สวัสดีค่ะ
กะทู้นี้เราอยากจะมาเล่าถึงชีวิตคู่ของเราเอง
เรารู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อแท้ใจ ในบางครั้ง
เรากับสามีอายุห่างกัน10ปี
ซึ่งบอกเลย เราคิดว่าคบคนอายุมากกว่า เขาจะรักและเอ็นดูเรา และมันก็จริงค่ะ เราแต่งงานและจดทะเบียนกันตอนเราอายุ30 สามีอายุ40 ซึ่งตอนนั้นชีวิตคู่เราไปใด้ดีมากๆ เอาใจใส่กันและกันตลอด เรื่องบนเตียงไปเคยขาด ทุกอย่างลงตัวหมดเลยค่ะ แต่พอเขาอายุ45 เขาเริ่มบ่นจุกจิก เริ่มคิดวางแผนด้านการเงิน คิดเกินไปจนเครียด ทำงานไม่ขาดลามาสายซักครั้ง เราไม่เคยไปเที่ยว ไม่เคยไปเดินตลาดด้วยกันอีกเลย เพราะเขาจะเริ่มหมกมุ่นเหมือนจะเข้าวัยทอง ในขณะที่เขามีอารมย์แปรปรวน แต่เราที่พึ่งอายุ35 เราก็ยังอยากใด้ความสุขแบบที่ผ่านมาอยู่ แต่เราก็พยายามจะเข้าใจ และรักษาความรักนี้ใว้ นึกถึงตอนที่เขาดีๆกับเรา และจนตอนนี้ เขา49 เรา39 เขาเริ่มนิสัยเปลี่ยนตั้งแต่อายุ45
เราก็พยายามปรับตัว พยามเข้าใจในความรุ้สึกเขามาตลอด (กรรมพันธ์เขาเป็นแบบนี้กันหมดเลยค่ะ ลุง ป้า น้า อา) เขาเริ่มขี้เหนียวขึ้น เริ่มเฉยชา เริ่มปล่อยวาง
เรื่องบนเตียงก็ห่างมาเดือนละครั้ง เริ่มจริงจังกับยอดเงินในบัญชี เพราะเขาอยากจะซื้อ อยากจะสร้างทรัพสินให้ใช้ตอนเขาครบอายุ55 เราเข้าใจเขานะ แต่เราก็รุ้สึกเสียใจลึกๆ เราเคยปรับความเข้าใจกัน เขาก็ดีขึ้น แต่ประมาน10วัน เขาก็จะเริ่มเป็นใหม่ ตลอด4ปีที่เขาเปลี่ยนไป เรากับเขาไม่เคยออกไปใหนเลย จะอยู่แต่บ้าน กินข้าวนอกบ้านก็ไม่เคยไปกิน กลัวเงินจะขาดจะบิ่น เลิกงานมา ก็มีอาการหน้านิ่วคิ้วขมวด จะวุ่นอยุ่กับการตัดแต่งต้นบอนไซ เขาเริ่มมีสภาวะอยุ่แบบเงียบๆคนเดียว แต่เขาลืมไปว่าเราพึ่งอายุ39 เรายังอยากยิ้ม อยากมีความสุข อยากหยอกล้อกันอยุ่ เขาเปลี่ยนไปจนเราคิดไป ว่าเขาอาจจะมีใครอยุ่รึเปล่า เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึง เรารักเขานะ ไท่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครแล้ว เราพยายามปรับตัวเพื่อให้เขาใด้สบายใจ แต่ไม่เลยค่ะ เรากับเขาอยุ่ร่วมกันมา9ปีแล้วค่ะ แค่อยากระบายออกมา ขอบคุณที่รับฟังนะคะ♥️
ความรักและปัญหาระหว่างวัน กับสามีที่อายุห่างกัน10 ปี
กะทู้นี้เราอยากจะมาเล่าถึงชีวิตคู่ของเราเอง
เรารู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อแท้ใจ ในบางครั้ง
เรากับสามีอายุห่างกัน10ปี
ซึ่งบอกเลย เราคิดว่าคบคนอายุมากกว่า เขาจะรักและเอ็นดูเรา และมันก็จริงค่ะ เราแต่งงานและจดทะเบียนกันตอนเราอายุ30 สามีอายุ40 ซึ่งตอนนั้นชีวิตคู่เราไปใด้ดีมากๆ เอาใจใส่กันและกันตลอด เรื่องบนเตียงไปเคยขาด ทุกอย่างลงตัวหมดเลยค่ะ แต่พอเขาอายุ45 เขาเริ่มบ่นจุกจิก เริ่มคิดวางแผนด้านการเงิน คิดเกินไปจนเครียด ทำงานไม่ขาดลามาสายซักครั้ง เราไม่เคยไปเที่ยว ไม่เคยไปเดินตลาดด้วยกันอีกเลย เพราะเขาจะเริ่มหมกมุ่นเหมือนจะเข้าวัยทอง ในขณะที่เขามีอารมย์แปรปรวน แต่เราที่พึ่งอายุ35 เราก็ยังอยากใด้ความสุขแบบที่ผ่านมาอยู่ แต่เราก็พยายามจะเข้าใจ และรักษาความรักนี้ใว้ นึกถึงตอนที่เขาดีๆกับเรา และจนตอนนี้ เขา49 เรา39 เขาเริ่มนิสัยเปลี่ยนตั้งแต่อายุ45
เราก็พยายามปรับตัว พยามเข้าใจในความรุ้สึกเขามาตลอด (กรรมพันธ์เขาเป็นแบบนี้กันหมดเลยค่ะ ลุง ป้า น้า อา) เขาเริ่มขี้เหนียวขึ้น เริ่มเฉยชา เริ่มปล่อยวาง
เรื่องบนเตียงก็ห่างมาเดือนละครั้ง เริ่มจริงจังกับยอดเงินในบัญชี เพราะเขาอยากจะซื้อ อยากจะสร้างทรัพสินให้ใช้ตอนเขาครบอายุ55 เราเข้าใจเขานะ แต่เราก็รุ้สึกเสียใจลึกๆ เราเคยปรับความเข้าใจกัน เขาก็ดีขึ้น แต่ประมาน10วัน เขาก็จะเริ่มเป็นใหม่ ตลอด4ปีที่เขาเปลี่ยนไป เรากับเขาไม่เคยออกไปใหนเลย จะอยู่แต่บ้าน กินข้าวนอกบ้านก็ไม่เคยไปกิน กลัวเงินจะขาดจะบิ่น เลิกงานมา ก็มีอาการหน้านิ่วคิ้วขมวด จะวุ่นอยุ่กับการตัดแต่งต้นบอนไซ เขาเริ่มมีสภาวะอยุ่แบบเงียบๆคนเดียว แต่เขาลืมไปว่าเราพึ่งอายุ39 เรายังอยากยิ้ม อยากมีความสุข อยากหยอกล้อกันอยุ่ เขาเปลี่ยนไปจนเราคิดไป ว่าเขาอาจจะมีใครอยุ่รึเปล่า เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึง เรารักเขานะ ไท่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครแล้ว เราพยายามปรับตัวเพื่อให้เขาใด้สบายใจ แต่ไม่เลยค่ะ เรากับเขาอยุ่ร่วมกันมา9ปีแล้วค่ะ แค่อยากระบายออกมา ขอบคุณที่รับฟังนะคะ♥️