คนรู้จัก

คือเรื่องมีอยู่ว่าเรารู้จักกับน้องผช.คนนึงในที่ทำงานแล้วเราย้ายไปอยู่ระยองเลยได้ออกจึงแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ตัวเอง แล้วเราก็พึ่งย้ายกลับมาที่จังหวัดที่เคยทำงานด้วยกัน ผ่านมาต้นเดือนนี้น้องมาปรึกษาพึ่งเรียนจบจะมาทำงานมี่จังหวัดๆนึง น้องนั่งรถมาแล้วแต่ไม่มีที่นอน สุดท้ายจบที่เราให้น้องมาพักที่ห้อง ตอนแรกมาอยู่น้องเริ่มคุกคามเรา มากอดเราตีก้นเราหยอกล้อเหมือนพี่น้องเราไม่โอเค เลยติน้องไปน้องก็ไม่ทำ แต่ผ่านไปสักพักน้องขออยู่ด้วยเราเลยบอกว่าให้อยู่ได้แค่1 เดือน แต่ภายในระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆน้องเอารถไปใช้ไปเที่ยวผ่านไปข้ามวันเราบอกให้มารับตอนเลิกงานก็ไม่มารับ อันนี้เตือนไปก็เข้าใจละ พอผ่านไปอีกเอาเสื้อเราไปใส่ ใช้สบู่ยาสระผมผงซักฟอกที่เราซื้อมา แบบไม่เกรงใจเลย พอผ่านไปอีกเราซื้อแคปหมูไปไว้ห้อง2 ห่อใหญ่น้องกินของเราหมดเลยเรายังไม่ได้กินสักห่อ เราพยายามใจกว้างไม่พูดอีกเขาก็ยังคิดไม่ได้อ่ะ มาเมื่อวานเราซื้อโค้กไปใส่ตู้เย็นไว้นางเปิดตู้เย็นกินน้ำโค้กเราแบบกรอกปากเราโมโหมากเลยถามว่ากืนน้ำที่พี่ซื้อมาอ่อ ทำไมไม่ขอกันก่อนละกรอกปากทำไมไม่ใส่แก้วนางบอก ก็ผมหิวอ่ะ นางทำแบบไม่แคร์ไม่เกรงใจเราเลย เราอึดอัดมากตอนนี้ เราเก็บห้องสะอาดนางมากนางกลับมาจากงานทิ้งกระเป๋าไว้ทาง เสื้อผ้าทาง เราบอกก็เหมือนเดิมทำเหมือนเดิม แล้วเมื่วานเราทำกับข้าวนางนั่งรอเราทำกับข้าวเสร็จพอเราทำเสร็จนางลุกพรวดมาที่โต๊ะอาหารเลยอ่ะเราเอาจานนั้นให้นาง เราเดินไปตักใหม่ แบบจะไม่ให้กินก็สงสาร แต่นางมีตังเยอะนะแต่ไม่ใช้รอเอาไปเที่ยว จะทำยังไงดีค่ะให้เขาออกไป แล้วถ้าเราทำกับข้าวกินเป็นเงินเราเป็นคนซื้อทุกอย่างเองเราไม่ให้กินจะผิดมั้ย เพราะเคยบอกให้หาห้องน้องก็ไม่หา เราบอกว่าสิ้นเดือนออกไปอยู่คนเดียวนะพี่อยากอยู่ส่วนตัว ช่วยได้แค่เดือนเดียวนางตอบมาแค่อ่อ นี่ว่าจะอยู่2 เดือน มันพูดมางี้เราเลยบอกว่าให้อยู่ได้เดือนเดียว นางตอบมาแค่อ่อ คือไรอ่ะ ใจดีด้วยไม่เกรงใจกันเลย ญาติก็ไม่ใช่ ทุกอย่างที่ใช้ กิน เป็นเงินเราหมดเลย ผิดหวังมากนึกว่าเขาจะเกรงใจ เอารถไปขับพังเราก็ซ่อมเอง อึดอัดสุดๆ ขอคำที่บอกให้เขาออกไปหน่อยค่ะ พ่อก็ส่งเงินให้ตลอดแทนที่จะขอเงินพ่อไปหาห้อง คนแบบนี้เขาคิดได้มั้ยคะ