ทุกคนจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง?

คือเราพยายามจะลดของหวาน ลดของทอด หรือตัดไปเลย วันที่ไม่ออกกำลังกายเราจะไม่กินของหวานเลยห้ามใจตัวเองซึ่งทำได้แต่กดดันตัวเองเป็นอย่างมาก วันที่ออกกำลังกายเราจะมีกินบ้างถ้าแม่ซื้อมา เราจะเลือกกินของหวาน ของทอดในสิ่งที่อยากจะกินเท่านั้น ไม่ได้กินแบบนี้ทุกวันในวันที่ออกกำลังกาย และเราจะบอกกับตัวเองไว้ว่ากินไม่เกิน3คำเท่านั้น ถ้าอยากกินหลายอย่างก็คำละอย่างซึ่งทำได้ แต่ก็มีความคิดว่าถ้าเรากินคำเดียวก็พอแล้วไม่กินต่อคงดีกว่านี้ แต่อีกความคิดก็คิดว่าไม่ได้กินแบบนี้ทุกวัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงกินหมดแล้ว ยิ่งแม่ชอบซื้อของกินมาตั้งไว้ให้กินแถมยังเปิดร้านค้าด้วยถ้าเป็นเมื่อก่อนคงกินทุกอย่าง กินทุกวันแล้ว แค่นี้ก็เก่งแล้ว แต่ก็รู้ว่าคิดปลอบใจตัวเอง ลึกๆก็ยังรู้สึกผิดที่กินไป แต่ก็อดไม่ได้ เป็นสิ่งที่ชอบเลยนะ นานๆทีกิน ทุกคนจัดความรู้สึกนี้ยังไงกันบ้างคะ?