มจราจรมาอำนวยการจราจร บริเวณที่เกิดปัญหาได้ไหม ? ==== จราจรไม่พอ นร.นายสิบตำรวจ ปีปลายๆ มาลงพื้นที่จริงเลยครับ มาช่วยกัน ได้ฝึกงานจริงด้วย ไม่ใช่มีแต่พี่วิน หรือคนงานก่อสร้างมาช่วยโบกธง โบกรถ
สัญญาณไฟจราจร เปิดกระพริบไม่ผิดครับ แต่ถ้ามันเกิดภาวะที่ต้องจัดระเบียบ ก็จัดให้ทำงานตามปกติ
วิธีอื่นๆ ผมลองเสนอให้ในโพสเก่าผม ด้วยสมองอันกลวงๆ ของผมนี่ล่ะ
===== ถ้าท่านเห็นปัญหาแท้จริงอีกด้าน และมองเห็นคนที่มีเงินน้อย บ้าง ก็คงจะไม่คิดอย่างนี้
===== ผมยินดีทัวร์ลงนะ แต่มันคือมุมหนึ่งของความคิด ผมคิดได้ไม่เท่าผู้ใหญ่ชั้นสูงครับ เพราะเราเป็นแค่รากหญ้า
===== ปล. อ้อหากบอกว่าจะให้รัฐบาลช่วยแก้ปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายเดินทางที่สูงขึ้น ถามกลับว่า ได้คุยกันหรือยัง ถ้ายัง ให้ไปคุยกันก่อน ที่จะประกาศห้ามรถไฟวิ่งเข้าเมือง จะได้ไม่โดนต่อว่า
สุดท้าย ก็ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้เสียชีวิต และไม่เกิดเหตุการณ์ขึ้นอีก
กลมกลิ้ง
ได้ยินว่าจะไม่ให้รถไฟเข้าเมือง????
การที่ มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง บอกว่า จะให้ทดลองไม่ให้รถไฟวิ่งเข้าเมือง ท่านได้ศึกษา ความเป็นอยู่ ความผูกพัน ต้นทุนการใช้ชีวิตในแต่ละวันของประชาชนบ้างหรือยัง
รถไฟ ถือได้ว่าแทบจะเป็นที่พึ่งของคนหลายชนชั้น เพราะ
1. ประหยัดต้นทุน ยิ่งสำหรับชาวบ้านที่เข้าเมืองเพื่อมาขายของ หรือ หาซื้อของกลับไปขาย หรือ เพื่อมาทำธุระ รถไฟนี่ล่ะตอบโจทย์ ค่าบริการ ขั้นต่ำ 3 บาท นี่คือลดต้นทุนไปเยอะมาก แลกแค่มาให้ตรงเวลา ยอมยืนร้อน ถ้าจบแค่ลาดกระบัง ต่อแอร์พอร์ตลิ้งค์ เข้าเมือง 40 บาท ไปกลับ 80 บาท ต้นทุนสูงขึ้นไหม
2. ประหยัดเวลา สำหรับคนที่อยู่ชานเมือง เข้ามาทำงานในเมือง การมาทำงานโดยรถไฟ ถือว่าเป็นการเดินทางที่ประหยัดเวลา อยู่พอสมควร ไม่ต้องมานั่งรถติดบนท้องถนน ถามว่าแอร์พอร์ตลิ้งค์ ก็มาได้ประหยัดเวลาเหมือนกัน แต่ถ้าท่านมีเงินเดือนที่จำกัด ค่าใช้จ่ายจำเป็นที่สูง ท่านจะรู้ถึงหัวอกเช่นกัน
แต่ก็ไม่แปลก เพราะ ฟังการให้สัมภาษณ์จากรายการทีวีช่องหนึ่ง คุ้นๆ เหมือน ก็เหมือนไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว ต้นทุนชีวิตไม่เหมือนกัน
ไม่ใช่ว่าผมจะบอกว่าใครผิดนะกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะทุกอย่างควรรอการพิสูจน์
แต่ตอนนี้เรามาดูปัญหาที่มันทำให้เกิดเหตุก่อนไหม ประชาชนเขาก็บอกถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกันเต็มไปหมด แต่...ผู้ใหญ่กลับเลือกที่จะมองข้ามปัญหาต้นเหตุ ไปแก้ปลายเหตุ เพื่อให้ได้ชื่อว่า "พยายามแก้"
เพิ่มจราจรมาอำนวยการจราจร บริเวณที่เกิดปัญหาได้ไหม ? ==== จราจรไม่พอ นร.นายสิบตำรวจ ปีปลายๆ มาลงพื้นที่จริงเลยครับ มาช่วยกัน ได้ฝึกงานจริงด้วย ไม่ใช่มีแต่พี่วิน หรือคนงานก่อสร้างมาช่วยโบกธง โบกรถ
สัญญาณไฟจราจร เปิดกระพริบไม่ผิดครับ แต่ถ้ามันเกิดภาวะที่ต้องจัดระเบียบ ก็จัดให้ทำงานตามปกติ
วิธีอื่นๆ ผมลองเสนอให้ในโพสเก่าผม ด้วยสมองอันกลวงๆ ของผมนี่ล่ะ
===== ถ้าท่านเห็นปัญหาแท้จริงอีกด้าน และมองเห็นคนที่มีเงินน้อย บ้าง ก็คงจะไม่คิดอย่างนี้
===== ผมยินดีทัวร์ลงนะ แต่มันคือมุมหนึ่งของความคิด ผมคิดได้ไม่เท่าผู้ใหญ่ชั้นสูงครับ เพราะเราเป็นแค่รากหญ้า
===== ปล. อ้อหากบอกว่าจะให้รัฐบาลช่วยแก้ปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายเดินทางที่สูงขึ้น ถามกลับว่า ได้คุยกันหรือยัง ถ้ายัง ให้ไปคุยกันก่อน ที่จะประกาศห้ามรถไฟวิ่งเข้าเมือง จะได้ไม่โดนต่อว่า
สุดท้าย ก็ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้เสียชีวิต และไม่เกิดเหตุการณ์ขึ้นอีก
กลมกลิ้ง