เซปโซน

ฉันไม่เคยพูดหรือขอคำปรึกษาจากพ่อแม่เลยเพราะฉันรู้สึกว่าพูดไปก็ไม่ได้ดีขึ้นแถมยังแย่กว่าเดิมอีก เพราะแม่เหมือนจะไม่เคยรู้เรื่องของฉันเลยแม้กระทั้งวันเกิดหรือชื่อยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำไม่ว่าชอบอะไรนิสัยแบบไหนสนใจแต่ตัวเอง มีแต่บัลคับถึงฉันไม่ชอบแต่ก็ต้องทำพอปฏิเสธว่าไม่อยากทำแม่ก็ด่าก็ว่ามีช่วงหนึ่งที่แม่บอกให้ฉันสั่งของที่แม่จะเอามาขายมาให้แล้วทีนี้ฉันคิดเลขผิดเพราะตอนแรกที่ฉันคิดว่าจะได้กำไรแต่พอได้ของแล้วได้มานับไหม่มันไม่ได้อย่างที่แม่อยากได้ แม่ไล่ฉันให้ไปตาย มันเป็นคำที่ไม่อยากจะเชื่อว่าแม่จะพูดคำนี้ออกมา แล้วพอหลังจากวันนั้นฉันกับแม่ก็ไม่พูดไม่คุยกันเลยเป็นอาทิตย์
แล้ว็มีอีเรื่องหนึ่งที่แบบได้แต่คิดว่ามันจะมีแม่คนไหนที่ชอบแต่เรื่องว่าเราไม่ทำงานบ้านช่วยมีแต่นอนเล่นมือถือให้สามีตัวเองฤังทั้งที่ก็ช่วยก็ทำทุกอย่างแต่ไปบอกพ่อว่าฉันและน้องไม่ทำไม่ช่วยอะไรเลย แล้วก็เรื่องที่ต่อให้จะพยายามทำตัวให้เพอร์เฟคพอผิดแค่นิดแม่ก็จะด่าจะว่าอย่างเดียวไม่สนคำแก้ตัวไดๆทั้งมันเป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียว จนในบ้างครั้งฉันได้พูดกับแม่ตรงๆเลยว่ามันไม่มีใครเพอร์เฟกขนาดนั้นหรอก
ฉันได้แต่สงสัยว่าชอบมาสอนในสิ่งที่ตัวเองก็ยังทำไม่ได้มาสอนคนอื่น
แล้วทุกคนคิดว่าแม่ของฉันเป็นแบบไหน