ลูกเราอึดอัดกะความจู้จี้ชอบจับผิดของแม่เลี้ยง..(เมียใหม่พ่อของลูก)
(เราเล่าให้ลูกฟังว่าเราเลิกกะพ่อของลูก..เพราะเค้าทำผู้หญิงท้องและเค้ามาสารภาพว่ารักทางนู้นเราเลยเลิกให้...มันคือฟางเส้นสุดท้ายที่เราทน..เพราะเค้าไม่เคยนอกใจ..จนเรากลับมาคลอดลูกทึ่บ้านแล้วไม่กลับไปอยู่กะเค้าเพราะดูแลพ่อแม่เรา....เรารู้สึกว่าเค้าเห็นแก่ตัวรักสบาย...รับผิดชอบต่ำมาก..ก่อนแต่งดูเป็นคนขยัน..)
ลูกสาววัย13ปี..มัธยม1ขึ้น2
พ่อไม่เคยมาเยี่ยม2ปีละ
ช่วงที่พ่อไม่มาเยี่ยมก็เที่ยวกะแม่อาจจะไม่บ่อยไม่ไกล
แต่มีความสุขดี
จนลูกมาสารภาพว่าลืมไปเลยว่ามีพ่อ(อันนี้ลูกสารภาพก่อนไปเที่ยวครั้งล่าสุด😁😁😁)แสดงว่าเด็กเค้าไม่ได้ขาดอะไรเราเป็นทุกอย่างให้นางแล้วจริงๆ🥰😘💕🤪😁
พ่อเค้าเคยมาล่าสุด.ตอนลูกป.4ขึ้นป.5
ปัญหาคือ
ไปเที่ยว พ่อของลูกคุยกะเราว่าจอง2ห้อง..
จะให้ลูกสาวเรานอนกะลูกชายเค้า
อายุต่างกัน1ปี
เราบอกไม่ได้ลูกเรา...เป็นสาวแล้ว13ขวบ
และเราบอกพ่อของลูกว่า
ลูกเราขอเลือกเองว่าจะนอนกะพ่อหรือนอนคนเดียว
ขอดูห้องก่อนเพราะนางกลัวผึ
แต่พอไปถึงที่พัก แม่เลี้ยงก็จัดแจงให้ลูกเรานอนกะเค้า
ส่วน
พ่อของลูกนอนกะลูกชายนาง
นางให้เหตุผลว่านอนคนเดียวไม่ปลอดภัย
ลูกเราก็เซ็งละ ไม่สนิทอึดอัด
นางจะชอบถามเรื่องส่วนตัว ผลการเรียน บลาๆๆๆแม้แต่กินน้ำเย็นใส่น้ำแข็งเพราะอากาศร้อน
แต่เมื่อวานกินน้ำไม่เย็น
นางยังเอามาเป็นประเด็นถามลูกเราว่าแม่ไม่ให้กินน้ำเย็นเหรอ..ทำไมและทำไม..🤣😂😅จนลูกเราเซ็ง..
ลูกเราตอบช้าเพราะนึกคำตอบให้ถูกใจนาง
นางก็จะว่าทำไมตอบช้า..
ลูกเราเล่าว่าตอบไม่ถูกใจนางๆก็ว่า..🤣😂😅
แม้แต่กินผัก...คือเราก็ปล่อยลูกเรากินอาจจะไม่ได้สอนแต่แค่ทำให้ดูฉีกผักให้ชิ้นเล็กๆ..แต่ไปอยู่กัเค้าเที่ยวไม่กึ่วันมาสอนมารยาทกินผักต้องเด็ดชิ้นเล็กๆก่อนเอาเข้าปาก เด็กมันก็นรำคาญ
มารยาทการกินไม่กินเคี้ยวเสียงดังเราสอนนะ..
แต่ถ้าลูกจะเล่นกินผักแบบกระต่ายกินเป็นต้น
เราไม่เคยว่าเพราะถือว่าเค้าเล่นแล้วมีความสุขก็ทำไปแค่ลูกกินผักก็พอใจแล้ว
เราเลี้ยงง่ายๆสบายๆ
ปกติอยู่บ้าน ลูกเราไม่อาบน้ำไม่ได้ขึ้นที่นอน
เพราะบ้านเราเลี้ยงหมาไทยนอนพื้น
ลูกเราชอบนั่งพื้นเล่นกะหมา ตัวสกปรกจึงห้ามเข้าทึ่นอน
ลูกเรานอนห้องเดียวกะแม่เลี้ยงยังไม่ได้อาบน้ำ
ลูกนั่งเล่นที่พื้น..นางนั่งบนเตียง
แล้วเจ้ากี้เจ้าการว่าลูกเราทำไมไม่นั่งบนเตียง..ชั้นอยู่สูงเธออยู่ต่ำเดี๋ยวคนอื่นมองไม่ดี..ลูกเราขี้เกียจอธิบายทำหน้าเบื่อเซ็งนางก็ไม่พอใจ..อันนี้คิดมากไปไหม..
เราควรบอกพ่อของลูกไหมว่า....
ย้ำว่าถ้ามาพาลูกเที่ยว..อีก
ลูกเราขอนอนคนเดียวนะโตแล้ว..นานๆเจอกันทีนอนกะคนแปลกหน้ามันอึดอัด
เมื่อก่อนตอนลูกประถมมาพาเทึ่ยว
ลูกเราอยากขี่หลัง
ก็จะต้องแบ่งกันกะลูกชายค้า
ทั้งๆทึ่มาเยี่ยมลูกเราตอนประถมปีละครั้งช่วงป.1-4มาทึละ2วัน...ยังแอบคิดนะว่ามาแต่2วันให้ลูกเราได้ขี่หลังพ่อเต็มทึ่ไม่ได้เหรอ..
เรีองแค่นี้คนเป็นพ่อยังคิดไม่ได้
ก็ขี้เกียจจะพูดละ...
อะไรที่ขอให้ลูกตัดสินใจ...ก็ไม่เคยได้..
มีแต่แม่เลี้ยงตัดสินใจ..
ก็ไม่น่าให้ลูกไปเที่ยวด้วยแล้วนะอึดอัดสงสารลูกมาก
อ้อมานอนกะลูกเรา..
มาทวงบุญคุณกัลูกเราว่า
เค้าเป็นเมียพ่อของลูกเรา
เป็นแม่ของน้องชาย...(ชื่อลูกเรา)
เพราะเค้าสอนให้ลูกชายเค้าเรียกลูกเราว่าพึ่
นี่ถ้าไม่ใช่เค้า
เป็นเมียคนอื่น...ใครเค้าจะสอนให้น้องต่างแม่รักพี่ต่างแม่กัน
ดังนั้นลูกเราต้องรักลูกเค้าเหมือนน้อง
และต้องรักพ่อต้องโทรหาพ่อ..ทำไมไม่โทรหาพ่อ
(ก็เข้าใจนะว่ารักสามีมากอยากช่วยสามี..
โดยการมาสั่งให้ลูกเลี้ยงต้องรักพ่อ ต้องโทรหาพ่อ..บ้าแมะฮะ)นางบอกพ่องานยุ่งต้องโทรหาพ่อบ้าง
จริงๆแล้วความรักทึ่ลูกมึให้พ่อมันควรมาจากความผูกพันธุ์
การไม่มาเยี่ยมลูก2ปีกว่าๆ เค้าทำตัวเค้าเอง
การทำงานเยอะวุ่นเค้าไม่โทรหาและมีชีวิตของเค้า
มีตวามสุขอยู่กะลูกชายเค้า..เราไม่ได้ว่า
แต่การมาเรียกรัองกับเด็กแบบนี้...เด็กอึดอัด
การสานสัมพันธ์กับลูกคนเป็นพ่อควรมานอนกะลูกแล้วคุยกัน
ไม่ใช่หน้าที่แม่เลี้ยงมาบอก..คนเป็นพ่อคิดไม่ได้หรือไม่ได้คิด
แล้วมาให้แม่เลี้ยงไล่บี้เอากะเด็กว่าทำไมไม่โทรหาพ่อ
ลูกเราตอบว่าเรียนหนักงานเยอะ
อันนี้เยอะจริงค่ะลูกเราเรียนห้องสสวท.
ได้เกรดเฉลี่ย4
งานเยอะลูกรับผิดชอบดี
กลับมาจะขึ้นห้องทำการบ้านถ้างานเยอะ2ทุ่มครึ่งถึงจะลงมาช่วยงานบ้านล้างจาน..กวาดเช็ดในครัว..
ปล.พ่อของลูกอยากมีลูกชายตั้งแต่แรก
แต่เรามีลูกสาวห้เค้า
..พอเค้าขอมีลูกอีกคน
เราเบรคเพราะสภาพฐานะทางเศรษฐกิจไม่ดี..เราว่าไม่พร้อมคนเดียวยังไม่ค่อยส่งเสียเราเลี้ยงลูกอยู่บ้านก็ใช้เงินเก็บเราส่วนใหญ่กินใช้ค่าแพมเพิสลูกเราเลี้ยงลูกนมแมีเลยประหยัดค่านมได้เจอะพอควร
เมื่อลูกต้องไปเที่ยวกับครอบครัวพ่อและแม่เลี้ยง
(เราเล่าให้ลูกฟังว่าเราเลิกกะพ่อของลูก..เพราะเค้าทำผู้หญิงท้องและเค้ามาสารภาพว่ารักทางนู้นเราเลยเลิกให้...มันคือฟางเส้นสุดท้ายที่เราทน..เพราะเค้าไม่เคยนอกใจ..จนเรากลับมาคลอดลูกทึ่บ้านแล้วไม่กลับไปอยู่กะเค้าเพราะดูแลพ่อแม่เรา....เรารู้สึกว่าเค้าเห็นแก่ตัวรักสบาย...รับผิดชอบต่ำมาก..ก่อนแต่งดูเป็นคนขยัน..)
ลูกสาววัย13ปี..มัธยม1ขึ้น2
พ่อไม่เคยมาเยี่ยม2ปีละ
ช่วงที่พ่อไม่มาเยี่ยมก็เที่ยวกะแม่อาจจะไม่บ่อยไม่ไกล
แต่มีความสุขดี
จนลูกมาสารภาพว่าลืมไปเลยว่ามีพ่อ(อันนี้ลูกสารภาพก่อนไปเที่ยวครั้งล่าสุด😁😁😁)แสดงว่าเด็กเค้าไม่ได้ขาดอะไรเราเป็นทุกอย่างให้นางแล้วจริงๆ🥰😘💕🤪😁
พ่อเค้าเคยมาล่าสุด.ตอนลูกป.4ขึ้นป.5
ปัญหาคือ
ไปเที่ยว พ่อของลูกคุยกะเราว่าจอง2ห้อง..
จะให้ลูกสาวเรานอนกะลูกชายเค้า
อายุต่างกัน1ปี
เราบอกไม่ได้ลูกเรา...เป็นสาวแล้ว13ขวบ
และเราบอกพ่อของลูกว่า
ลูกเราขอเลือกเองว่าจะนอนกะพ่อหรือนอนคนเดียว
ขอดูห้องก่อนเพราะนางกลัวผึ
แต่พอไปถึงที่พัก แม่เลี้ยงก็จัดแจงให้ลูกเรานอนกะเค้า
ส่วน
พ่อของลูกนอนกะลูกชายนาง
นางให้เหตุผลว่านอนคนเดียวไม่ปลอดภัย
ลูกเราก็เซ็งละ ไม่สนิทอึดอัด
นางจะชอบถามเรื่องส่วนตัว ผลการเรียน บลาๆๆๆแม้แต่กินน้ำเย็นใส่น้ำแข็งเพราะอากาศร้อน
แต่เมื่อวานกินน้ำไม่เย็น
นางยังเอามาเป็นประเด็นถามลูกเราว่าแม่ไม่ให้กินน้ำเย็นเหรอ..ทำไมและทำไม..🤣😂😅จนลูกเราเซ็ง..
ลูกเราตอบช้าเพราะนึกคำตอบให้ถูกใจนาง
นางก็จะว่าทำไมตอบช้า..
ลูกเราเล่าว่าตอบไม่ถูกใจนางๆก็ว่า..🤣😂😅
แม้แต่กินผัก...คือเราก็ปล่อยลูกเรากินอาจจะไม่ได้สอนแต่แค่ทำให้ดูฉีกผักให้ชิ้นเล็กๆ..แต่ไปอยู่กัเค้าเที่ยวไม่กึ่วันมาสอนมารยาทกินผักต้องเด็ดชิ้นเล็กๆก่อนเอาเข้าปาก เด็กมันก็นรำคาญ
มารยาทการกินไม่กินเคี้ยวเสียงดังเราสอนนะ..
แต่ถ้าลูกจะเล่นกินผักแบบกระต่ายกินเป็นต้น
เราไม่เคยว่าเพราะถือว่าเค้าเล่นแล้วมีความสุขก็ทำไปแค่ลูกกินผักก็พอใจแล้ว
เราเลี้ยงง่ายๆสบายๆ
ปกติอยู่บ้าน ลูกเราไม่อาบน้ำไม่ได้ขึ้นที่นอน
เพราะบ้านเราเลี้ยงหมาไทยนอนพื้น
ลูกเราชอบนั่งพื้นเล่นกะหมา ตัวสกปรกจึงห้ามเข้าทึ่นอน
ลูกเรานอนห้องเดียวกะแม่เลี้ยงยังไม่ได้อาบน้ำ
ลูกนั่งเล่นที่พื้น..นางนั่งบนเตียง
แล้วเจ้ากี้เจ้าการว่าลูกเราทำไมไม่นั่งบนเตียง..ชั้นอยู่สูงเธออยู่ต่ำเดี๋ยวคนอื่นมองไม่ดี..ลูกเราขี้เกียจอธิบายทำหน้าเบื่อเซ็งนางก็ไม่พอใจ..อันนี้คิดมากไปไหม..
เราควรบอกพ่อของลูกไหมว่า....
ย้ำว่าถ้ามาพาลูกเที่ยว..อีก
ลูกเราขอนอนคนเดียวนะโตแล้ว..นานๆเจอกันทีนอนกะคนแปลกหน้ามันอึดอัด
เมื่อก่อนตอนลูกประถมมาพาเทึ่ยว
ลูกเราอยากขี่หลัง
ก็จะต้องแบ่งกันกะลูกชายค้า
ทั้งๆทึ่มาเยี่ยมลูกเราตอนประถมปีละครั้งช่วงป.1-4มาทึละ2วัน...ยังแอบคิดนะว่ามาแต่2วันให้ลูกเราได้ขี่หลังพ่อเต็มทึ่ไม่ได้เหรอ..
เรีองแค่นี้คนเป็นพ่อยังคิดไม่ได้
ก็ขี้เกียจจะพูดละ...
อะไรที่ขอให้ลูกตัดสินใจ...ก็ไม่เคยได้..
มีแต่แม่เลี้ยงตัดสินใจ..
ก็ไม่น่าให้ลูกไปเที่ยวด้วยแล้วนะอึดอัดสงสารลูกมาก
อ้อมานอนกะลูกเรา..
มาทวงบุญคุณกัลูกเราว่า
เค้าเป็นเมียพ่อของลูกเรา
เป็นแม่ของน้องชาย...(ชื่อลูกเรา)
เพราะเค้าสอนให้ลูกชายเค้าเรียกลูกเราว่าพึ่
นี่ถ้าไม่ใช่เค้า
เป็นเมียคนอื่น...ใครเค้าจะสอนให้น้องต่างแม่รักพี่ต่างแม่กัน
ดังนั้นลูกเราต้องรักลูกเค้าเหมือนน้อง
และต้องรักพ่อต้องโทรหาพ่อ..ทำไมไม่โทรหาพ่อ
(ก็เข้าใจนะว่ารักสามีมากอยากช่วยสามี..
โดยการมาสั่งให้ลูกเลี้ยงต้องรักพ่อ ต้องโทรหาพ่อ..บ้าแมะฮะ)นางบอกพ่องานยุ่งต้องโทรหาพ่อบ้าง
จริงๆแล้วความรักทึ่ลูกมึให้พ่อมันควรมาจากความผูกพันธุ์
การไม่มาเยี่ยมลูก2ปีกว่าๆ เค้าทำตัวเค้าเอง
การทำงานเยอะวุ่นเค้าไม่โทรหาและมีชีวิตของเค้า
มีตวามสุขอยู่กะลูกชายเค้า..เราไม่ได้ว่า
แต่การมาเรียกรัองกับเด็กแบบนี้...เด็กอึดอัด
การสานสัมพันธ์กับลูกคนเป็นพ่อควรมานอนกะลูกแล้วคุยกัน
ไม่ใช่หน้าที่แม่เลี้ยงมาบอก..คนเป็นพ่อคิดไม่ได้หรือไม่ได้คิด
แล้วมาให้แม่เลี้ยงไล่บี้เอากะเด็กว่าทำไมไม่โทรหาพ่อ
ลูกเราตอบว่าเรียนหนักงานเยอะ
อันนี้เยอะจริงค่ะลูกเราเรียนห้องสสวท.
ได้เกรดเฉลี่ย4
งานเยอะลูกรับผิดชอบดี
กลับมาจะขึ้นห้องทำการบ้านถ้างานเยอะ2ทุ่มครึ่งถึงจะลงมาช่วยงานบ้านล้างจาน..กวาดเช็ดในครัว..
ปล.พ่อของลูกอยากมีลูกชายตั้งแต่แรก
แต่เรามีลูกสาวห้เค้า
..พอเค้าขอมีลูกอีกคน
เราเบรคเพราะสภาพฐานะทางเศรษฐกิจไม่ดี..เราว่าไม่พร้อมคนเดียวยังไม่ค่อยส่งเสียเราเลี้ยงลูกอยู่บ้านก็ใช้เงินเก็บเราส่วนใหญ่กินใช้ค่าแพมเพิสลูกเราเลี้ยงลูกนมแมีเลยประหยัดค่านมได้เจอะพอควร