คือเราอยากมาขอความคิดเห็นค่ะ ไม่รู้ว่าคิดมากไปไหม
ตอนนี้เรามีลูกแล้ว 1 คน แล้วก็ไม่ได้มีแพลนจะเพิ่ม
แต่ประเด็นคือ…แม่ยายเราชอบพูดบ่อยมากว่า
“มีคนเดียวพอแล้วนะ อย่ามีเยอะ เดี๋ยวลำบาก”
บางครั้งก็พูดประมาณว่า
“เลี้ยงคนเดียวให้ดี ๆ ก็พอ ไม่ต้องมีเพิ่มหรอก”
ตอนแรกเราก็คิดว่าเป็นความหวังดีธรรมดา แต่พอได้ยินบ่อย ๆ เข้า มันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เหมือนเขาพยายามกำหนดชีวิตครอบครัวเราอยู่กลาย ๆ
หรือเป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย เรื่องความเหนื่อย
แต่ลึก ๆ เราก็รู้สึกว่า…เรื่องมีลูกกี่คน มันควรเป็นการตัดสินใจของเรากับสามีไหม?
ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจว่า
เราคิดมากไปเองหรือเปล่า
หรือจริง ๆ แล้วมันคือการ “ล้ำเส้น” แบบหนึ่ง
ปล. ลูกเราเราเลี้ยงเองกับสามี 2 คนค่ะ ไม่เคยฝากใครเลี้ยง
แม่ยายบอกให้มีลูกแค่คนเดียวพอ…นี่คือความหวังดี หรือกำลังควบคุมชีวิตเราคะ?
ตอนนี้เรามีลูกแล้ว 1 คน แล้วก็ไม่ได้มีแพลนจะเพิ่ม
แต่ประเด็นคือ…แม่ยายเราชอบพูดบ่อยมากว่า
“มีคนเดียวพอแล้วนะ อย่ามีเยอะ เดี๋ยวลำบาก”
บางครั้งก็พูดประมาณว่า
“เลี้ยงคนเดียวให้ดี ๆ ก็พอ ไม่ต้องมีเพิ่มหรอก”
ตอนแรกเราก็คิดว่าเป็นความหวังดีธรรมดา แต่พอได้ยินบ่อย ๆ เข้า มันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เหมือนเขาพยายามกำหนดชีวิตครอบครัวเราอยู่กลาย ๆ
หรือเป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย เรื่องความเหนื่อย
แต่ลึก ๆ เราก็รู้สึกว่า…เรื่องมีลูกกี่คน มันควรเป็นการตัดสินใจของเรากับสามีไหม?
ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจว่า
เราคิดมากไปเองหรือเปล่า
หรือจริง ๆ แล้วมันคือการ “ล้ำเส้น” แบบหนึ่ง
ปล. ลูกเราเราเลี้ยงเองกับสามี 2 คนค่ะ ไม่เคยฝากใครเลี้ยง