เม้าส์มอย เอ็นไหล่ขาด มีกระดูกงอกและผ่าตัดส่องกล้องเพื่อซ่อมแซม

สวัสดีค่ะ
วันนี้จะมาแชร์ประสบการณ์การผ่าตัดเอ็นข้อไหล่และเย็บซ่อมเส้นเอ็นนะคะ
***ก่อนหน้านี้ ได้ข้อมูลที่ดีมากๆ จากกระทู้ในนี้และได้หลังไมค์ไปส่วนตัว ท่าน จขกท ให้ข้อมูลและกำลังใจที่ดีมากๆ เลยคิดว่า เมื่อรักษาแล้ว ก็อยากมาถ่ายทอดประสบการณ์บ้างค่ะ

จะพยายามประคองสติและถ่ายทอดเรื่องราวอย่างมีสาระ จริงจัง เป็นการเป็นงานให้มากที่สุดค่ะ

>>>ขออนุญาต เกริ่นนิดหน่อย เรื่องส่วนตัวเกี่ยวกับตัวเองก่อนแล้วกันนะคะ

………คือ ปัจจุบันเนี่ยอาชีพ เป็นแม่บ้านดูแลลูกๆ (ก็ ขี้ข้านั่นแหละ) ลาออกจากงานประจำมาประมาณ 15 ปีได้แล้ว   

………ชีวิตประจำวันคือตื่นเช้าเตรียมอาหารให้ลูก  ……ขับรถส่งลูกโรงเรียน ทำความสะอาดบ้าน

(((ชีวิตประจำวัน มีทำงานบ้านกับออกกำลังกาย ปัจจัยการเกิดอาการมาจากสะสมหลายๆ อย่าง ทั้งชอบเอื้อมหยิบของหลังรถ ถูพื้นบ่อยมาก(อันนี้หมอบอกให้ใช้โรบอท) สะพายกระเป๋าหนัก หิ้วของหนัก ออกกำลังกาบ อันนี้หมอบอกไม่ได้ว่า ผิดถูกยังไง รู้แค่ที่ไม่เจ็บเพราะกล้ามเนื้อเยอะ มันเลยช่วยไว้ แตถ้าออกหนักไปก็ ไม่โอเค และอันนี้ นักกายภาพบอกมาว่า ถึงแม้เราจะมีเทรนเนอร์ มีครูดูแล แต่การโฟกัสจุดกล้ามเนื้อ มันดูยาก บาฃทีเราอาจมีจุดที่ชำรุด ร่างกายมันเลยดึงจุดอื่นมาช่วยทดแทน และสุดท้ายก็ บาดเจ็บ)))

……ไปยิมไปออกกำลังกาย การออกกำลังกาย ก็จะมีเทรนเนอร์คอยดูแลนะคะ ชั่วโมงแรกจะเป็นออกพวกเวทเทรนนิ่งแล้วก็ชั่วโมงถัดมาก็จะเป็นโยคะ

หรือไม่บางวัน ก็ สลับไปเรียนพีลาทีสบ้าง มีเล่นโยคะฟลายบ้าง (โยคะฟลายนี่เรียนแบบตัวต่อตัวกับครู)

………เป็นคนที่ออกกำลังกายมาตลอดออกแบบหลากหลายนะคะ  ทั้งว่ายน้ำ……กระโดดเชือก  เวทเทรนนิ่ง ทั้งยกดัมเบลเองที่บ้าน ไปใช้machineที่ยิม และมีเทรนเนอร์ดูแล
แล้วก็พวกที่ต้องดูแลโดยครูสอนก็พวกพิลาทีส โยคะ ออกกำลังกายมาเป็นเวลาประมาณ 10 กว่าปีได้แล้วนะคะ ตั้งแต่ลูกเล็กๆ ก็เริ่มจากออกเบาๆ วันละครึ่งชั่วโมงที่บ้าน จนร่างกายสตรอง ก็ เข้าสู่ยิม และพัฒนาต่อยอดไปหลากหลายเรื่อยๆ จะออกกำลังกายตลอดแล้วก็ออกแบบเสพติดออกแบบสัปดาห์ละ5~6วัน ตั้งแต่เริ่มออกกำลังกายมา10กว่าปี ไม่เคยโกงเลยแม้วันเดียว ไม่เคยหาข้ออ้าง หาทางหยุด ถ้าไม่ใช่วันหยุด ไปเที่ยว ไทย เที่ยว ตปท ฝนตกแดดออก หิมะ ไม่ใช่อุปสรรค  ง่ายๆ ขนาดวันที่คุณพ่อเสียชีวิต ยังแวะไปกราบเท้าที่หน้าห้องดับจิต และกระซิบบอกพ่อทั้งน้ำตานองหน้าและเสียงสะอื้นว่า……ลูกอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้ ลูกขอไปออกกำลังกายก่อนสักชั่วโมงครึ่ง แล้วจะมารับนะคะ………

น้ำตานองหน้ามาตลอดทาง จนถึงบ้าน พอเปลี่ยนชุดออกกำลังกาย คว้าอุปกรณ์ออกกำลังกาย เหมือนปิดสวิตซ์น้ำตา และออกกำลังกายอย่างตั้งใจ จนจบแผน สวิตซ์น้ำตาเปิดต่อทันที

……ตลอดเวลาที่ผ่านมาสุขภาพดีมากไม่เคยมีปัญหาสุขภาพอะไรใดๆ เลย………สุขภาพดี พอๆ กับ ความหน้าตาดีของสามี

      ไม่เคยเป็นหวัด ไม่เคยป่วย ไม่เคยเจ็บคอตัวร้อนไอ โควิดก็ไม่เคยเป็น วัคซีนก็ยังไม่ได้รับ ก็อยู่มาได้อย่างไม่เคยปวดเนื้อปวดตัว ปวดหลังปวดเข่า ปวดแขนปวดขา ปวดไหล่ ปวดหัวปวดอะไรไม่เคย

………เคยเข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัด2 ครั้ง คือผ่าคลอดลูก
……… จนวันนึงอ่ะประมาณหลายเดือนก่อนนะ ก็มีความรู้สึกว่าไหล่ด้านซ้าย  มีอาการแปลกๆ คือ มันจะเจ็บปวดก็ไม่ใช่ มันไม่ได้เจ็บไม่ได้ปวดอะไร แต่มันมีความรู้สึกว่าบางทีเนี่ยพอเราถอดเสื้อที่เป็นสปอร์ตบราตัวที่มันแน่นๆ หน่อยแล้วพอเราหมุนแขนจะถอดจะดึงออกอะค่ะ มันจะรู้สึกว่าหน่วงๆ ตรงบริเวณใต้รักแร้   แล้วก็เวลาทำท่าโยคะบางท่า ก็คือ เวลาขึ้นท่าพวกarmbalance ทั้งหลายอ่ ะมันจะทำไม่ค่อยได้แต่ในขณะที่บางวันก็ทำได้ดี พอผ่านไปซัก 2-3 วัน อ้าว ทำไม่ได้อีกแล้ว !!!!มันจะวนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอด แต่ครูบอกปกติ เพราะแต่ละวันร่างกายเราไม่เหมือนกัน !!!!

>>>นี่แค่เกริ่นมานิดหน่อย ก็ แค่3พันหกร้อยห้าสิบ8บรรทัด55555 ใครไม่ไหว กดผ่านได้เลยค่ะ รับประกัน สตอรี่นี้ เป็นเนื้อซะ2บรรทัด นอกนั้น55555
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่