เรามีโอกาสได้ไปศึกษาต่อต่างประเทศประมาณ1 ปี ก่อนไปเราเป็นคนที่มีความมั่นใจระดับหนึ่ง มีความกล้าที่จะทำ เป็นเด็กกิจกรรม จับไมค์ขึ้นเวทีเกือบทุกเดือน การเรียนถือว่าดี เข้ากับคนง่ายมากๆ ไม่ว่าจะเป็นรุ่นน้อง รุ่นเดียวกัน รุ่นพี่ (อยู่ในขอบเขต) รวมๆคืออยู่แถวหน้า ก่อนไปศึกษาต่อต่างประเทศก็ตื่นเต้น จะได้ไปเริ่มต้น ไปเผชิญทำอะไรใหม่ๆ แรกๆไปทุกอย่างยังปกติดี คุยกับคนก็เข้าใจเพราะเราเป็นคนได้ภาษาระดับหนึ่ง ไม่โปรแต่ก็ไม่ได้แย่ เข้ากับคนง่าย อะไรๆก็ดีไปหมด ปกติเขาว่ากันว่า 3 เดือนแรกจะเป็นช่วงปรับตัวยาก มีอุปสรรค บททดสอบมากมาย สำหรับเราช่วง3เดือนแรกนั้นบททดสอบเยอะ แต่คือไม่ได้แย่เลยน่ะ ถึงจะเผชิญอุปสรรคอะไร เราแก้ปัญหาทำคนเดียวได้ และไม่ได้รู้สึกแย่
พอหลังจากนั้นแหละเดือนถัดไปอุปสรรคทางใจมันเริ่มมา มันไม่มาหนักทีเดียว มันเริ่มทยอยมา เรายังงงตัวเองเพราะเรารู้ตัวเองว่าเราเป็นคนที่มั่นใจคนๆหนึ่ง ทำอะไรคนเดียวได้เพราะมีความกล้าที่จะทำ แต่หลังจากเหตุการหนึ่งที่ไม่ค่อยน่าจดจำ((มีความเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างคน(ไม่ใช่เรื่องความรัก) ซึ่งอาจจะเป็นแค่ฝ่ายเราคนเดี่ยวมั้งที่มีความรู้สึกไม่ดีนี้ยังอยู่ บวกกับการเรียน ขอไม่เอยนะคะ)) ทำให้ตัวตนที่เคยเป็นเราเริ่มไป ทุกสิ่งทุกอย่างดูไม่สนุก หดหู่ จนถึงทำให้เรารู้สึกเสียสุขภาพจิตอย่างมาก ร้องไห้ติดต่อหลายเดือน คิดมาก จากคนที่เคยเป็นคนชอบคุยชอบเล่ากลายเป็นผู่ฟังที่ดีโดยปริยายเพราะไม่อยากพูด และพยายามหลีกหนีผู้คน คนที่เรารู้จักที่สถาบันเราก็หลบหน้า ไม่จำเป็นไม่คุย ถ้าเป็นไปได้ไม่อยากเจอใครเลย ไม่อยากตื่นนอน ไม่อยากอะไรเลย ไม่รู้ทำไมเราเป็นถึงขั้นนี้ บวกกับนักศึกษานานาชาติที่ไปรุ่นเดียวกันเก่งกันทุกคน ทุกคนมีความเด่นมาก ไม่ด้านการเรียนก็ภาษา เราพยามยามที่จะมองในแง่บวก เอาเขาเป็นแรงบันดาลใจ แต่บางครั้งมันเกิดการเปรียบเทียบคนเก่งคนนั้นกับตัวเราเอง ทั้งๆที่เราพยายามมองเขาเป็นแบบอย่างที่น่าตาม เอาจริงเราพยายามมองทุกอย่างในแง่บวก แต่เหมือนใจที่ไม่ค่อยแข็งแรงมันกระทบกับความคิดและความรู้สึก
หลังจากกลับมายังประเทศไทย พยายามลบความรู้สึกไม่ดีที่เคยเป็น หรือเหตุการ์ณที่ไม่น่าจดจำลบออกไปแต่ก็ยังคิดถึงมันเป็นบางครั้งบางคราว อาการไม่อยากเจอคนก็ยังมี หมดไฟหมดหวังก็มีทุกวัน ไม่รู้ว่าชีวิตแต่ละวันทำยังไงดีให้มีค่า อยู่เรื่อยๆ จากที่เคยมีความมั่นใจ ก็ไม่มีเลย กลัวที่จะทำอะไรคนเดียวแล้ว ถ้าให้เผชิญแบบนั้นอีกรอบ หรือกลับไปที่เดิมก็รู้สึกไม่ดีอย่างมากแน่นอน ประสบการณ์บางอย่างก็สอนอะไรเรา แต่ก็ทำให้เราขี้ขลาดกว่าเดิมด้วย ทั้งๆที่พยามยามมองหาข้อดี ไว้เป็นแรงพลักดันหัวใจให้ได้เดินหน้าต่อ
ปัญหาตอนนี้ที่อยากจะแก้ไขมากๆคือ เรื่องของความมั่นใจ อยากให้มั่นใยที่เคยมีอยู่กลับคืนมา แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง….
พี่ๆน้องๆมีคำแนะนำยังไงบ้างคะ
)
ขอวิธีเรียกความมั่นใจของตัวเองกลับมาอีกครั้ง
พอหลังจากนั้นแหละเดือนถัดไปอุปสรรคทางใจมันเริ่มมา มันไม่มาหนักทีเดียว มันเริ่มทยอยมา เรายังงงตัวเองเพราะเรารู้ตัวเองว่าเราเป็นคนที่มั่นใจคนๆหนึ่ง ทำอะไรคนเดียวได้เพราะมีความกล้าที่จะทำ แต่หลังจากเหตุการหนึ่งที่ไม่ค่อยน่าจดจำ((มีความเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างคน(ไม่ใช่เรื่องความรัก) ซึ่งอาจจะเป็นแค่ฝ่ายเราคนเดี่ยวมั้งที่มีความรู้สึกไม่ดีนี้ยังอยู่ บวกกับการเรียน ขอไม่เอยนะคะ)) ทำให้ตัวตนที่เคยเป็นเราเริ่มไป ทุกสิ่งทุกอย่างดูไม่สนุก หดหู่ จนถึงทำให้เรารู้สึกเสียสุขภาพจิตอย่างมาก ร้องไห้ติดต่อหลายเดือน คิดมาก จากคนที่เคยเป็นคนชอบคุยชอบเล่ากลายเป็นผู่ฟังที่ดีโดยปริยายเพราะไม่อยากพูด และพยายามหลีกหนีผู้คน คนที่เรารู้จักที่สถาบันเราก็หลบหน้า ไม่จำเป็นไม่คุย ถ้าเป็นไปได้ไม่อยากเจอใครเลย ไม่อยากตื่นนอน ไม่อยากอะไรเลย ไม่รู้ทำไมเราเป็นถึงขั้นนี้ บวกกับนักศึกษานานาชาติที่ไปรุ่นเดียวกันเก่งกันทุกคน ทุกคนมีความเด่นมาก ไม่ด้านการเรียนก็ภาษา เราพยามยามที่จะมองในแง่บวก เอาเขาเป็นแรงบันดาลใจ แต่บางครั้งมันเกิดการเปรียบเทียบคนเก่งคนนั้นกับตัวเราเอง ทั้งๆที่เราพยายามมองเขาเป็นแบบอย่างที่น่าตาม เอาจริงเราพยายามมองทุกอย่างในแง่บวก แต่เหมือนใจที่ไม่ค่อยแข็งแรงมันกระทบกับความคิดและความรู้สึก
หลังจากกลับมายังประเทศไทย พยายามลบความรู้สึกไม่ดีที่เคยเป็น หรือเหตุการ์ณที่ไม่น่าจดจำลบออกไปแต่ก็ยังคิดถึงมันเป็นบางครั้งบางคราว อาการไม่อยากเจอคนก็ยังมี หมดไฟหมดหวังก็มีทุกวัน ไม่รู้ว่าชีวิตแต่ละวันทำยังไงดีให้มีค่า อยู่เรื่อยๆ จากที่เคยมีความมั่นใจ ก็ไม่มีเลย กลัวที่จะทำอะไรคนเดียวแล้ว ถ้าให้เผชิญแบบนั้นอีกรอบ หรือกลับไปที่เดิมก็รู้สึกไม่ดีอย่างมากแน่นอน ประสบการณ์บางอย่างก็สอนอะไรเรา แต่ก็ทำให้เราขี้ขลาดกว่าเดิมด้วย ทั้งๆที่พยามยามมองหาข้อดี ไว้เป็นแรงพลักดันหัวใจให้ได้เดินหน้าต่อ
ปัญหาตอนนี้ที่อยากจะแก้ไขมากๆคือ เรื่องของความมั่นใจ อยากให้มั่นใยที่เคยมีอยู่กลับคืนมา แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง….
พี่ๆน้องๆมีคำแนะนำยังไงบ้างคะ