ย่าเราแกเป็นคนพูดไม่คิด ปากร้าย ความคิดเหมือนคนไม่มีวุฒิภาวะ เอาแต่ใจ นิสัยเหมือนเด็กพูดคนเดียว เอาความคิดตัวเองเป็นหลัก ทำไรไม่คิด ไม่มีความคิดดีๆในสมองแกเลย แกเป็นโรคประสาท พูดคนเดียวเหมือนอัลไซเมอร์สมาธิสั้น แกพูดคนเดียวบ่อยมากบานก็บ่นคนเดียว ขนาดคิดอะไรยังพูดออกมา
อย่างเช่นวันนี้ เรานอยด์เราเหนื่อยไม่ไหวแล้ว แค่อยู่กับแกก็เหนื่อยจะแย่แล้ว คำพูดแกฆ่าคนคนนึง จนอยากจะฆ่าแกทิ้งมาก็เลย เราก็เป็นคนขี้ลำคานด้วย แกหาของไม่เจอ ก็มาบอกว่าอยู่ในห้องเรารึป่าว นั้นก็คือเก้าอี้ เก้าอี้เราจะเอามาทำอะไรเพราะในห้องเราก็มีแล้ว ซึ่งแกบอกว่าก็เพื่อมันอยู่ในห้องเราไง คำถามคือเราจะเอามาทำไมมันแล้วอันนึง แกมีการบอกว่าก็เราเอาเก้าอี้ไปตัวนึง เอ้าก็แกให้เราเราก็เอามาสิแกคิดอะไรอยู่ เราก็เลยบอกแกว่า จะถามอะไรก็หาดีก่อน ไม่ใช่เอะอะก็ถาม แกก็บอก ว่าก็เป็นคนไงถึงถาม ดูคำพูดแกดิ น่าตบปากนะ แล้วแกก็บอกเราว่า ทำไมจะถามไม่ได้ก็เป็นคน เป็นคนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับถามก่อน แล้วแกชอบพูดไม่คิด เหมือนคนไม่มีความคิดอ่ะ ไม่ยอมคน ชอบเอาชนะ หัวแข็ง ตัวเองไม่เคยผิดไม่ยอมรับความเป็นจริง ต่อให้แกผิดแกก็เถียง แล้วแกพูดมากด้วยเงียบไม่ถึง5นาทรก็พูด อยู่กับแกไม่เคยได้อยู่สงบสบายหูเลย นอยด์มาก แล้วบอกอะไรพูดอะไรแกก็ว่าเถียงตลอด แล้วก็ด่าพูดกวนๆ เราก็เลยเถียงกับเพราะความทนไม่ไหวแกพูดแ้วบ่นคนเดียวหลายรอบเราก็เงียบมห้จนแกพูดไม่หยุดบอกให้คนอื่นหยุดแต่ ตัวเองไม่หยุด เราก็เลยตะโกนแล้วบอกความจริงเกี่ยวกับแกคืนไป พอแกเถียงไม่ได้เพราะที่เราพูดมันถูก แกก็เอานั้นนี่มาพูด เปรียบเทียบเอาคนอื่นมาเกี่ยว หาพวกมาให้ตัวเองดูดีเอาชนะเราทั้งที่ตัวเองผิด แล้วบอกว่าไม่กลัวคนอื่นเขานินทาหรอ เราสวนกลับไป แค่มีคนอย่างย่าก็อายพอแล้วเราเริ่มทนไม่ไหวแล้ว เพราะแกไม่ค่อยเหมือนคนปกติเท่าไหร่ แล้วความคิดมีแต่อะไรแย่ๆ คำพูดก็ด้วยมีการมาบอก ว่าสอน สอนอะไรก่อน มีแต่ด่าๆ เราดูเป็นคนก้วร้าวตลอดทั้งๆที่คนที่ทำให้เราต้องโมโหคือ ย่าเอง เป็นใครจะทนกับคน
อย่างงี้ได้ ไม่ฟังคนอื่นตัวเองเป็นใหญ่ ใช้แต่กำลัง อารมณ์ เหมือนคนโง่อ่ะ เวลาแกทำอะไรเราก็ต้องระแวงเพราะแกทำอะไรก็ขัดใจเราเช่น คว่ำกล่องอาหารแทนที่จะวางดีๆ มันเยอะจนเราอธิบาย และระบายไม่หมด ไม่รู้จะเล่ายังไงแล้ว....เหนื่อยท้อไม่อยากใช้ชีวิตลาะอยากนอนไปเลย ไม่อยากกลับมา เบื่อทุกอย่างในชีวิตแล้ว
หัวข้อเดิมๆอีกแล้วค่ะ เบื่อย่าตัวเองไม่ไหวแล้ว
อย่างเช่นวันนี้ เรานอยด์เราเหนื่อยไม่ไหวแล้ว แค่อยู่กับแกก็เหนื่อยจะแย่แล้ว คำพูดแกฆ่าคนคนนึง จนอยากจะฆ่าแกทิ้งมาก็เลย เราก็เป็นคนขี้ลำคานด้วย แกหาของไม่เจอ ก็มาบอกว่าอยู่ในห้องเรารึป่าว นั้นก็คือเก้าอี้ เก้าอี้เราจะเอามาทำอะไรเพราะในห้องเราก็มีแล้ว ซึ่งแกบอกว่าก็เพื่อมันอยู่ในห้องเราไง คำถามคือเราจะเอามาทำไมมันแล้วอันนึง แกมีการบอกว่าก็เราเอาเก้าอี้ไปตัวนึง เอ้าก็แกให้เราเราก็เอามาสิแกคิดอะไรอยู่ เราก็เลยบอกแกว่า จะถามอะไรก็หาดีก่อน ไม่ใช่เอะอะก็ถาม แกก็บอก ว่าก็เป็นคนไงถึงถาม ดูคำพูดแกดิ น่าตบปากนะ แล้วแกก็บอกเราว่า ทำไมจะถามไม่ได้ก็เป็นคน เป็นคนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับถามก่อน แล้วแกชอบพูดไม่คิด เหมือนคนไม่มีความคิดอ่ะ ไม่ยอมคน ชอบเอาชนะ หัวแข็ง ตัวเองไม่เคยผิดไม่ยอมรับความเป็นจริง ต่อให้แกผิดแกก็เถียง แล้วแกพูดมากด้วยเงียบไม่ถึง5นาทรก็พูด อยู่กับแกไม่เคยได้อยู่สงบสบายหูเลย นอยด์มาก แล้วบอกอะไรพูดอะไรแกก็ว่าเถียงตลอด แล้วก็ด่าพูดกวนๆ เราก็เลยเถียงกับเพราะความทนไม่ไหวแกพูดแ้วบ่นคนเดียวหลายรอบเราก็เงียบมห้จนแกพูดไม่หยุดบอกให้คนอื่นหยุดแต่ ตัวเองไม่หยุด เราก็เลยตะโกนแล้วบอกความจริงเกี่ยวกับแกคืนไป พอแกเถียงไม่ได้เพราะที่เราพูดมันถูก แกก็เอานั้นนี่มาพูด เปรียบเทียบเอาคนอื่นมาเกี่ยว หาพวกมาให้ตัวเองดูดีเอาชนะเราทั้งที่ตัวเองผิด แล้วบอกว่าไม่กลัวคนอื่นเขานินทาหรอ เราสวนกลับไป แค่มีคนอย่างย่าก็อายพอแล้วเราเริ่มทนไม่ไหวแล้ว เพราะแกไม่ค่อยเหมือนคนปกติเท่าไหร่ แล้วความคิดมีแต่อะไรแย่ๆ คำพูดก็ด้วยมีการมาบอก ว่าสอน สอนอะไรก่อน มีแต่ด่าๆ เราดูเป็นคนก้วร้าวตลอดทั้งๆที่คนที่ทำให้เราต้องโมโหคือ ย่าเอง เป็นใครจะทนกับคน
อย่างงี้ได้ ไม่ฟังคนอื่นตัวเองเป็นใหญ่ ใช้แต่กำลัง อารมณ์ เหมือนคนโง่อ่ะ เวลาแกทำอะไรเราก็ต้องระแวงเพราะแกทำอะไรก็ขัดใจเราเช่น คว่ำกล่องอาหารแทนที่จะวางดีๆ มันเยอะจนเราอธิบาย และระบายไม่หมด ไม่รู้จะเล่ายังไงแล้ว....เหนื่อยท้อไม่อยากใช้ชีวิตลาะอยากนอนไปเลย ไม่อยากกลับมา เบื่อทุกอย่างในชีวิตแล้ว