คือ อยากระบายเรื่องหนึ่งผมมีพี่สาวคนหนึ่งแกทั้งเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจมาก ทุกอย่างต้องเป๊ะห้ามพลาด แกไม่สนว่าใครจะพยายามทำดีแค่ไหนพี่สาวผมมักจะมองแค่จุดผิดพลาดเสมอ ผมกับพี่สาวมีปัญหากันเรื่องนิสัยที่แตกต่างกันสุดขั้ว ผมเป็นคนเงียบๆ ไม่ชอบเข้าสังคม ไม่ค่อยชอบยิ้มเพราะไม่มั่นใจ พี่ผมแตกต่างชอบเข้าสังคม คุยเก่ง ชอบปั้นหน้ายิ้มอยู่เสมอ เขามักจะบังคับให้เป็นนู้นนี้เหมือนเขา เขาแสร้งทำเป็นทำดีกับผมทั้งที่ความจริงนิสัยไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา แกสวยนะยกเว้นนิสัย จะว่ายังไงดีแกเป็นอารมณ์ร้อน คุมอารมณ์ตัวเองไม่ค่อยได้ชอบลามปาม
มีวันหนึ่งที่แกดุลูกของแก ผมนั่งอยู่เฉยๆทำการบ้านไปแบบเงียบๆ แกตะโกนด่าผมเลยครับ ผมแบบเอ้าอะไรวะกุอยู่ของกูดีๆผิดเฉยเป็นแบบนี้มา 5 ปี ไม่ว่าจะพูดอะไรยังไงแกจตัวเองถูกเสมอ คนรอบข้างนั้นแหละที่ผิด ฉันถูก ฉันไม่ผิด โอ้ยจะบ้า แกชอบบ่นชอบด่าผม แซะ ดูถูก เหยียด
แกชอบหาว่าผมเอาแต่ใจแล้วทีแกอะ เอาแต่ใจไม่พอเห็นแก่ตัวอีก เอาแต่ใจกว่าผมแล้วกัน จนปัจจุบันผมกับพี่สาว ไม่ได้คุยกันมานาน 1 ปีได้กลายเป็นคนแปลกหน้าแกเอือมระอากับผมเต็มที่ ผมไม่ง้อนะไม่สนใจด้วย ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมไปขอโทษแกแล้ว แต่รอบนี้ผมไม่ยอมแล้วไง ผมผิดมากหรอ
มีวันหนึ่ง เกิดขึ้นเมื่อวานนี้สดๆเลยครับ ผมกำลังนั่งทำการบ้านปิดเทอมอยู่ดีๆ พี่ผมบ่นและด่าลับหลังผมให้ผมได้ยินตอนอยู่ในครัว หาว่าผมไม่ช่วยทำงานบ้าน ปล่อยให้เขาทำคนเดียว แล้วก็ด่าๆไปมันมีคำหนึ่งที่เขาด่าผมว่า "ถ้าเกิดมันยิ้มหรือมันคุยกับใครนะ กุจะไล่มันออกจากบ้านไปอยู่กับคนนั้นเลย" ผมแบบห๊ะ แค่นี้ไล่ออกจากบ้าน?? มันสิทธิ์ผมไหมที่จะคุยจะยิ้มอ่ะ ไล่เลยหรอเหตุผลโครต ปญอ. โตกว่าผมตั้งหลายปี 30 + ได้แล้วมั้งแล้วมันมีอีกคำที่ผมงงมาก แกด่าผมว่า "บาปกรรมกุจริงๆ ได้มันเป็นน้อง" อะไรของแกวะนั่น ปญอ.ชห. ถ้าผมเลือกได้ผมไม่เกิดมาเป็นน้องหรอก สมองก็มีทำไมไม่คิดบ้างละ
เอาจริงๆนะ มีพี่สาวแบบนี้ขอไม่มีดีกว่า หลายคนคิดว่าเขาด่าไปงั้นแหละแค่หวังดี,รัก,ห่วง หวังดีหรอ? ใช้คำว่าหวังดีได้เปล่าประโยชน์มาก ตอนนั้นผมป่วยหนักไม่มีแรงได้แอดมินรพ. 3 วัน แกไม่แม้จะมาหาหรือส่งข้อความมาถามผมเลย ตอนผมออกจากรพ. แกก็ไม่ทักไม่ถามไม่สนใจใยดีผมเลยด้วยซ้ำไป ทำเหมือนผมเป็นขยะ
ครอบครัวผมพี่สาวคนกลาง อยากให้ผมคืนดีกับพี่สาวคนโต แกหาข้ออ้างปกป้องพี่สาวคนโตว่าเขาแค่เหนื่อยจากงาน ลองเปิดใจคุยกับเขาหน่อย ผมเหนื่อยเลยครับ ผมเลยช่าง
อยากคืนดีหรืออยากคุยตอนไหนก็คุย เหนื่อย รำคาญ
มันจำเป็นต้องเอาอารมณ์มาลงที่คนด้วยหรอ?
ผมไม่รู้นะว่าทุกคนคิดยังไง ผมอาจจะไม่เข้าใจบางเรื่อง เนื่องจากผมก็ไม่ได้โตพอที่จะเข้าใจไปซะทุกอย่างเอาง่ายๆคือ ผมยังเด็กอยู่ในตอนนี้ ผมอยากฟังความเห็นจากทุกคนครับ😔
“อยากรู้มุมมองของทุกคนเกี่ยวกับความสัมพันธ์พี่น้องแบบนี้ครับ”
มีวันหนึ่งที่แกดุลูกของแก ผมนั่งอยู่เฉยๆทำการบ้านไปแบบเงียบๆ แกตะโกนด่าผมเลยครับ ผมแบบเอ้าอะไรวะกุอยู่ของกูดีๆผิดเฉยเป็นแบบนี้มา 5 ปี ไม่ว่าจะพูดอะไรยังไงแกจตัวเองถูกเสมอ คนรอบข้างนั้นแหละที่ผิด ฉันถูก ฉันไม่ผิด โอ้ยจะบ้า แกชอบบ่นชอบด่าผม แซะ ดูถูก เหยียด
แกชอบหาว่าผมเอาแต่ใจแล้วทีแกอะ เอาแต่ใจไม่พอเห็นแก่ตัวอีก เอาแต่ใจกว่าผมแล้วกัน จนปัจจุบันผมกับพี่สาว ไม่ได้คุยกันมานาน 1 ปีได้กลายเป็นคนแปลกหน้าแกเอือมระอากับผมเต็มที่ ผมไม่ง้อนะไม่สนใจด้วย ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมไปขอโทษแกแล้ว แต่รอบนี้ผมไม่ยอมแล้วไง ผมผิดมากหรอ
มีวันหนึ่ง เกิดขึ้นเมื่อวานนี้สดๆเลยครับ ผมกำลังนั่งทำการบ้านปิดเทอมอยู่ดีๆ พี่ผมบ่นและด่าลับหลังผมให้ผมได้ยินตอนอยู่ในครัว หาว่าผมไม่ช่วยทำงานบ้าน ปล่อยให้เขาทำคนเดียว แล้วก็ด่าๆไปมันมีคำหนึ่งที่เขาด่าผมว่า "ถ้าเกิดมันยิ้มหรือมันคุยกับใครนะ กุจะไล่มันออกจากบ้านไปอยู่กับคนนั้นเลย" ผมแบบห๊ะ แค่นี้ไล่ออกจากบ้าน?? มันสิทธิ์ผมไหมที่จะคุยจะยิ้มอ่ะ ไล่เลยหรอเหตุผลโครต ปญอ. โตกว่าผมตั้งหลายปี 30 + ได้แล้วมั้งแล้วมันมีอีกคำที่ผมงงมาก แกด่าผมว่า "บาปกรรมกุจริงๆ ได้มันเป็นน้อง" อะไรของแกวะนั่น ปญอ.ชห. ถ้าผมเลือกได้ผมไม่เกิดมาเป็นน้องหรอก สมองก็มีทำไมไม่คิดบ้างละ
เอาจริงๆนะ มีพี่สาวแบบนี้ขอไม่มีดีกว่า หลายคนคิดว่าเขาด่าไปงั้นแหละแค่หวังดี,รัก,ห่วง หวังดีหรอ? ใช้คำว่าหวังดีได้เปล่าประโยชน์มาก ตอนนั้นผมป่วยหนักไม่มีแรงได้แอดมินรพ. 3 วัน แกไม่แม้จะมาหาหรือส่งข้อความมาถามผมเลย ตอนผมออกจากรพ. แกก็ไม่ทักไม่ถามไม่สนใจใยดีผมเลยด้วยซ้ำไป ทำเหมือนผมเป็นขยะ
ครอบครัวผมพี่สาวคนกลาง อยากให้ผมคืนดีกับพี่สาวคนโต แกหาข้ออ้างปกป้องพี่สาวคนโตว่าเขาแค่เหนื่อยจากงาน ลองเปิดใจคุยกับเขาหน่อย ผมเหนื่อยเลยครับ ผมเลยช่าง
มันจำเป็นต้องเอาอารมณ์มาลงที่คนด้วยหรอ?
ผมไม่รู้นะว่าทุกคนคิดยังไง ผมอาจจะไม่เข้าใจบางเรื่อง เนื่องจากผมก็ไม่ได้โตพอที่จะเข้าใจไปซะทุกอย่างเอาง่ายๆคือ ผมยังเด็กอยู่ในตอนนี้ ผมอยากฟังความเห็นจากทุกคนครับ😔