เมื่อวานเดินตลาดนัด ถึงแม้จะเป็นตลาดที่เคยเดิน แต่พ่อค้า แม่ค้าจะมีการหมุนเวียนมาไม่ค่อยซ้ำ ทำให้ในการเดินแต่ละครั้ง
มีความสนุกแตกต่างกันทุกครั้ง มันคือเสน่ห์อย่างหนึ่งของการเดินตลาดสดนัดบ้านๆ และแล้วสายตาก็เจอ ของชอบน้อง
เธอเป็นเด็กผู้ชายที่แปลกมาก ชอบกินสละไม่ต้องปอกด้วย เธอปอกเองจร้าาาาาาา ผิดกับผลไม้อย่างอื่น ถ้าไม่ปอกหั่น
อยู่อย่างไร อย่างนั่นแหละ และที่ชอบอีกอย่างคือลูกหว้า ใช่แล้วเธอชอบกินลูกหว้า เด็กๆเคยเก็บกินกัน บางทีก็เอามาปาใส่กัน
กลับบ้านไม่รอดค่ะ โดนตีกันไป กัมบอลโดนเยอะหน่อยฐานเป็นพี่ พาน้องไปซน แต่มันสนุกด้วย อร่อยด้วย พอลูกหว้าแตกใส่เสื้อ
ถ้าดวงใหญ่หน่อยได้คะแนนไป
พอมาอยู่นนท์ ลูกหว้าคือของหายาก เมื่อก่อนยังเจอให้ซื้อมั่ง 20 บาท ถุงใหญ่มาก ลูกก็ใหญ่ แถมเป็นของจากเชียงใหม่
ไม่เคยเปรียบเทียบ แต่หลายๆคนบอกลูกหว้าเชียงใหม่คือที่สุด ความจริงยังไงไม่รู้ เพราะสำหรับเราสองคนคือ ถ้าเป็นลูกหว้าคืออร่อย
เมื่อเจอแม่ค้าวางขายมีหรือจะไม่ซื้อ แต่มันแพงมากถุงละ 30 บาท เลยซื้อแค่ถุงเดียว ร้านขายลอนตาลสด กับลูกหว้า มีแต่คนหยิบลูกหว้า
ลอนตาลไม่ค่อยมีคนซื้อ ซื้อกลับบ้านนับได้ 13 ลูก เลยให้น้องกินคนเดียว กัมบอลกินไป 1 ลูก และคุยกันถึงความสนุก ในวัยเด็ก
มีให้เก็บกินตามสวน บ้านไหนรู้จักกับผู้ใหญ่ที่บ้าน เก็บกินได้หมด
แต่ก็เต็มใจจ่ายค่ะ แค่รู้สึกแพงจัง อะเนอะ ได้รู้สึกคิดถึงความสนุก และได้กินรสชาติที่ถวิลหา ให้เขาไป คนขายบอกมีต้นที่บ้าน
1 ต้น มาขายน้ดนี้เลยเก็บมาขาย ป้าคนขายยิ้มแล้วแหละ ขายหมดเร็วมาก แสดงว่ามีคนอยากกินเยอะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ
ความสนุก ความทรงจำ กับรสชาติที่หวนหา จ่ายไป 30 บาท
มีความสนุกแตกต่างกันทุกครั้ง มันคือเสน่ห์อย่างหนึ่งของการเดินตลาดสดนัดบ้านๆ และแล้วสายตาก็เจอ ของชอบน้อง
เธอเป็นเด็กผู้ชายที่แปลกมาก ชอบกินสละไม่ต้องปอกด้วย เธอปอกเองจร้าาาาาาา ผิดกับผลไม้อย่างอื่น ถ้าไม่ปอกหั่น
อยู่อย่างไร อย่างนั่นแหละ และที่ชอบอีกอย่างคือลูกหว้า ใช่แล้วเธอชอบกินลูกหว้า เด็กๆเคยเก็บกินกัน บางทีก็เอามาปาใส่กัน
กลับบ้านไม่รอดค่ะ โดนตีกันไป กัมบอลโดนเยอะหน่อยฐานเป็นพี่ พาน้องไปซน แต่มันสนุกด้วย อร่อยด้วย พอลูกหว้าแตกใส่เสื้อ
ถ้าดวงใหญ่หน่อยได้คะแนนไป
พอมาอยู่นนท์ ลูกหว้าคือของหายาก เมื่อก่อนยังเจอให้ซื้อมั่ง 20 บาท ถุงใหญ่มาก ลูกก็ใหญ่ แถมเป็นของจากเชียงใหม่
ไม่เคยเปรียบเทียบ แต่หลายๆคนบอกลูกหว้าเชียงใหม่คือที่สุด ความจริงยังไงไม่รู้ เพราะสำหรับเราสองคนคือ ถ้าเป็นลูกหว้าคืออร่อย
เมื่อเจอแม่ค้าวางขายมีหรือจะไม่ซื้อ แต่มันแพงมากถุงละ 30 บาท เลยซื้อแค่ถุงเดียว ร้านขายลอนตาลสด กับลูกหว้า มีแต่คนหยิบลูกหว้า
ลอนตาลไม่ค่อยมีคนซื้อ ซื้อกลับบ้านนับได้ 13 ลูก เลยให้น้องกินคนเดียว กัมบอลกินไป 1 ลูก และคุยกันถึงความสนุก ในวัยเด็ก
มีให้เก็บกินตามสวน บ้านไหนรู้จักกับผู้ใหญ่ที่บ้าน เก็บกินได้หมด
แต่ก็เต็มใจจ่ายค่ะ แค่รู้สึกแพงจัง อะเนอะ ได้รู้สึกคิดถึงความสนุก และได้กินรสชาติที่ถวิลหา ให้เขาไป คนขายบอกมีต้นที่บ้าน
1 ต้น มาขายน้ดนี้เลยเก็บมาขาย ป้าคนขายยิ้มแล้วแหละ ขายหมดเร็วมาก แสดงว่ามีคนอยากกินเยอะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ