ขอระบายนะคะ

เราอยู่ในครอบครัวที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ พ่อทิ้ง แม่สติไม่ดี เราอยู่กับ ตา ยาย เราไม่เคยรังเกียจที่ครอบครัวจนเลยคะแต่ทุกครั้งเวลาเขาด่าเรา แล้วเราจะขอพูดอธิบายเขาก็ด่าเราว่าอย่าเถียงอย่าปากดี สันดาน

นะ อย่า

เหมือนแม่ ทุกครั้งที่เราได้ยินคำนี้หรือคำด่าเราเงียบทันทีเลยคะมีความคิดที่พอคำนี้ออกมาทุกคำที่เราอธิบายก็ไม่มีความหมายไรแล้วพอเราร้องไห้คนเดียวเงียบๆแล้วเขาเห็นเขาก็จะพูดว่า จะร้องไห้ทำไมแค่นี้เองกูต้องหาเงินทำงานให้ นอนอยู่ดูโทรศัพท์ตากพัดลมเฉยๆจะร้องไห้ทำห่าอะไร เราหมดคำจะพูดจริงๆคะ ตอนเราเด็กๆเราชอบครอบครัวตัวเองมากร้องไห้ก็มีคนปลอบไม่โดนด่าแต่พอโตมาเราพูดอะไรก็โดนด่ามีครั้งนึงเขาเอาไม้กวาดฟาดเราจนเกิดรอยบวมเราต้องนั่งมองครอบครัวที่เขาคุยกันหัวเราะกันไม่มีคำหยาบไม่มีคำด่าแต่เป็นคำอธิบายคำสอนดีๆ แต่เราเกรดดีก็ไร้ค่าเกรดแย่ก็โดนด่าเราปวดหัวทุกครั้งที่ร้องไห้เหมือนไมเกรนขึ้นบางครั้งก็กินมากบางครั้งก็ไม่กินไรเลยช่วิตมันรู้สึกว่างเปล่ารัสึกไม่อยากอยู่บนโลกนี้เหมือนอยู่ไปก็ไร้ค่า

.
ปัญหาครอบครัว