สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 10
พูดจากประสบการณ์ เราเป็นคนกรุงเทพ ฯ ที่ย้ายมาอยู่ต่างจังหวัด มาอยู่ได้ 9 ปีกว่า แล้ว
ยังอยู่ดี มีสุข ไม่ได้ย้ายกลับ
สำหรับเรา ความต่าง คือ
- จังหวัดเรา น้ำประปาเป็นสีชาเย็นหรือกาแฟใส่นมบ่อยมาก และท่อประปาแตก..น่าจะทุก 2- 3 เดือน และไฟฟ้าดับบ่อยมาก เวลาที่ฝนตกแรง
- ไม่มีรถสาธารณะที่สะดวก จะมีคือ ราคารถสองแถว 50 - 100 บาท รถป๊อกป๊อก รถแท๊กซี่ ราคาต่อเที่ยว 400 - 800 บาท
- สมัยย้ายมาใหม่ จะเปลี่ยม Sim Card เป็น Nano Sim ต้องข้ามไปเปลี่ยนจังหวัดข้าง ๆ ......ปัญหาค่าไฟฟ้า การไฟฟ้าต้องส่งเรื่องไปพิจารณาคืนเงินที่จังหวัดข้าง ๆ ดีนะ สมัยนี้หลายอย่างทำออนไลน์ได้แล้ว
- อาหารการกิน ไม่ถูกปากมากนัก เผ็ดอย่างเดียว เผ็ดจนไม่รู้รสชาติอย่างอื่น เลยได้หัดทำกับข้าวกินเอง แต่ก็ยังโหยหาของอร่อยที่คุ้นลิ้นจาก กทม
- การแพทย์ไม่สะดวก เราไม่ชินกับการไปโรงพยาบาลประจำจังหวัดที่จะมีญาติผู้ป่วยปูเสื่อนอนตามระเบียง ขอโทษนะ เราโตมาแบบไปหาหมอคลีนิค หรือไปโรงพยาบาลเอกชน ... ที่นี่ โรงพยาบาลเอกชนมีนะคะ แต่ไม่มีหมอประจำ เจ็บหนักที ต้องไปจังหวัดข้างบ้าน
- เราพูดภาษาท้องถิ่นไม่ได้นะ เราไม่มีเพื่อนที่นี่ มีแต่คนรู้จัก ทำอย่างไร ก็ไม่ blend-in อาจด้วยบุคลิกตัวเราเอง
- ไม่เคยเข้าโรงหนังที่นี่ เพราะมีแต่พากษ์ไทย และไม่แน่ใจว่า จะพากษ์ภาษาท้องถิ่นด้วยนะ
- ไม่เดินตลาดสดที่นี่ คือ ตลาดสกปรกเหลือเชื่อ เพิงหมาแหงน ฝนตกที น้ำเจิ่งนอง ..อาหารสดแมลงวันตอม แม่ค้าไม่ใส่ใจ
- ที่นี่ ข้าราชการ มีอำนาจมากนะ มาเฟียท้องถิ่นก็มี ระบบผู้ใหญ่บ้าน กำนัน อสม มีอิทธิพลต่อชาวบ้าน แล้วซื้อเสียงกันเป็นเรื่องปกติ ซื้อกันแบบเปิดเผยได้เลย >>> โคตรเกลียดชาวบ้านตรงนี้เลย
- ช่างซ่อม อุปกรณ์ส่งซ่อม ไม่มีความสะดวกใด ๆ ต้องส่งเข้าจังหวัดข้าง ๆ หรือส่งขึ้น กทม เท่านั้น ซื้ออุปกรณ์ จะเอายี่ห้อดีมีมาตรฐาน ต้องซื้อจากนอกจังหวัดเท่านั้น
- ค่าครองชีพแพงกว่า กทม อาจเพราะต้องบวกค่าขนส่งเข้ามา อาหารโดยทั่วไป ร้านข้าวแกง ราคา 50 - 80 ราคาก่อนสงครามอิหร่านอ่ะนะ
- ที่จังหวัด ไม่มีร้านซักแห้งเลย สังเกตุมานานมากแล้ว หาไม่มี
- ตั๋วเครื่องบินบินขึ้น กทม ก่อนสงครามอิหร่าน ราคาต่อเที่ยว ประมาณ 2300 - 7000 บาท
ตอนย้ายมาใหม่ ๆ ที่หงุดหงิดแทบจะกลับ กทม คือ ปัญหาเรื่องไฟฟ้า และน้ำประปา นี่แหล่ะ แต่อยู่ ๆ ไป ก็สรรหา สิ่งที่อำนวยความสะดวกตัวเองขึ้นเรื่อย ๆ ทำงานหนัก เพื่อเก็บเงินดำรงชีวิต พอดี ไม่มีที่ชอปปิ้ง เลยไม่ค่อยใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ความบันเทิงในบ้านคือ หาซื้อทีวี cable ดี ๆ Shopping Online เดี๋ยวนี้สะดวก พยายามซ่อมเอง DIY กันเอง ทุกอย่างไม่สะดวกเหมือนอยู่ กทม ก็ปรับตัวเอา
การปรับตัวเรื่องไฟฟ้า เปลี่ยน mindset เอา ทำใจ.... ซื้อพัดลมที่ชาร์จไฟมาใช้ มีแบตเตอรี่สำรอง ของพวกนี้มีอยู่ในบ้านนับสิบชิ้นเลย ไฟดับก็อดทนเอา โชคดีที่การไฟฟ้าใกล้ชิดประชาชนมาก อันนี้ต้องขอบคุณจากใจ เพราะดูแลแก้ไขปัญหา 24 ชม จริงจัง
มาหัดขี่มอเตอร์ไซด์ที่นี่ แต่ก่อนตอนงานไม่วุ่น ชอบขี่มอเตอร์ไซด์ลัดเลาะไปตามซอย สนุกดี เหมือนค้นพบอะไรใหม่ ๆ ทุกวัน
สัตว์ประหลาดเยอะมาก เช่น ตะกวด งูสารพัดพันธุ์ แรก ๆ เครียด อยู่ ๆ ไปก็เฉย ๆ ต่างคนต่างอยู่ ก็อยู่ได้ไม่มีปัญหา
สิ่งที่ทำให้คงอยู่ คงเป็นความ slow life อากาศ และความสงบ ต้นไม้เยอะ ธรรมชาติสวย
เวลาเห็นนักการเมืองออกมาพูดเรื่องทำบิ๊กโปรเจ็ค เรานี่ถอนหายใจเฮือกตลอด เอาสาธารณูปโภคให้พร้อมก่อนดีไหม กทม โตเดี่ยวปล่อย ตจว ขาดแคลน สร้างกันแต่ถนน ถนนดี ๆ มีทุบทำใหม่ทุกปี แต่ความเจริญด้านอื่น ไม่มีใครเหลียวแล
ยังอยู่ดี มีสุข ไม่ได้ย้ายกลับ
สำหรับเรา ความต่าง คือ
- จังหวัดเรา น้ำประปาเป็นสีชาเย็นหรือกาแฟใส่นมบ่อยมาก และท่อประปาแตก..น่าจะทุก 2- 3 เดือน และไฟฟ้าดับบ่อยมาก เวลาที่ฝนตกแรง
- ไม่มีรถสาธารณะที่สะดวก จะมีคือ ราคารถสองแถว 50 - 100 บาท รถป๊อกป๊อก รถแท๊กซี่ ราคาต่อเที่ยว 400 - 800 บาท
- สมัยย้ายมาใหม่ จะเปลี่ยม Sim Card เป็น Nano Sim ต้องข้ามไปเปลี่ยนจังหวัดข้าง ๆ ......ปัญหาค่าไฟฟ้า การไฟฟ้าต้องส่งเรื่องไปพิจารณาคืนเงินที่จังหวัดข้าง ๆ ดีนะ สมัยนี้หลายอย่างทำออนไลน์ได้แล้ว
- อาหารการกิน ไม่ถูกปากมากนัก เผ็ดอย่างเดียว เผ็ดจนไม่รู้รสชาติอย่างอื่น เลยได้หัดทำกับข้าวกินเอง แต่ก็ยังโหยหาของอร่อยที่คุ้นลิ้นจาก กทม
- การแพทย์ไม่สะดวก เราไม่ชินกับการไปโรงพยาบาลประจำจังหวัดที่จะมีญาติผู้ป่วยปูเสื่อนอนตามระเบียง ขอโทษนะ เราโตมาแบบไปหาหมอคลีนิค หรือไปโรงพยาบาลเอกชน ... ที่นี่ โรงพยาบาลเอกชนมีนะคะ แต่ไม่มีหมอประจำ เจ็บหนักที ต้องไปจังหวัดข้างบ้าน
- เราพูดภาษาท้องถิ่นไม่ได้นะ เราไม่มีเพื่อนที่นี่ มีแต่คนรู้จัก ทำอย่างไร ก็ไม่ blend-in อาจด้วยบุคลิกตัวเราเอง
- ไม่เคยเข้าโรงหนังที่นี่ เพราะมีแต่พากษ์ไทย และไม่แน่ใจว่า จะพากษ์ภาษาท้องถิ่นด้วยนะ
- ไม่เดินตลาดสดที่นี่ คือ ตลาดสกปรกเหลือเชื่อ เพิงหมาแหงน ฝนตกที น้ำเจิ่งนอง ..อาหารสดแมลงวันตอม แม่ค้าไม่ใส่ใจ
- ที่นี่ ข้าราชการ มีอำนาจมากนะ มาเฟียท้องถิ่นก็มี ระบบผู้ใหญ่บ้าน กำนัน อสม มีอิทธิพลต่อชาวบ้าน แล้วซื้อเสียงกันเป็นเรื่องปกติ ซื้อกันแบบเปิดเผยได้เลย >>> โคตรเกลียดชาวบ้านตรงนี้เลย
- ช่างซ่อม อุปกรณ์ส่งซ่อม ไม่มีความสะดวกใด ๆ ต้องส่งเข้าจังหวัดข้าง ๆ หรือส่งขึ้น กทม เท่านั้น ซื้ออุปกรณ์ จะเอายี่ห้อดีมีมาตรฐาน ต้องซื้อจากนอกจังหวัดเท่านั้น
- ค่าครองชีพแพงกว่า กทม อาจเพราะต้องบวกค่าขนส่งเข้ามา อาหารโดยทั่วไป ร้านข้าวแกง ราคา 50 - 80 ราคาก่อนสงครามอิหร่านอ่ะนะ
- ที่จังหวัด ไม่มีร้านซักแห้งเลย สังเกตุมานานมากแล้ว หาไม่มี
- ตั๋วเครื่องบินบินขึ้น กทม ก่อนสงครามอิหร่าน ราคาต่อเที่ยว ประมาณ 2300 - 7000 บาท
ตอนย้ายมาใหม่ ๆ ที่หงุดหงิดแทบจะกลับ กทม คือ ปัญหาเรื่องไฟฟ้า และน้ำประปา นี่แหล่ะ แต่อยู่ ๆ ไป ก็สรรหา สิ่งที่อำนวยความสะดวกตัวเองขึ้นเรื่อย ๆ ทำงานหนัก เพื่อเก็บเงินดำรงชีวิต พอดี ไม่มีที่ชอปปิ้ง เลยไม่ค่อยใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ความบันเทิงในบ้านคือ หาซื้อทีวี cable ดี ๆ Shopping Online เดี๋ยวนี้สะดวก พยายามซ่อมเอง DIY กันเอง ทุกอย่างไม่สะดวกเหมือนอยู่ กทม ก็ปรับตัวเอา
การปรับตัวเรื่องไฟฟ้า เปลี่ยน mindset เอา ทำใจ.... ซื้อพัดลมที่ชาร์จไฟมาใช้ มีแบตเตอรี่สำรอง ของพวกนี้มีอยู่ในบ้านนับสิบชิ้นเลย ไฟดับก็อดทนเอา โชคดีที่การไฟฟ้าใกล้ชิดประชาชนมาก อันนี้ต้องขอบคุณจากใจ เพราะดูแลแก้ไขปัญหา 24 ชม จริงจัง
มาหัดขี่มอเตอร์ไซด์ที่นี่ แต่ก่อนตอนงานไม่วุ่น ชอบขี่มอเตอร์ไซด์ลัดเลาะไปตามซอย สนุกดี เหมือนค้นพบอะไรใหม่ ๆ ทุกวัน
สัตว์ประหลาดเยอะมาก เช่น ตะกวด งูสารพัดพันธุ์ แรก ๆ เครียด อยู่ ๆ ไปก็เฉย ๆ ต่างคนต่างอยู่ ก็อยู่ได้ไม่มีปัญหา
สิ่งที่ทำให้คงอยู่ คงเป็นความ slow life อากาศ และความสงบ ต้นไม้เยอะ ธรรมชาติสวย
เวลาเห็นนักการเมืองออกมาพูดเรื่องทำบิ๊กโปรเจ็ค เรานี่ถอนหายใจเฮือกตลอด เอาสาธารณูปโภคให้พร้อมก่อนดีไหม กทม โตเดี่ยวปล่อย ตจว ขาดแคลน สร้างกันแต่ถนน ถนนดี ๆ มีทุบทำใหม่ทุกปี แต่ความเจริญด้านอื่น ไม่มีใครเหลียวแล
okb ถูกใจ, นกเถื่อน ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 718211 ถูกใจ, Good Impression ถูกใจ, huavoon ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2299222 ถูกใจ, zazang ถูกใจ, jackfruit_k ถูกใจ, bemygon ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1947222 ถูกใจรวมถึงอีก 11 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
ทำไมคนกรุงเทพหรือคนที่อาศัยอยู่ในเมืองมาตลอดชีวิต พอเลือกไปอยู่ต่างจังหวัดมักจะมีปัญหาในเรื่องของการปรับตัว
แต่เมื่อพอได้ไปอยู่จริงๆหลายคนกลับทนอยู่ไม่ได้และสุดท้ายต้องหนีกลับเข้ากรุงเทพฯแบบเร็วด่วน โดยที่บางคนก็ลองมาทำเกษตรแต่สุดท้ายทำได้ไม่ถึงไหนก็ทนไม่ไหวและล้มเลิกไปเสียก่อน
บางคนก็มีปัญหาในการปรับตัวให้เข้าสังคมต่างจังหวัดอย่างหนักและให้เหตุผลว่าไม่คุ้นเคยและทนไม่ได้จริงๆ สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้และยอมซมซานกลับเข้าเมืองตามที่ตนเองคุ้นเคย
สาเหตุหลักๆเป็นเพราะอะไรกันแน่ที่ทำให้คนกรุงเทพและคนเมืองที่เคยมีอุดมการณ์และวางแผนมาใช้ชีวิตในต่างจังหวัดแบบสวยหรู กลับต้องมาพบกับความผิดหวังและไม่เป็นไปดั่งที่ใจคิดเมื่อได้มาใช้ชีวิตจริงๆที่ต่างจังหวัด ทำให้หลายคนยอมแพ้และต้องล้มเลิกความตั้งใจขณะที่บางคนก็อาจจะเกลียดการใช้ชีวิตในต่างจังหวัดไปเลย กรณีนี้คิดเห็นกันเป็นประการใด