ฐานะสูตร และ พระเจ้ามหาสุทัสสนะ

กลอนสัจธรรม ๕ ประการ (อภิณหปัจจเวกขณ์)

อันความแก่นั้นหนาพึงพาพบ
มิอาจหลบเลี่ยงพ้นวาระสมัย
ความเจ็บไข้รุมเร้าคอยเผาใจ
ห้ามอย่างไรก็ไม่อาจจะขาดตอน

ความตายนั้นตามติดประชิดใกล้
ไม่มีใครหนีพ้นบทคำสอน
ต้องพลัดพรากจากรักจำจากจร
ทุกข์สะท้อนความจริงสิ่งไม่คง

กรรมที่ทำนำส่งเป็นทายาท
มิอาจคลาดเคลื่อนไปตามประสงค์
ดีหรือชั่วตัวทำไว้อย่างมั่นคง
ย่อมตกลงเป็นสมบัติของตนเอง

พิจารณาเนืองเนืองให้เชี่ยวชาญ
เป็นเพดานกั้นใจไม่ข่มเหง
ลดมัวเมามานะไม่ละเลง
ใจจึงเก่งรู้เท่าทันในธรรมเทอญ