มีใครเคยรู้สึกว่าพ่อแม่ดีกับเรามากเกินไปไหมคะ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ

ตั้งแต่โตขึ้นมา โดยเฉพาะช่วงที่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย เรามักจะรู้สึกอยู่บ่อย ๆ ว่าพ่อแม่ดีกับเรามาก พวกท่านคอยสนับสนุนเราแทบทุกอย่าง ไม่ว่าเราจะเลือกเรียนอะไร หรืออยากทำอะไร ถ้าเป็นสิ่งที่ท่านคิดว่าดี พ่อแม่ก็จะพยายามช่วยและสนับสนุนเต็มที่เสมอ

เรารู้สึกขอบคุณมากกับทุกอย่างที่พ่อแม่ทำให้ แต่ในขณะเดียวกัน หลายครั้งก็รู้สึกเกรงใจที่จะรับจากท่าน และเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราดีพอหรือยังที่จะได้รับสิ่งต่างๆเหล่านี้

ตอนนี้เรายังไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันที่สามารถตอบแทนพ่อแม่ได้มากนัก ในขณะที่พ่อแม่ก็อายุมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งช่วงนี้เรามีความคิดอยากจะเรียนต่อปริญญาโท แม้ว่าพ่อแม่จะบอกว่ายังสามารถซัพพอร์ตเราได้ แต่ลึก ๆ เราก็อดคิดไม่ได้ว่า ตัวเองกำลังเห็นแก่ตัวหรือเปล่า ที่แม้จะเรียนจบปริญญาตรีแล้วก็ยังต้องพึ่งพาเงินจากพ่อแม่อยู่ แต่ในอีกมุมหนึ่ง เราก็ยังอยากพึ่งพาท่านเพื่อทำความฝันของตัวเองให้สำเร็จได้เร็วขึ้น เพราะถ้าหาเงินมาเรียนเองคงใช้เวลาอีกนานแน่ๆกว่าเราจะได้ไปถึงจุดนั้น แบบนี้คือเราเป็นคนเห็นแก่ตัวไหมคะ

มีใครเคยรู้สึกแบบนี้ไหมคะ แล้วจัดการกับความรู้สึกนี้กันยังไงบ้างคะ อยากขอคำแนะนำจากทุกคนค่ะ