โลก_เว้ยเฮ้ย Heavy Rock

โลกที่อยู่ทุกวันไม่มีความสุข
ไม่มีความทุกข์ ไม่มีความรู้สึก
งมงายใจโง่ มโนสำนึก
ซ่อนไว้ในส่วนลึก สำนึกเป็นตุ๊กตา

หัวใจเงียบงัน ทุกวันเฉยเฉย
ทำแต่เรื่องคุ้นเคย ไม่เอ่ยไม่หา
ต่างชีวิต ทำไมต้องเย็นชา
ยังจำได้สายตา ที่มองมาแล้วเมิน

โลกส่วนตัวไม่เคยคิด กังวลสิ่งใด
ไม่ต้องการอะไร ให้ใครสรรเสริญ
อย่ารังเกียจเดียดฉันท์ต่างกัน ต่างเดิน
ส่วนขาดส่วนเกิน ต่างเลือกต่างทำ

โลกเป็นของ ทุกสิ่งที่มีชีวิต
ต่างมีสิทธิ์ ที่ใคร ไม่ควรล่วงล้ำ
ต่างมีลมหายใจ  อยู่เพื่อชดใช้กรรม
ผลจากการกระทำ ไม่เคยหลอกลวงใคร

สิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งใจหรือประมาท
เมื่อมีโอกาส รู้ตัว ควรแก้ไข
โลกปัจจุบัน มากความศิวิไล
แต่ผู้คนทั่วไป ยังเอาแต่ใจตน

โลกส่วนตัว มากมายด้วยบาดแผล
ทางที่เดินร่อแร่ สู้แพ้ทุกแห่งหน
กำลังใจกะพร่องกะแพร่ง แห้งแล้งสุดทน
เหมือนเดินอยู่บน ผืนท้องทะเลทราย

กำลังใจกะพร่องกะแพร่ง แห้งแล้งสุดทน
ขอโอกาสสักหน ฉันอยากเป็นคนที่มีความสุข