สวัสดีครับ ปกติผมเป็นคนคิดเยอะมาก โดยเฉพาะเวลาอยากเริ่มอะไรใหม่ๆ
จะชอบรอให้ตัวเองรู้สึกว่าพร้อมก่อน คิดว่าต้องมีเวลา ต้องมีแผน ต้องมีทุกอย่างครบ ถึงจะเริ่มได้
แต่ความจริงคือ มันไม่เคยมีคำว่าพร้อมจริงๆเลยครับ สุดท้ายก็เลื่อนออกไปเรื่อยๆ จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี จนรู้ตัวอีกทีคือยังอยู่ที่เดิม
จนช่วงนึงเริ่มรู้สึกว่าถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ชีวิตคงไม่เปลี่ยนแน่ๆ เลยลองฝืนตัวเองทำอะไรเล็กๆก่อนครับ ไม่ต้องสมบูรณ์ ไม่ต้องเก่ง แค่ เริ่ม ให้ได้
เช่น อยากอ่านหนังสือ ก็อ่านวันละนิดเดียวก่อน อยากออกกำลังกาย ก็เริ่มจากสั้นๆ ไม่ต้องจัดเต็ม
พอทำไปเรื่อยๆมันเริ่มต่อเนื่อง แล้วความมั่นใจก็ค่อยๆมาเอง
สิ่งที่เปลี่ยนชัดสุดคือมุมมองตัวเองครับ จากที่เคยรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ค่อยได้ ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่า อย่างน้อยเราก็ ลงมือทำ แล้ว
มันอาจจะยังไม่ได้เห็นผลใหญ่โตอะไรนะครับ แต่แค่รู้ว่าตัวเองขยับไปข้างหน้าบ้าง มันก็รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วจริงๆครับ
เลิกคิดว่าจะ รอพร้อมก่อนแล้วค่อยเริ่ม แล้วชีวิตมันขยับจริงๆครับ
จะชอบรอให้ตัวเองรู้สึกว่าพร้อมก่อน คิดว่าต้องมีเวลา ต้องมีแผน ต้องมีทุกอย่างครบ ถึงจะเริ่มได้
แต่ความจริงคือ มันไม่เคยมีคำว่าพร้อมจริงๆเลยครับ สุดท้ายก็เลื่อนออกไปเรื่อยๆ จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี จนรู้ตัวอีกทีคือยังอยู่ที่เดิม
จนช่วงนึงเริ่มรู้สึกว่าถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ชีวิตคงไม่เปลี่ยนแน่ๆ เลยลองฝืนตัวเองทำอะไรเล็กๆก่อนครับ ไม่ต้องสมบูรณ์ ไม่ต้องเก่ง แค่ เริ่ม ให้ได้
เช่น อยากอ่านหนังสือ ก็อ่านวันละนิดเดียวก่อน อยากออกกำลังกาย ก็เริ่มจากสั้นๆ ไม่ต้องจัดเต็ม
พอทำไปเรื่อยๆมันเริ่มต่อเนื่อง แล้วความมั่นใจก็ค่อยๆมาเอง
สิ่งที่เปลี่ยนชัดสุดคือมุมมองตัวเองครับ จากที่เคยรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ค่อยได้ ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่า อย่างน้อยเราก็ ลงมือทำ แล้ว
มันอาจจะยังไม่ได้เห็นผลใหญ่โตอะไรนะครับ แต่แค่รู้ว่าตัวเองขยับไปข้างหน้าบ้าง มันก็รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วจริงๆครับ