คืออันนี้เราแอบสังเกตตัวเองหรือแม้กระทั้งคนรอบตัวหลายคนหล่ะค่ะ
ว่าแบบอย่างเวลาเราเลี้ยงสัตว์เลี้ยง หรือเจอหมาแมวจรตามที่ต่างๆ เราสามารถเอ็นดู สงสาร แล้วถึงขั้นให้อาหารฟรีๆโดยไม่หวังผลตอบแทน บางคนก็เก็บหมาแมวมาเลี้ยง เลี้ยงแบบลูกให้ที่พักดีๆสะอาดสะอ้าน
เวลาหมาแมวกัดเราจนเลือดออก เราก็ไม่โกรธแค้น เต็มที่บางคนอาจมีตกใจหัวเสียบ้าง แต่สุดท้ายก็กอดดมลูกๆเหมือนเดิม 😂😂
เวลาป่วยต่อให้เราจะเสียเงินแค่ไหน ก็ยอม
ในทางกลับกัน….พอเป็นมนุษย์ด้วยกัน…
ถ้าเราเคยช่วยเหลือเพื่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงิน หรือด้านอื่นๆ พอถึงเวลาเราต้องการความช่วยเหลือ เพื่อนไม่ช่วย ทำไมเราถึงเสียความรู้สึก??
เวลาเรามีลูกมีหลาน ถ้าเราเลี้ยงดูลูกอย่างดีให้ความรักเต็มที่ แต่ลูกโตมาทำตัวเกเร หรือตอนเราแก่เจ็บป่วย ลูกทอดทิ้งไม่มาเยี่ยม ไม่แม้กระทั่งส่งเงินค่ารถสัก100 มาให้เป็นค่าเดินทางไปหาหมอ ทำไมพ่อแม่ถึงเสียความรู้สึกหรอคะ
เวลาเรามีแฟน สามีหรือภรรยา ถ้าเราทุ่มเต็มที่ พอเค้านอกใจ หรืออาจไม่นอกใจ แต่ไม่ใส่ใจเราเท่าที่ควร หรือสร้างปัญหาบ้าง ทำไมเราถึงเหนื่อยใจหรือเสียใจหรือคับแค้นใจหรอคะ
จริงๆมีอีกหลายเคสที่อยากยกตัวอย่าง แต่เอาเท่านี้ก่อนเดี๋ยวพิมพ์ยาว🥹
ทำไมเราถึงรักสัตว์ได้แบบสนิทใจ รักด้วยใจบริสุทธิ์ได้แบบไม่หวังผลตอบแทนหล่ะค่ะ ไม่ว่ามันจะหนีออกจากบ้าน😂 หรือกัดจนเจ็บเป็นแผล บางตัวหยิ่งๆสนิทยากบลาๆ😂 ต่างจากรักมนุษย์ด้วยกันมากเลย เราเห็นเยอะจริงๆ แม้กระทั่งในโซเชี่ยล คลิป ตต เห็นลงบ่นเต็ม
แฟนนอกใจเสียใจ แฟนไม่เอาไหนเสียความรู้สึก ลูกไม่ดูดำดูดีเสียใจ เพื่อนไม่อยู่เคียงข้างเวลาเดือดร้อนเสียความรู้สึก พ่อแม่อาจเดือดร้อนรบกวนเรื่องเงินลูกแค่เล็กๆน้อยๆบ้างแต่ลูกเสียความรู้สึกใหญ่โตถึงขั้นตัดขาดพ่อแม่ฯลฯ
ใครพอมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ไหมคะ? หรือเหตุผลด้านศาสตร์อื่นๆก็ได้ค่ะ🙏🙏
ทำไมกับสัตว์เราถึงรักได้แบบไม่มีผลตอบแทนไม่เสียใจเวลามันกัดข่วนเรา แต่พอเป็นมนุษย์ด้วยกัน ทำไมเรากลับรู้สึกผิดหวัง
ว่าแบบอย่างเวลาเราเลี้ยงสัตว์เลี้ยง หรือเจอหมาแมวจรตามที่ต่างๆ เราสามารถเอ็นดู สงสาร แล้วถึงขั้นให้อาหารฟรีๆโดยไม่หวังผลตอบแทน บางคนก็เก็บหมาแมวมาเลี้ยง เลี้ยงแบบลูกให้ที่พักดีๆสะอาดสะอ้าน
เวลาหมาแมวกัดเราจนเลือดออก เราก็ไม่โกรธแค้น เต็มที่บางคนอาจมีตกใจหัวเสียบ้าง แต่สุดท้ายก็กอดดมลูกๆเหมือนเดิม 😂😂
เวลาป่วยต่อให้เราจะเสียเงินแค่ไหน ก็ยอม
ในทางกลับกัน….พอเป็นมนุษย์ด้วยกัน…
ถ้าเราเคยช่วยเหลือเพื่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงิน หรือด้านอื่นๆ พอถึงเวลาเราต้องการความช่วยเหลือ เพื่อนไม่ช่วย ทำไมเราถึงเสียความรู้สึก??
เวลาเรามีลูกมีหลาน ถ้าเราเลี้ยงดูลูกอย่างดีให้ความรักเต็มที่ แต่ลูกโตมาทำตัวเกเร หรือตอนเราแก่เจ็บป่วย ลูกทอดทิ้งไม่มาเยี่ยม ไม่แม้กระทั่งส่งเงินค่ารถสัก100 มาให้เป็นค่าเดินทางไปหาหมอ ทำไมพ่อแม่ถึงเสียความรู้สึกหรอคะ
เวลาเรามีแฟน สามีหรือภรรยา ถ้าเราทุ่มเต็มที่ พอเค้านอกใจ หรืออาจไม่นอกใจ แต่ไม่ใส่ใจเราเท่าที่ควร หรือสร้างปัญหาบ้าง ทำไมเราถึงเหนื่อยใจหรือเสียใจหรือคับแค้นใจหรอคะ
จริงๆมีอีกหลายเคสที่อยากยกตัวอย่าง แต่เอาเท่านี้ก่อนเดี๋ยวพิมพ์ยาว🥹
ทำไมเราถึงรักสัตว์ได้แบบสนิทใจ รักด้วยใจบริสุทธิ์ได้แบบไม่หวังผลตอบแทนหล่ะค่ะ ไม่ว่ามันจะหนีออกจากบ้าน😂 หรือกัดจนเจ็บเป็นแผล บางตัวหยิ่งๆสนิทยากบลาๆ😂 ต่างจากรักมนุษย์ด้วยกันมากเลย เราเห็นเยอะจริงๆ แม้กระทั่งในโซเชี่ยล คลิป ตต เห็นลงบ่นเต็ม
แฟนนอกใจเสียใจ แฟนไม่เอาไหนเสียความรู้สึก ลูกไม่ดูดำดูดีเสียใจ เพื่อนไม่อยู่เคียงข้างเวลาเดือดร้อนเสียความรู้สึก พ่อแม่อาจเดือดร้อนรบกวนเรื่องเงินลูกแค่เล็กๆน้อยๆบ้างแต่ลูกเสียความรู้สึกใหญ่โตถึงขั้นตัดขาดพ่อแม่ฯลฯ
ใครพอมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ไหมคะ? หรือเหตุผลด้านศาสตร์อื่นๆก็ได้ค่ะ🙏🙏