เบื่อครอบครัว

เรากำลังจะขึ้นมหาลัยค่ะ กำลังไปเรียนต่างจังหวัด คิดว่าถ้าไปอยู่นู้นจะไม่กลับบ้านบ่อย นานๆครั้งพอ (ตอนมัธยมเราอยู่หอมาตั้งแต่ม.1 ตอนอยู่หอมีความสุขมากค่ะ) ที่เราไม่อยากกลับเพราะแม่ ไม่ได้รักเราขนาดนั้นค่ะ แต่ละวันของเขาก็ทำงาน เลิกงานมาเจอเราก็วีน ว่าเราไม่ดีเท่าลูกคนอื่นของญาติบ้าง อ้วนบ้าง ล่าสุดคือ เราชวนเขาไปดูหอ เขาเมินเฉย เราก็บอกว่า ถ้าไม่ไปตอนนี้ เราจะไม่มีหอที่ดีๆอยู่นะ จะเต็มแล้ว เขาก็บอกเรื่องของเรา ไม่ใช่เรื่องของเขา
เวลาเขาไปถามอะไรก็ชอบตะคอกกลับ บางวันเลิกงานมาก็ไปหาเพื่อน (เข้าใจได้นะคะว่าต้องสังสรรค์บ้าง) แต่พอเราถามว่าเย็นนี้มีอะไรกินมั้ย หรือเราขอเงินซื้อของทำกับข้าวหน่อยก็วีน ว่าวันๆไม่ทำไร ขอแต่เงินกูใช้ กูปวดหัวกับ เรางงค่ะ เพราะเราเคยขอไปทำงานพาร์ทไทม์แล้ว เขาไม่ให้เราไป อ้างว่ามีหน้าที่เรียนก็เรียน
ส่วนพ่อ แต่ก่อนพ่อรักเรามากนะคะ เคยใส่ใจเรามากเลย พอเราขึ้นมัธยม พอก็เริ่มเปลี่ยน เมาทุกวัน ด้อยค่าเราพอๆกับแม่เลย เราจึงเก็บตัวอยู่ในห้อง ไม่ออกไปคุยกับเขาเลยเวลาเมา เขาชอบพูดให้เราเป็นลูกที่แย่ พ่อกับแม่ดูภายนอก ต่อหน้าคนอื่นเขาดูดีนะคะ แต่เราที่อยู่กับเขาทุกวันร้องไห้บ่อยมาก