ข้อความที่พิมมานี้อาจจะดูงี่เง่าไปหน่อยนะคะ แต่หนูเองก้เพิ่งหายเครียดจากเรื่องพ่อกับแม่จากที่ทนมา5-6 ปี แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ ประเด็นคือแม่หนูมีลูก 3 คน คือพี่สาว ห่างกับหนู8 ปี พี่ชายห่างกับหนู 4 ปี แล้วก้หนูค่ะ ตอนนี้หนูเองก้อายุ 15 ปีแล้ว เมื่อสงกรานที่ผ่านมาหนูกับครอบครัวก้ไปเที่ยวกันตามปกติค่ะ ซึ่งไปทั้งหมด 5 วันด้วยกัน หนูเองก็ดีใจตื่นเต้นตามปกตืนั่นแหละค่ะ คือเกริ่นก่อนว่าปกติเวลาไปเที่ยวด้วยกันหนูก้จะแบบเปนเศษเกินตลอด คือส่วนใหญ่พ่อก้จะอยู่กับแม่ พี่ชายก้อยู่แต่กับพี่สาว เค้าจะอยู่กันเปนคู่ๆ ส่วนหนูก้ต้องอยุ่คนเดียว เดินตามคู่ไหนสักคู่นึงเหมือนหมา ไม่ก็อยู่คนเดียวไปเลย(แต่ส่วนใหญ่หนูเองก็อยู่แต่กับพ่อแม่ค่ะ) เอาจริงๆแอบนอยมาก มาก มากกก!! ซึ่งตอนที่หนูไปเที่ยววันหยุดสงกรานพ่อหนูจองห้องพักไว้ 2 ห้อง ห้องนึงเปนห้องพ่อแม่ และอีกห้องเปนห้องของลูก 3 คน ซึ่งปกติหนูเองก้ไม่ได้มีปัญหาอะไรมากหรอกค่ะ แต่หนูแค่อึดอัดเวลาอยู่กับพี่ๆ หนูก้จะชอบออกจากห้องมาอยู่ห้องพ่อกับแม่แทน แล้วพอง่วงก้ค่อยกลับไป ซึ่งสิ่งที่หนูไม่ชอบเลยก้คือตอนกลางคืนค่ะ หนูเปนคนนอนไม่ได้ดึกมาก หนูนอนดึกสุดก้ไม่เกินเที่ยงคืนค่ะ จำได้ว่านอนประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆเอง ซึ่งพี่อีก 2 คนเค้าก้ไม่ได้นอนเร็ว เค้านอนดึกมาก โดยเฉพาะพี่สาวปกติชีจะนอนตอน 7 โมงเช้าของอีกวัน ส่วนพี่ชายก้นอนแค่ประมาณตี 3-4 ซึ่ง!! หนูเองก้ง่วงมาก แต่หนูนอนไม่หลับเลยเพราะว่าพี่เค้ายังไม่ง่วงแล้วเค้าก้ไม่อยากปิดไฟกัน ซึ่งพี่สาวมันก้ดูซีรี พี่ชายมันก้เล่นเกม พวกนางเปิดไฟสว่างทั่วห้องเลยจ่ะ หนูก้แบบนอนนะ แต่นอนไม่หลับต้องเอาผ้าห่มคลุมหน้า แต่สักพักก้หายใจไม่ออกอีก อ้ย 5554645 ค่ะ ซึ่งสรุปก้คือหนูได้นอนหลับพร้อมพวกนางค่ะ ประมาณ เกือบตี 4 … อ่ะ ละวันต่อมาหนูก้ไปบอกพ่อกับแม่ว่าแบบ เห้ยเนี่ยพี่สองคนนั้นมันไม่ยอมปิดไฟกันละหนูนอนไม่หลับ หนูไม่ชอบเลย พ่อกับแม่หนูก้เลยไปพูดให้แต่ พี่สาวอ่ะ นั่นตัวยุเลยนะ อ่ะ ชีก้บอกว่าแบบ ก้เหนหลับดีอยู่นอนไม่หลับกี่โมงวะ มั่วปะ ละเมอปะ เห้ย!! คือออหนูนอนไม่หลับไม่ได้แปลว่าหนูต้องเปิดตานอน ต้องหันมาจ้องหน้าพวกนางปะ ละพี่สาวมันก้ไปพูดกับพี่ชาย ฟิวๆนินทา ซึ่งหนูแบบ…อืม คือใจนึงก้เสียใจมาก ใจนึงก็โกรธมาก คือพ่อกับแม่ก้เงียบเลย ชีไม่ช่วยพูดอะไรทั้งนั้น ละก้อีกหลายเรื่อง คือเย้อะะะะจนเล่าไม่หมดอ่ะ คือไม่รุ้จะแก้นิสัยนี้ยังไง ละเวลามีเรื่องไม่สบายใจหนูเองก้ไม่เคยปรึกษาพวกนางเลยนะ แล้วก้พ่อแม่ด้วย เพราะเค้าทำตัวให้ไม่น่าปรึกษาอ่ะ คือแบบ ปรึกษาได้แหละ แต่มันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย บางครั้งมันทำให้แย่ลงอีก หนูเลยเลือกที่จะเก็บมันไว้คนเดียวมาตลอด อ่ะ แถมๆอีกเรื่อง เมื่อไม่นานมานี้ มีญาติมา ซึ่งก้นัดกันไปกินข้าวเย็นที่ร้านแห่งหนึ่ง รวมๆมีทั้งหมด 11 คน อ่ะ หนูไม่มีคู่อยู่ละ เค้าก็คุยกันเปนคู่ๆอ่ะเนาะตามเดิม คือหนูเองก้กินข้าวเสร็จคนแรก ละหนูเองก็ไม่ได้มีโทรศัพท์เล่นอ่ะนะ (โทรศัพท์ไม่ได้เอามา) ก้เลยนั่งเฉยๆ ดูเค้าคุยกัน จนเบื่ออ ก้เลยไปเดินเล่น เข้าห้องน้ำ ไปดูว่ายังมีไอติมอยู่มั้ย หนูจะได้สั่งมากิน ซึ่งอิพี่สาวนางก้อยากกินด้วย นางก้สั่งให้ไปดูดิ๊ ซึ่งหนูก้จ้า ไปดูให้นะ ก้เหนมันมีอยู่ชิ้นเดียวแต่หนูไม่ได้กินเพราะไม่ชอบรสนั้น ละก้เดินกลับมาบอกว่ามันเหลือแค่อันเดียว ชีก้ถามว่า ถามพี่เค้ายังล่ะ ไปถามอีกรอบดิ คือชั้นก้แบบ เออจ้า ก้ไปถาม พี่เค้าก้บอกมีอยุ่แค่นี้แล้วจ้า จำไม่ค่อยได้แล้วว่าก่อนหน้านั้นโมโหอะไรพี่มันรึป่าว เดินกลับมานั่งที่โต๊ะละก้ไม่พูดกับชีเลย ละชีก้เริ่มแซะ ชีก้แบบ คุยกับพี่ชายอ่ะนะ แบบพูดใหเหนูได้ยินก่อนตอนแรก แบบ ถามว่า เออเนี่ยไม่อยากเจาะหูบ้างหรอ … แต่ก้เข้าใจได้ๆ กลัวนิเนาะ ละก้หันไปคุยกันสองคน พี่ชายก้บอกว่า เออไม่รุ้มันจะกลัวอะไรนักหนา ชาตินี้มันคงไม่ได้เจาะหรอก มันบอกด้วยว่ามันจะใส่ต่างหูแบบหนีบ มันจะไม่เจาะ ละก้ขำกันสองคน ซึ่งหนูน้ำตาคลอแล้วอ่ะ ก้เลยบอกแม่ว่าหนูไปเข้าห้อวน้ำก่อนนะ ซึ่งจริงๆหนูแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำมา ละก้กลับมาฮึบนั่งที่เดิมต่อ ซึ่งคือหนูอ่ะกลัวเข็มมาก เวลาฉีดยาหรือเจาะเลือดอันนี้คือไม่ได้เลย ความกลัวมันไม่ได้หายกันง่ายๆนะเว้ย ทำไมต้องพูดแซะแบบนี้ด้วยอ่ะ แทนที่จะแนะนำว่าแบบลองเจาะแบบนี้ๆดูมั้ย ชีไม่พูด โง่? คิดไม่เปน? หนูก้กลับมานั่งที่เดิม ซึ่งตินร้องไห้เสร็จหนูเองก็ตาแดงจมูกแดงแหละแต่ไม่มาก ก้จัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยคิดว่าเค้าคงไม่รู้หรอกว่าหนูร้องไห้ ปราฏว่าทุกคนไม่รู้ยกเว้นอิสองคนนั้นมันก้แซะอีก “มันร้องไห้ปะ” “เออมันร้องไห้แน่เลย” อ่ะ พูดมาถึงตรงนี้อาจจะไม่เห็นภาพหนูจะพูดเรียงตัวเลยละกันนะคะ
- อินางพี่สาว : ตอนนี้ชีประอายุประมาณ 23 ปีละ ชีก้โตละ ทำงานละ ชีย้ายไปอยุ่ที่กรุงเทพตั้งแต่เข้ามหาลัยปี 1 จนทำงานก้ทำงานที่นั่น มีกลับบ้านมาบ้างถ้ากลับมาได้ แต่ส่สนใหญ่ถ้าได้หยุดก้จะบินกลับมาตลอดบ้านไม่ได้อยุ่ที่กรุงเทพ คือหนูรู้สึกว่าตั้งแต่ชีไปกรุงเทพอ่ะ ชีนิสัยเปลี่ยนไปเยอะมากนะ มันไม่ได้ดีขึ้น แต่แย่ลงเว้ย ซึ่งหนูแบบ.. ไม่ชอบอ่ะ แต่ทำไงได้วะ เอาจริงๆหนูแทบจะไม่เถียงใครเลยในบ้านเพราะหนูมีปมตอนเด็กๆมั้ง เคยจำได้ว่าหนูเถียงจนแม่ด่าและหนูร้องไห้บอกว่าถ้าจะไปร้องก้ไปร้องนอกบ้าน ไปร้องไกลๆหูเลยนะ น่ารำคาญ ตั้งแต่นั้นมาหนูก้ไม่เคยร้องไห้ให้ใครเหนเลยแม้แต่เพื่อนสนิท แล้วก้ไม่เคยเถียงใครอีกเลย อ้อ (พ่อกับแม่หนูห่างกัน 12 ปีค่ะ ส่วนแม่เค้ามีหนูตอน 36 ปี พ่อก้มีหนูตอน 48 ปี เออเลิ่ศนะ มัรก้เลยทำให้ไม่เข้าใจอะไรหลายๆอย่างเลย อย่างตอนนเนี้ย พ่อหนูก้อายุ 63 ปีละ ต่างเจนกันนิดนึง เข้าใจอะไรก้ยาก พ่อหนูเองก้ไม่ค่อยปรับตัวให้เข้ากับสมัยนี้ ไม่ชอบซีรีย์วาย ไม่ชอบหญิงรักหญิง แต่หนูก้เข้าใจเพราะยุคเค้ามันไม่ได้เปนแบบนั้น หนูเองก้ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก ปล่อยจอยๆ) หนูจะร้องไห้ตอนที่อยู่คนเดียวเท่านั้น ในห้องน้ำกับในห้องนอน แล้วก้หนูไม่ค่อยชอบให้ใครช่วยเหลือหนูด้วยเพราะว่าตอนเด็กๆหนูเคยขอให้ช่วยหลายครั้งละไม่เคยมีใครช่วยเลย โตมาก้เลยทำเองตลอด อ้อ แล้วก้หนูเปนคนเซนซิทีฟมากกกกกก เวลาร้องไห้ก้จะร้องหนักเลยล่ะ ไม่รู้เปนซึมเศร้าไปแล้วมั้ย แต่ขอให้ไม่เปนเหอะ ;-; ตอรเด็กๆเวลาร้องไห้ก้แทบจะไม่เคยมีใครปลอบเท่าที่จำความได้ แถมด่าด้วยซ้ำ (เห้อเส้าเนาะชีวิต) แต่ก้นั่นแหละ โตมาเลยเข้มแข็งมาก ร้องไห้เองก้หายเองได้ แล้วก้หายเร็วมาก แต่ถ้าบางครั้งไม่ไหวจริงๆหนูเองก้มีจินตนาการของหนูนะ ช่วยให้ได้ผลเลยทีเดียวล่ะ หนูจินตนาการตั้งแต่เด็กๆแล้วนะ จินตนาการว่ามีพี่คนนึง เค้าไม่ได้เหนเปนตัวตน แต่มาแค่เสียง คือมันเปนความคิดในหัวหนูเฉยๆ ไม่ใช่ผีนะคะ หนูตั้งชื่อให้เค้าว่า “พี่นางฟ้า” 5665545 แอบเบียว แต่นั่นแหละค่ะ เวลาหนูร้องไห้จนคุมตัวเองไม่ได้หนูก้นึกถึงพี่นางฟ้านั่นล่ะ เค้าก้ปลอบหนู จนหนูโอเคขึ้น(ความเปนจริงคือตัวหนูเองนั่นแหละค่ะ) หึ้ย นอกเรื่องมาเยอะเหมือนกันนะ 55463754 (หนูขอโทษนะคะถ้าเล่าไม่รุ้เรื่อง หนูเองก้ยังไม่เข้าใจที่ตัวเองพิมเลยค่ะ 5556366357) ค่ะชีเปนลูกคุณหนู ลูกคุนนายมาก วันๆอยู่แต่ในห้อง ไม่ยอมออกมา นอกจากกินข้าว ชีไม่ยอมออกนอกบ้านเพราะชีกลัวดำ ทั้งๆที่ผิวขาวซีดหมดละ (หนูกลัวนะบางที) ละชีก้เลือกกินสุดๆ ชีจะกินแต่ของทอด มาม่า เอยใด ของอร่อยๆ แกง ผัดผัก อ่ะชีไม่กิน คือเรื่องมาก ชีก้แบบพูดมากด้วยนะ บางครั้งหนูเองก้เรียนอยู่ชีก้ยังจะพูดมากอยุ่นั่น ละหนูก้ใส่หูฟังเรียนอยู่ หนูก้ไม่ได้ยินไง พอถามว่าเมื่อกี้พูดไรนะ ชีวีนค่ะ! ชีหงุดฟงิด ชีบอกเออช่างมันเถอะ เอ้า คือนี่ผิดมั้ย… ละชีก้เปนคนที่มีความคิดเปนของตัวเอง ชีไม่ยอมฟังคสามคิดเห็นคนอื่นเลยยย พ่อกับแม่พูดชีก้วีนๆอยู่นั่น คือเปนไรอ่ะ นั่นแหละค่ะ มีอีกเยอะเลยแหละ แต่หนูแค่ไม่อยากจำ ละก้จำไม่ได้
- ส่วนคุณพระพี่ชาย : ชีก้คุนชายเหมือนกันค่ะคนนี้ ชีไม่เคยทำอะไรเกี่ยวกับผ้าเลย ไม่เคยซักผ้า ไม่เคยตากผ้า ไม่เคยรีดผ้า ไม่เคยพับผ้า คือต้องให้เปนหน้าที่พ่อแม่แล้วก้หนูตลอด ซึ่งอันนี้… หนูชินแล้วค่ะ นานๆทีจะเหนชีขึ้นมาทำงานบ้านอันนี้คือโคตรจะเปนบุญตา ละพ่อกับแม่เค้าก็กลัวพี่ชายมาก เพราะพี่เค้าเปนคนที่ชอยตะคอก หนูเองก้ไม่อยากคุยค่ะ หนูรำคาญ ไม่รุ้เปนไร ตะคอกอยุ่นั่น ละชีก้จะมีคอมเปนของตัวเอง ซึ่งพ่อเปนคนซื้อมานานแล้วค่ะ วื้อไว้ให้ใช้รวมกันในบ้าน แต่ชียึดไปเป็นของตัวเองหมดเลย ละชีก้ชอบเล่นเกมกับเพื่อนละเสียงดังมากกก แบบพูด ไอเหี-ไอส… บลาๆๆ เย้อะเลยล่ะ แต่… ค่ะ หนูชินละ ซึ่งนางนี่ชอบแซะหนูno.1 เลย คือถ้าบนโลกนี้มีการแข่งขันแซะคนนะ ชีไดัที่ 1 เลยค่ะ !! นะ เออ คือเอาจริงๆหนูเองก้จะขึ้น ม.4 แล้ว หนูคิดว่าหนูอยากเปนสัตวแพทย์ แต่จริงๆหนูมีคสามฝันอีกอย่างนึงที่หนูเองก้อยากเปนคือการเป็นนักแสดง ดารา หรือเปนเกิร์ลกรุ๊ป เข้าใจว่ามัยนี้การแข่งขันสูงละก้ยากมากๆด้วย แต่หนูแค่ชอบงานด้านวงการบันเทิง หนูไม่ได้บอกใครเรื่องนี้เลยว่าหนูเองก้มีอีกอาชีพที่ชอบเหมือนกัน เพราะถ้าบอกไปเค้าจะก้แซะ จะแซวหนู ซึ่งหนู ไม่ ชอบ !!!! ชีนะแซะหนูทุกอย่างจนหนูไม่กล้าทำไรเลยอ่ะ แบบแซะจนหนูอึดอัดอ่ะ หนูคิดว่าอยากเรียนเต้น มันก้จะมีสถาบันที่สอนเต้นอยู่ ตอนนั้นขับรถผ่านกับพี่ ชชหนูเคยบอกไว้ว่าแบบ เออเนี่ย อยากเต้นอ่ะ พี่ มันน่าสนใจนะ ไปเต้นดีปะ พี่เลยแบบ เนี่ยๆ อยากเต้นไม่ใช่อ่อ ไปดิๆๆ ละก้หัวเราะ ไม่รุ้ดิ ที่หนูเอามาเล่ามันอาจจะไม่ได้ดูแซะมาก แต่หนูเล่าไม่ถูกเหมือนกัน อ่ะ อีกเรื่อง คือแม่กำลังจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้หนูตอนขึ้น ม.4 ละแบบเดี๋ยวนี้เค้าก้เล่นไอจีกัน แต่หนูเองก้ไม่ได้ได้เล่นโซเชียลอะไรมาก เพราะหนูต้องลด ถ้าหนูอยากเปนสัตวแพทย์ หนูต้องอ่านหนังสือเยอะๆ ก้เลยลบแอพติกตอกทิ้งไป ละก้มีโหลดไอจีไว้ในไอแพดเพราะโทรศัพท์มันเก่านิดนึง หนูก้เลยไม่โหลดไว้ อ่ะละพี่ชาบนางก้แบบ เออเนี่ย โหลดไอจีมาเล่นได้แล้ว เชยว่ะ เล่นแต่เฟา ไลน์ไรเงี้ยอ่ะหรอ (ไม่นะ จริงๆหนูไม่ได้เบ่นเฟสด้วยซ้ำ ไลน์ก้แค่เอาไว้คุยงาน มีคุยกับเพื่อนบ้าง ส่วนใหญ่ตอนนี้ก้เล่นไลน์เปนหลัก) อ่ะชีก้พูดอีก ”เออถ้าสมมติมีคนมาขอไอจีทำไงอ่ะ อ่อ ไม่เล่นค่ะ พอดีเล่นเฟส ละก้ขำ มันเชยนะเว้ย“ ละก้อีกล้านแปดอย่าง จนหนูนอย เศร้ามากกก
ปล.ทั้งหมดที่หนูพิมมาอาจจะรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง อย่าถือสากันนะคะ 5656464645 หนูไม่รู้จะระบายในไหนแล้วว อย่าใช้คำหยาบได้มั้ยคะ อย่าพิมตอกย้ำกันเลยยย😔 ขอบคุนค่า ไว้เดี๋ยวจะมาอ่านทุกคอมเม้นนะคะ ขอบคุนค่า
มีใครเคยโดนคนในครอบครัวแซะบ้างมั้ยคะ ขอคำแนะนำและปลอบใจหน่อยค่ะ😔
- อินางพี่สาว : ตอนนี้ชีประอายุประมาณ 23 ปีละ ชีก้โตละ ทำงานละ ชีย้ายไปอยุ่ที่กรุงเทพตั้งแต่เข้ามหาลัยปี 1 จนทำงานก้ทำงานที่นั่น มีกลับบ้านมาบ้างถ้ากลับมาได้ แต่ส่สนใหญ่ถ้าได้หยุดก้จะบินกลับมาตลอดบ้านไม่ได้อยุ่ที่กรุงเทพ คือหนูรู้สึกว่าตั้งแต่ชีไปกรุงเทพอ่ะ ชีนิสัยเปลี่ยนไปเยอะมากนะ มันไม่ได้ดีขึ้น แต่แย่ลงเว้ย ซึ่งหนูแบบ.. ไม่ชอบอ่ะ แต่ทำไงได้วะ เอาจริงๆหนูแทบจะไม่เถียงใครเลยในบ้านเพราะหนูมีปมตอนเด็กๆมั้ง เคยจำได้ว่าหนูเถียงจนแม่ด่าและหนูร้องไห้บอกว่าถ้าจะไปร้องก้ไปร้องนอกบ้าน ไปร้องไกลๆหูเลยนะ น่ารำคาญ ตั้งแต่นั้นมาหนูก้ไม่เคยร้องไห้ให้ใครเหนเลยแม้แต่เพื่อนสนิท แล้วก้ไม่เคยเถียงใครอีกเลย อ้อ (พ่อกับแม่หนูห่างกัน 12 ปีค่ะ ส่วนแม่เค้ามีหนูตอน 36 ปี พ่อก้มีหนูตอน 48 ปี เออเลิ่ศนะ มัรก้เลยทำให้ไม่เข้าใจอะไรหลายๆอย่างเลย อย่างตอนนเนี้ย พ่อหนูก้อายุ 63 ปีละ ต่างเจนกันนิดนึง เข้าใจอะไรก้ยาก พ่อหนูเองก้ไม่ค่อยปรับตัวให้เข้ากับสมัยนี้ ไม่ชอบซีรีย์วาย ไม่ชอบหญิงรักหญิง แต่หนูก้เข้าใจเพราะยุคเค้ามันไม่ได้เปนแบบนั้น หนูเองก้ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก ปล่อยจอยๆ) หนูจะร้องไห้ตอนที่อยู่คนเดียวเท่านั้น ในห้องน้ำกับในห้องนอน แล้วก้หนูไม่ค่อยชอบให้ใครช่วยเหลือหนูด้วยเพราะว่าตอนเด็กๆหนูเคยขอให้ช่วยหลายครั้งละไม่เคยมีใครช่วยเลย โตมาก้เลยทำเองตลอด อ้อ แล้วก้หนูเปนคนเซนซิทีฟมากกกกกก เวลาร้องไห้ก้จะร้องหนักเลยล่ะ ไม่รู้เปนซึมเศร้าไปแล้วมั้ย แต่ขอให้ไม่เปนเหอะ ;-; ตอรเด็กๆเวลาร้องไห้ก้แทบจะไม่เคยมีใครปลอบเท่าที่จำความได้ แถมด่าด้วยซ้ำ (เห้อเส้าเนาะชีวิต) แต่ก้นั่นแหละ โตมาเลยเข้มแข็งมาก ร้องไห้เองก้หายเองได้ แล้วก้หายเร็วมาก แต่ถ้าบางครั้งไม่ไหวจริงๆหนูเองก้มีจินตนาการของหนูนะ ช่วยให้ได้ผลเลยทีเดียวล่ะ หนูจินตนาการตั้งแต่เด็กๆแล้วนะ จินตนาการว่ามีพี่คนนึง เค้าไม่ได้เหนเปนตัวตน แต่มาแค่เสียง คือมันเปนความคิดในหัวหนูเฉยๆ ไม่ใช่ผีนะคะ หนูตั้งชื่อให้เค้าว่า “พี่นางฟ้า” 5665545 แอบเบียว แต่นั่นแหละค่ะ เวลาหนูร้องไห้จนคุมตัวเองไม่ได้หนูก้นึกถึงพี่นางฟ้านั่นล่ะ เค้าก้ปลอบหนู จนหนูโอเคขึ้น(ความเปนจริงคือตัวหนูเองนั่นแหละค่ะ) หึ้ย นอกเรื่องมาเยอะเหมือนกันนะ 55463754 (หนูขอโทษนะคะถ้าเล่าไม่รุ้เรื่อง หนูเองก้ยังไม่เข้าใจที่ตัวเองพิมเลยค่ะ 5556366357) ค่ะชีเปนลูกคุณหนู ลูกคุนนายมาก วันๆอยู่แต่ในห้อง ไม่ยอมออกมา นอกจากกินข้าว ชีไม่ยอมออกนอกบ้านเพราะชีกลัวดำ ทั้งๆที่ผิวขาวซีดหมดละ (หนูกลัวนะบางที) ละชีก้เลือกกินสุดๆ ชีจะกินแต่ของทอด มาม่า เอยใด ของอร่อยๆ แกง ผัดผัก อ่ะชีไม่กิน คือเรื่องมาก ชีก้แบบพูดมากด้วยนะ บางครั้งหนูเองก้เรียนอยู่ชีก้ยังจะพูดมากอยุ่นั่น ละหนูก้ใส่หูฟังเรียนอยู่ หนูก้ไม่ได้ยินไง พอถามว่าเมื่อกี้พูดไรนะ ชีวีนค่ะ! ชีหงุดฟงิด ชีบอกเออช่างมันเถอะ เอ้า คือนี่ผิดมั้ย… ละชีก้เปนคนที่มีความคิดเปนของตัวเอง ชีไม่ยอมฟังคสามคิดเห็นคนอื่นเลยยย พ่อกับแม่พูดชีก้วีนๆอยู่นั่น คือเปนไรอ่ะ นั่นแหละค่ะ มีอีกเยอะเลยแหละ แต่หนูแค่ไม่อยากจำ ละก้จำไม่ได้
- ส่วนคุณพระพี่ชาย : ชีก้คุนชายเหมือนกันค่ะคนนี้ ชีไม่เคยทำอะไรเกี่ยวกับผ้าเลย ไม่เคยซักผ้า ไม่เคยตากผ้า ไม่เคยรีดผ้า ไม่เคยพับผ้า คือต้องให้เปนหน้าที่พ่อแม่แล้วก้หนูตลอด ซึ่งอันนี้… หนูชินแล้วค่ะ นานๆทีจะเหนชีขึ้นมาทำงานบ้านอันนี้คือโคตรจะเปนบุญตา ละพ่อกับแม่เค้าก็กลัวพี่ชายมาก เพราะพี่เค้าเปนคนที่ชอยตะคอก หนูเองก้ไม่อยากคุยค่ะ หนูรำคาญ ไม่รุ้เปนไร ตะคอกอยุ่นั่น ละชีก้จะมีคอมเปนของตัวเอง ซึ่งพ่อเปนคนซื้อมานานแล้วค่ะ วื้อไว้ให้ใช้รวมกันในบ้าน แต่ชียึดไปเป็นของตัวเองหมดเลย ละชีก้ชอบเล่นเกมกับเพื่อนละเสียงดังมากกก แบบพูด ไอเหี-ไอส… บลาๆๆ เย้อะเลยล่ะ แต่… ค่ะ หนูชินละ ซึ่งนางนี่ชอบแซะหนูno.1 เลย คือถ้าบนโลกนี้มีการแข่งขันแซะคนนะ ชีไดัที่ 1 เลยค่ะ !! นะ เออ คือเอาจริงๆหนูเองก้จะขึ้น ม.4 แล้ว หนูคิดว่าหนูอยากเปนสัตวแพทย์ แต่จริงๆหนูมีคสามฝันอีกอย่างนึงที่หนูเองก้อยากเปนคือการเป็นนักแสดง ดารา หรือเปนเกิร์ลกรุ๊ป เข้าใจว่ามัยนี้การแข่งขันสูงละก้ยากมากๆด้วย แต่หนูแค่ชอบงานด้านวงการบันเทิง หนูไม่ได้บอกใครเรื่องนี้เลยว่าหนูเองก้มีอีกอาชีพที่ชอบเหมือนกัน เพราะถ้าบอกไปเค้าจะก้แซะ จะแซวหนู ซึ่งหนู ไม่ ชอบ !!!! ชีนะแซะหนูทุกอย่างจนหนูไม่กล้าทำไรเลยอ่ะ แบบแซะจนหนูอึดอัดอ่ะ หนูคิดว่าอยากเรียนเต้น มันก้จะมีสถาบันที่สอนเต้นอยู่ ตอนนั้นขับรถผ่านกับพี่ ชชหนูเคยบอกไว้ว่าแบบ เออเนี่ย อยากเต้นอ่ะ พี่ มันน่าสนใจนะ ไปเต้นดีปะ พี่เลยแบบ เนี่ยๆ อยากเต้นไม่ใช่อ่อ ไปดิๆๆ ละก้หัวเราะ ไม่รุ้ดิ ที่หนูเอามาเล่ามันอาจจะไม่ได้ดูแซะมาก แต่หนูเล่าไม่ถูกเหมือนกัน อ่ะ อีกเรื่อง คือแม่กำลังจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้หนูตอนขึ้น ม.4 ละแบบเดี๋ยวนี้เค้าก้เล่นไอจีกัน แต่หนูเองก้ไม่ได้ได้เล่นโซเชียลอะไรมาก เพราะหนูต้องลด ถ้าหนูอยากเปนสัตวแพทย์ หนูต้องอ่านหนังสือเยอะๆ ก้เลยลบแอพติกตอกทิ้งไป ละก้มีโหลดไอจีไว้ในไอแพดเพราะโทรศัพท์มันเก่านิดนึง หนูก้เลยไม่โหลดไว้ อ่ะละพี่ชาบนางก้แบบ เออเนี่ย โหลดไอจีมาเล่นได้แล้ว เชยว่ะ เล่นแต่เฟา ไลน์ไรเงี้ยอ่ะหรอ (ไม่นะ จริงๆหนูไม่ได้เบ่นเฟสด้วยซ้ำ ไลน์ก้แค่เอาไว้คุยงาน มีคุยกับเพื่อนบ้าง ส่วนใหญ่ตอนนี้ก้เล่นไลน์เปนหลัก) อ่ะชีก้พูดอีก ”เออถ้าสมมติมีคนมาขอไอจีทำไงอ่ะ อ่อ ไม่เล่นค่ะ พอดีเล่นเฟส ละก้ขำ มันเชยนะเว้ย“ ละก้อีกล้านแปดอย่าง จนหนูนอย เศร้ามากกก
ปล.ทั้งหมดที่หนูพิมมาอาจจะรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง อย่าถือสากันนะคะ 5656464645 หนูไม่รู้จะระบายในไหนแล้วว อย่าใช้คำหยาบได้มั้ยคะ อย่าพิมตอกย้ำกันเลยยย😔 ขอบคุนค่า ไว้เดี๋ยวจะมาอ่านทุกคอมเม้นนะคะ ขอบคุนค่า