ขอปรึกษาปัญหาให้ตัวเองในฐานะลูกที่มีแม่ป่วยซึมเศร้าและไม่อยากอยู่กับแม่ได้มั้ยคะ
ย้อนกลับไปเราเป็นเด็กติดแม่ รักแม่มาก แต่หลังจากป.5 แม่ก็หนีตามชายอื่นไป ก่อนหน้านั้นแม่แอบคุยกับชายอื่นแล้วบอกเราว่าห้ามบอกพ่อ พ่อจะxแม่ หลังจากแม่ไปพ่อและเราก็แตกสลาย พ่อกอดเราร้องไห้ หนีไปบวชสักระยะ ชีวิตเราร่อนเร่อยู่กับยาย ไปบ้านนั้นทีนี้ที บางทีญาติก็ไล่ กลายเป็นคนไม่ชอบโรงเรียน ไม่มีเพื่อน ชอบทำอะไรคนเดียว อิจฉาคนที่มีพ่อแม่ไปรับ ส่งที่โรงเรียน
แฟนใหม่แม่คนนี้เคยถ่ายคลิปเราตอนอาuน้ำ เคยจะขขเรา เขาเข้ามาให้ห้องหายใจแรง ลูบ..เรา พอเราถามเขาว่าทำอะไร เขาก็รีบออกไป ขับรถออกจากบ้าน หลังเขายออกไปแม่รีบเขามาทีห้องเราแล้วบอกเราว่า “มันทำแม่ไม่เสร็จ” มันชอบดูคลิปเด็ก คือตอนนั้นเราไม่เข้าใจ ตอนนั้นเราอยู่ม.1แล้ว บอกแม่ถึงเหตุการณ์ต่างๆตลอดแต่แม่ก็คบมันต่อไปเรื่อยๆ หลายปี จนมันติดคุกเรื่องยา (แม่ขายบ้านที่ยายสร้าง ไปปลูกบ้านใหม่ในหลืบไม่ให้คนเห็น ยายก็เร่ร่อนบ้านลูกคนนั้นทีนี้ทีจนตาย)
แม่มีแฟนใหม่เยอะมากจนเราขยะแขยง
มีพ่อเลี้ยงส่งเราเรียน เวลาทะเลาะกันแม่ชอบบอกขาย…ส่งเราเรียน แม่ชอบกินยาฆตต ขับรถชน ทำลายข้าวของ บางทีเราเรียนอยู่ก็มีเบอร์โทรเข้ามาว่าให้ไปเฝ้าแม่ที่ รพ. แม่ชอบชวนฆคต กินยา ผูกคอตุย ยื้อแย่งมีดกัน ยาฆ่าแมลงงกันวนๆแบบนี้ แล้วมีเหตุการณ์เราเลี้ยงแมวไว้ที่บ้าน แม่แอบออกไปหาชายอื่นไม่ปิดประตูบ้าน แมวเราโดนหมากัดตุย แม่ขี่รถกลับบ้านรถล้มอีก เราก็ต้องไปเฝ้า เมื่อก่อนเราไม่อยากให้เขาตุยเลย กลับกันตอนนี้ถ้าเขาอยากตุย เราจะไม่ห้ามเลย
ประถมโดนทิ้ง มอต้นโดนทิ้ง มอปลายก็โดนทิ้งเราอยู่คนเดียวไม่มียายแล้วเพราะแม่ขายบ้านหลังเก่าทิ้งเพียงเพื่อมาหลบๆซ่อนๆอยู่กับชู้ แต่ก็เลิกกันไปแล้ว เราต้องนอนเปิดไฟนอนทุกคืนเพราะกลัว แม่ก็ไปใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายใหม่
เรียนจบ มีงานทำ หลังจากนี้เราไม่ต้องการแม่แล้ว เพราะเรามีครอบครัวที่อบอุ่นแล้ว แต่แม่กลับมาต้องการเรา เพราะไม่มีใครเอาแม่แล้ว
เหตุการณ์ที่เล่าบางส่วนทำให้ปัจจุบันเราไม่ชอบแม่เลย แค่เขาพูดเราก็หงุดหงิดแล้ว แค่ได้ยินเสียงเขาเปิดประตูห้องเราก็สะดุ้งแล้ว (จะแก้ยังไงดี?) ผวา ไม่อยากอยู่ใกล้ หรือคุยด้วย
ช่วงท้องเราอยู่บ้านแฟนมีความสุขมาก แต่ตอนนี้พี่กดดันให้กลับมาอยู่กับแม่เพราะแม่แก่แล้ว(56) อยู่บ้านคนเดียว แม่ไม่ช่วยเหลือตัวเองเลย เล็บก็ไม่ตัด น้ำก็ไม่ชอบอาบ กินตรงไหนทิ้งตรงนั้น เรากลับบ้านทีต้องมาทำความสะอาดย้านเหมือนล้าง เหมือนขยะ แต่ก็ยังมีผู้ชายมาหา ขาวบ้านเห็น อายที่มีแม่แบบนี้ อายแทนหลานที่มียายแบบนี้
เราโดนกดดันให้กลับบ้านมากๆ(จากพี่สาว)เราเลยหอบลูกแฟนกลับมา คิดว่าจะดีขึ้น แต่เหมือนตกนรกทั้งที่ยังไม่ตาย ทรมานมาก สงสารลูกที่ต้องมามียายแบบนี้ ต้องมาอยู่บ้านหลังนี้ แม่ยังมีแต่คำพูดทำร้ายจิตใจ ตบหน้า เราไม่มีความสุขเลย กลัวจะป่วยไปด้วย ถ้าเราไม่มีความสุข ลูกเราจะมีความสุขได้ยังไง
เราบอกให้เขาเล่นกับหลาน เขาบอกเขาชอบนั่งอยู่คนเดียว หลานล้มเขาเดินผ่านไปเฉยๆ
ติดกับดักคำว่ากตัญญู คนไม่อยู่ไม่รู้ว่ามันทรมานแค่ไหน พี่เรายังไม่มาอยู่เลย ให้เหตุผลว่าตัวเองออกมานานแล้ว
พี่สาวก็จองจำให้เราอยู่ เหมือนเป็นคนดี แต่ไม่เคยมาดูแลแม่ด้วยตัวเอง แต่ส่งเงินให้เดือนละ2,000 แม่เทิดทูนมาก แต่เราี่หุงหาให้กิน เสียสละสุขภาพจิตไม่มีความดี
จะจ้างคนมาอยู่กับเขาเราก็ไม่ได้รวยแบบนั้น
เราจะทำยังไงดี เราไม่อยากอยู่กับเขาเลยจริงๆ
เราทุกข์ เราสงสารลูก เราไม่มีความสุขเลยตั้งแต่กลับมา อยากมีแค่ครอบครัวเรา พ่อแม่ลูก แต่แม่ก็ไม่มีใครเอา ทั้งสงสารทั้งเบื่อหน่าย รู้สึกเป็นเวรเป็นกรรม
แยกออกมาเช่าห้องอยู่ดีมั้ย
แม่ซึมเศร้าอยู่ด้วยจะป่วยตาม ถ้าออกมาจะเห็นแก่ตัวมั้ย
ย้อนกลับไปเราเป็นเด็กติดแม่ รักแม่มาก แต่หลังจากป.5 แม่ก็หนีตามชายอื่นไป ก่อนหน้านั้นแม่แอบคุยกับชายอื่นแล้วบอกเราว่าห้ามบอกพ่อ พ่อจะxแม่ หลังจากแม่ไปพ่อและเราก็แตกสลาย พ่อกอดเราร้องไห้ หนีไปบวชสักระยะ ชีวิตเราร่อนเร่อยู่กับยาย ไปบ้านนั้นทีนี้ที บางทีญาติก็ไล่ กลายเป็นคนไม่ชอบโรงเรียน ไม่มีเพื่อน ชอบทำอะไรคนเดียว อิจฉาคนที่มีพ่อแม่ไปรับ ส่งที่โรงเรียน
แฟนใหม่แม่คนนี้เคยถ่ายคลิปเราตอนอาuน้ำ เคยจะขขเรา เขาเข้ามาให้ห้องหายใจแรง ลูบ..เรา พอเราถามเขาว่าทำอะไร เขาก็รีบออกไป ขับรถออกจากบ้าน หลังเขายออกไปแม่รีบเขามาทีห้องเราแล้วบอกเราว่า “มันทำแม่ไม่เสร็จ” มันชอบดูคลิปเด็ก คือตอนนั้นเราไม่เข้าใจ ตอนนั้นเราอยู่ม.1แล้ว บอกแม่ถึงเหตุการณ์ต่างๆตลอดแต่แม่ก็คบมันต่อไปเรื่อยๆ หลายปี จนมันติดคุกเรื่องยา (แม่ขายบ้านที่ยายสร้าง ไปปลูกบ้านใหม่ในหลืบไม่ให้คนเห็น ยายก็เร่ร่อนบ้านลูกคนนั้นทีนี้ทีจนตาย)
แม่มีแฟนใหม่เยอะมากจนเราขยะแขยง
มีพ่อเลี้ยงส่งเราเรียน เวลาทะเลาะกันแม่ชอบบอกขาย…ส่งเราเรียน แม่ชอบกินยาฆตต ขับรถชน ทำลายข้าวของ บางทีเราเรียนอยู่ก็มีเบอร์โทรเข้ามาว่าให้ไปเฝ้าแม่ที่ รพ. แม่ชอบชวนฆคต กินยา ผูกคอตุย ยื้อแย่งมีดกัน ยาฆ่าแมลงงกันวนๆแบบนี้ แล้วมีเหตุการณ์เราเลี้ยงแมวไว้ที่บ้าน แม่แอบออกไปหาชายอื่นไม่ปิดประตูบ้าน แมวเราโดนหมากัดตุย แม่ขี่รถกลับบ้านรถล้มอีก เราก็ต้องไปเฝ้า เมื่อก่อนเราไม่อยากให้เขาตุยเลย กลับกันตอนนี้ถ้าเขาอยากตุย เราจะไม่ห้ามเลย
ประถมโดนทิ้ง มอต้นโดนทิ้ง มอปลายก็โดนทิ้งเราอยู่คนเดียวไม่มียายแล้วเพราะแม่ขายบ้านหลังเก่าทิ้งเพียงเพื่อมาหลบๆซ่อนๆอยู่กับชู้ แต่ก็เลิกกันไปแล้ว เราต้องนอนเปิดไฟนอนทุกคืนเพราะกลัว แม่ก็ไปใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายใหม่
เรียนจบ มีงานทำ หลังจากนี้เราไม่ต้องการแม่แล้ว เพราะเรามีครอบครัวที่อบอุ่นแล้ว แต่แม่กลับมาต้องการเรา เพราะไม่มีใครเอาแม่แล้ว
เหตุการณ์ที่เล่าบางส่วนทำให้ปัจจุบันเราไม่ชอบแม่เลย แค่เขาพูดเราก็หงุดหงิดแล้ว แค่ได้ยินเสียงเขาเปิดประตูห้องเราก็สะดุ้งแล้ว (จะแก้ยังไงดี?) ผวา ไม่อยากอยู่ใกล้ หรือคุยด้วย
ช่วงท้องเราอยู่บ้านแฟนมีความสุขมาก แต่ตอนนี้พี่กดดันให้กลับมาอยู่กับแม่เพราะแม่แก่แล้ว(56) อยู่บ้านคนเดียว แม่ไม่ช่วยเหลือตัวเองเลย เล็บก็ไม่ตัด น้ำก็ไม่ชอบอาบ กินตรงไหนทิ้งตรงนั้น เรากลับบ้านทีต้องมาทำความสะอาดย้านเหมือนล้าง เหมือนขยะ แต่ก็ยังมีผู้ชายมาหา ขาวบ้านเห็น อายที่มีแม่แบบนี้ อายแทนหลานที่มียายแบบนี้
เราโดนกดดันให้กลับบ้านมากๆ(จากพี่สาว)เราเลยหอบลูกแฟนกลับมา คิดว่าจะดีขึ้น แต่เหมือนตกนรกทั้งที่ยังไม่ตาย ทรมานมาก สงสารลูกที่ต้องมามียายแบบนี้ ต้องมาอยู่บ้านหลังนี้ แม่ยังมีแต่คำพูดทำร้ายจิตใจ ตบหน้า เราไม่มีความสุขเลย กลัวจะป่วยไปด้วย ถ้าเราไม่มีความสุข ลูกเราจะมีความสุขได้ยังไง
เราบอกให้เขาเล่นกับหลาน เขาบอกเขาชอบนั่งอยู่คนเดียว หลานล้มเขาเดินผ่านไปเฉยๆ
ติดกับดักคำว่ากตัญญู คนไม่อยู่ไม่รู้ว่ามันทรมานแค่ไหน พี่เรายังไม่มาอยู่เลย ให้เหตุผลว่าตัวเองออกมานานแล้ว
พี่สาวก็จองจำให้เราอยู่ เหมือนเป็นคนดี แต่ไม่เคยมาดูแลแม่ด้วยตัวเอง แต่ส่งเงินให้เดือนละ2,000 แม่เทิดทูนมาก แต่เราี่หุงหาให้กิน เสียสละสุขภาพจิตไม่มีความดี
จะจ้างคนมาอยู่กับเขาเราก็ไม่ได้รวยแบบนั้น
เราจะทำยังไงดี เราไม่อยากอยู่กับเขาเลยจริงๆ
เราทุกข์ เราสงสารลูก เราไม่มีความสุขเลยตั้งแต่กลับมา อยากมีแค่ครอบครัวเรา พ่อแม่ลูก แต่แม่ก็ไม่มีใครเอา ทั้งสงสารทั้งเบื่อหน่าย รู้สึกเป็นเวรเป็นกรรม
แยกออกมาเช่าห้องอยู่ดีมั้ย