คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 13
เราทำงานในครัวต่างประเทศมา 4 ที่ครับ ครัวไทยกับครัวฝรั่งแตกต่างกันแบบสิ้นเชิงครับ ไทย 2 ฝรั่ง 2
- ทางฝรั่งเขาจบสายตรงมาเพราะฉะนั้น ทุกอย่างจะถูกเทรนมาอย่างดี การวางระบบดี คนในครัวเยอะทำให้งานที่ถือเอาไว้จะมีไม่ได้มากเท่า แต่อาจจะมีเชื่องงานของฝั่งชาย-หญิงไม่เท่ากันนิดหน่อยครับ เรื่องยกของบ้าง เรื่องความร้อนบ้างครับ และความที่นิสัยแบบฝรั่งมีอะไรพูดตรงแต่มีเหตุผลที่ไม่ได้ใช้ในลักษณะของการ "ด่า" ส่วนตัวทำให้มีความสุขกับการทำงานมากกว่าครับ
- ร้านไทย จะมีการเน้นที่ความเร็วและรสมือมากกว่าครับ จะใส่ใจเรื่องกลิ่นเรื่องรสมากกว่า คงเพราะรสของอาหารไทยมันมีความหลากหลายมากกว่า แต่ที่สำคัญคือระบบจัดการและการสอนงานครับ ครัวไทยผมทำเองเกือบทุกอย่าง หั่นผัก หั่นเนื้อ เตรียมซอส เช็คของ ยันทำความสะอาดร้าน ซึ่งในครัวมีกันแค่ 3-4 คนรวมคนล้างจาน ด้วยความที่เป็นคนผัด wok เลยทำให้อาหารส่วนใหญ่จะออกจากจุดนี้ครับ ทำคนเดียวหมดเลยตั้งแต่ยังทำไม่เป็น ช่วงแรกๆมีพี่เจ้าของร้านช่วยแต่หลังๆไม่ทำแล้วครับงานโหลด แต่เห็นว่าจะได้ต่อวีซ่าเลยทำต่อ 1 ปี สุดท้ายไม่ได้อะไรครับ
ในวัยทำงานครัว 2 สัปดาห์แรก การคาดหวังให้เด็กใหม่ที่เริ่มจาก 0 อยากให้รองรับในช่วงเทศกาลปกติมั้ย
- ต้องบอกว่าปกติครับ ของผมเขาจะเร่งให้จำเมนูทั้งหมดให้ได้ภายใน 2 วันแรกครับ หลังจากนั้นจะให้เริ่มเรียนเตรียมของทั้งหมดอีก 1 วัน ทางร้านคาดหวังระดับนั้นแหละครับ ้ขาคาดหวังสูงจนเกินประสบการณ์เราเสมอครับ เขาอยากได้คนเป็นงาน อยากได้คนทำงานไว อยากได้คนที่ทำได้ทุกอย่าง แต่มันเป็นไปไม่ได้ครับ ยิ่งคนน้อยงานยิ่งเยอะ บางวันไม่ได้คุยกับใครเลยพอได้คุยก็คืออู้งานครับ
การตำหนิพนักงานด้วยน้ำเสียงรุนแรงและประจานต่อหน้าคนอื่น เป็นสิ่งที่ "คนเป็นหัวหน้า" ควรทำหรือไม่?
- ก็ถ้ามาสายนี้จริงๆ ทำครัวคนไทยจริงๆ คงต้องบอกว่าส่วนใหญ่ครับที่ทำแบบนั้นไม่ใช่แค่สายงานนี้ครับมีหมดเลยคนที่ทำงานด้วยแล้วเราจะเป็นโรคประสาท5555 ก็ทำอะไรมากไม่ได้ครับ หลังๆผมก็ยิ้มให้ทำหูทวนลมครับ แม้จะไม่ใช่ความผิดเราก็ทำไปแก้ไปแหละครับ ทำมาเรื่อยๆจะมีภูมิต้านทานแต่ก็นั่นแหละครับ ไม่จำเป็นต้องทนไม่พอใจก็ออกครับ จริงๆคนเป็นหัวหน้าควรมีวุฒิภาวะครับแต่บางคนใช้อารมณ์ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่เราก็มีความอดทนและความอดทนก็มีจำกัดครับ เคยโดนตะคอกว่าทำอะไรอยู่บิลเยอะขนาดนี้ ยังไม่ออกอาหารอีก เราเลยตะโกนกลับไปว่า ผัดอยู่ไง สรุปเงียบทั้งร้าน เรายืนผัดอย่างสบายใจคนเดียว5555
ถ้าถามว่าอ่อนแอมั้ย
- ไม่ครับ ต้องถามว่าทำไมต้องทนกับ toxic management แบบนั้น ร้านดังเราได้โปรไฟล์ โอเคครับ แต่จะทนได้นานพอที่จะไปใส่ใน resume หรอครับ สู้ไปทำที่อื่นที่ดีๆเก็บประสบการณ์แบบมีความสุขกว่านี้ดีกว่ามั้ยครับ
คำตอบจากประสบการณ์ทำครัวมา 3 ปีนะครับ อาจจะมีคนที่มีประสบการณ์กว่านี้มาตอบก็ได้ครับ แต่ถ้าอยากถามอะไรเพิ่มเติม dm มาได้นะครับ
- ทางฝรั่งเขาจบสายตรงมาเพราะฉะนั้น ทุกอย่างจะถูกเทรนมาอย่างดี การวางระบบดี คนในครัวเยอะทำให้งานที่ถือเอาไว้จะมีไม่ได้มากเท่า แต่อาจจะมีเชื่องงานของฝั่งชาย-หญิงไม่เท่ากันนิดหน่อยครับ เรื่องยกของบ้าง เรื่องความร้อนบ้างครับ และความที่นิสัยแบบฝรั่งมีอะไรพูดตรงแต่มีเหตุผลที่ไม่ได้ใช้ในลักษณะของการ "ด่า" ส่วนตัวทำให้มีความสุขกับการทำงานมากกว่าครับ
- ร้านไทย จะมีการเน้นที่ความเร็วและรสมือมากกว่าครับ จะใส่ใจเรื่องกลิ่นเรื่องรสมากกว่า คงเพราะรสของอาหารไทยมันมีความหลากหลายมากกว่า แต่ที่สำคัญคือระบบจัดการและการสอนงานครับ ครัวไทยผมทำเองเกือบทุกอย่าง หั่นผัก หั่นเนื้อ เตรียมซอส เช็คของ ยันทำความสะอาดร้าน ซึ่งในครัวมีกันแค่ 3-4 คนรวมคนล้างจาน ด้วยความที่เป็นคนผัด wok เลยทำให้อาหารส่วนใหญ่จะออกจากจุดนี้ครับ ทำคนเดียวหมดเลยตั้งแต่ยังทำไม่เป็น ช่วงแรกๆมีพี่เจ้าของร้านช่วยแต่หลังๆไม่ทำแล้วครับงานโหลด แต่เห็นว่าจะได้ต่อวีซ่าเลยทำต่อ 1 ปี สุดท้ายไม่ได้อะไรครับ
ในวัยทำงานครัว 2 สัปดาห์แรก การคาดหวังให้เด็กใหม่ที่เริ่มจาก 0 อยากให้รองรับในช่วงเทศกาลปกติมั้ย
- ต้องบอกว่าปกติครับ ของผมเขาจะเร่งให้จำเมนูทั้งหมดให้ได้ภายใน 2 วันแรกครับ หลังจากนั้นจะให้เริ่มเรียนเตรียมของทั้งหมดอีก 1 วัน ทางร้านคาดหวังระดับนั้นแหละครับ ้ขาคาดหวังสูงจนเกินประสบการณ์เราเสมอครับ เขาอยากได้คนเป็นงาน อยากได้คนทำงานไว อยากได้คนที่ทำได้ทุกอย่าง แต่มันเป็นไปไม่ได้ครับ ยิ่งคนน้อยงานยิ่งเยอะ บางวันไม่ได้คุยกับใครเลยพอได้คุยก็คืออู้งานครับ
การตำหนิพนักงานด้วยน้ำเสียงรุนแรงและประจานต่อหน้าคนอื่น เป็นสิ่งที่ "คนเป็นหัวหน้า" ควรทำหรือไม่?
- ก็ถ้ามาสายนี้จริงๆ ทำครัวคนไทยจริงๆ คงต้องบอกว่าส่วนใหญ่ครับที่ทำแบบนั้นไม่ใช่แค่สายงานนี้ครับมีหมดเลยคนที่ทำงานด้วยแล้วเราจะเป็นโรคประสาท5555 ก็ทำอะไรมากไม่ได้ครับ หลังๆผมก็ยิ้มให้ทำหูทวนลมครับ แม้จะไม่ใช่ความผิดเราก็ทำไปแก้ไปแหละครับ ทำมาเรื่อยๆจะมีภูมิต้านทานแต่ก็นั่นแหละครับ ไม่จำเป็นต้องทนไม่พอใจก็ออกครับ จริงๆคนเป็นหัวหน้าควรมีวุฒิภาวะครับแต่บางคนใช้อารมณ์ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่เราก็มีความอดทนและความอดทนก็มีจำกัดครับ เคยโดนตะคอกว่าทำอะไรอยู่บิลเยอะขนาดนี้ ยังไม่ออกอาหารอีก เราเลยตะโกนกลับไปว่า ผัดอยู่ไง สรุปเงียบทั้งร้าน เรายืนผัดอย่างสบายใจคนเดียว5555
ถ้าถามว่าอ่อนแอมั้ย
- ไม่ครับ ต้องถามว่าทำไมต้องทนกับ toxic management แบบนั้น ร้านดังเราได้โปรไฟล์ โอเคครับ แต่จะทนได้นานพอที่จะไปใส่ใน resume หรอครับ สู้ไปทำที่อื่นที่ดีๆเก็บประสบการณ์แบบมีความสุขกว่านี้ดีกว่ามั้ยครับ
คำตอบจากประสบการณ์ทำครัวมา 3 ปีนะครับ อาจจะมีคนที่มีประสบการณ์กว่านี้มาตอบก็ได้ครับ แต่ถ้าอยากถามอะไรเพิ่มเติม dm มาได้นะครับ
สมาชิกหมายเลข 8693070 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7409897 ถูกใจ, montes ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 707102 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6266613 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 9321107 ถูกใจ
แสดงความคิดเห็น
[แชร์ประสบการณ์ + ขอความเห็น] ทำงานครัวในร้านดังไม่ถึง 2 อาทิตย์ โดนด่าประจานกลางร้านเพราะทำพลาดและแค่ถามในสิ่งเราไม่รู้
ผมเพิ่งไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านราเมงชื่อดังแห่งหนึ่งในหาดใหญ่ เมื่อช่วงปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา โดยตอนสมัครผมแจ้งชัดเจนว่า "ไม่มีประสบการณ์งานครัวเลย" (มีแค่ฝึกงานโรงแรม 2 เดือน) ซึ่งผู้จัดการร้านตกลงรับผมเข้าทำงานโดยบอกว่าจะดูผลการทดลองงานใน 1 เดือน
จุดเริ่มต้นงาน: ความภูมิใจและความทุ่มเท
• สัปดาห์แรก: ผมพยายามเรียนรู้งานหนักมากครับ
ทั้ง "เตาทอด" (ของกินเล่นหลายสิบอย่าง) และ "เตาราเมง" (การลวกเส้น ปรุงซอส) ผมสนุกกับงานมาก แม้จะมีความผิดพลาดบ้างในช่วงแรก แต่ผมก็จดจำและพัฒนาตัวเองจนไม่พลาดซ้ำในจุดเดิม เช่น อุณหภูมิการทอด หรือการจำสูตรซอส
ปัญหาที่เจอ: ความคาดหวังที่สวนทางกับการสอนงาน
หลังทำงานได้ไม่ถึง 2 สัปดาห์ (มีช่วงหยุดไปเกณฑ์ทหาร) ผมกลับมาทำงานและเริ่มเจอแรงกดดันที่ผมมองว่าไม่เป็นธรรมครับ:
1. การสื่อสารที่คลุมเครือ: มีบิลออเดอร์พิเศษที่เขียนด้วยลายมือแบบที่ผมไม่เคยเห็นและไม่มีใครเคยสอน พอผมถามเพื่อความชัวร์ (เพราะไม่อยากให้งานเสีย)
ผมกลับโดนผู้จัดการตะคอกใส่ต่อหน้าคนอื่นว่า
"ยังไม่รู้อีกหรอ พี่เขียนยังไม่เข้าใจอีกหรอ"
2.ความผิดพลาดจากเรื่องที่ไม่เคยสอน: ผมโดนด่าชุดใหญ่กลางที่ทำงานเพียงเพราะ "กดนาฬิกาจับเวลาอีกอันไม่เป็น" (ซึ่งไม่มีใครเคยสอนวิธีตั้งค่านาฬิกานี้) ผมพยายามแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยวิธีที่ผมรู้ แต่กลับถูกตะโกนด่าประด้วยน้ำเสียงที่รุนแรงประจานต่อหน้าพนักงานคนอื่นๆ และพูดกับเพื่อนร่วมงานเรื่องผมให้ผมได้ยิน ฟิลนินทาให้อีกฝ่ายรับรู้ไปเลย
3.Toxic Management: ผมรู้สึกว่าบรรยากาศในครัวเป็นแบบ "การปกครองด้วยอำนาจและอารมณ์" มากกว่าการสอนงาน เมื่อผมพลาดหรือช้า พี่ๆ ในครัวจะเก็บไปคุยกันเองลับหลังแต่ไม่มีใครเดินมาบอกหรือเตือนผมตรงๆ ว่าต้องปรับปรุงจุดไหน จนกระทั่งผู้จัดการมาระเบิดอารมณ์ใส่ผมรวดเดียว
ฟางเส้นสุดท้ายของผม:
เลิกงานวันนั้น ผู้จัดการทักแชทส่วนตัวมาบอกว่า "ให้โอกาสอีก 1 อาทิตย์ ถ้าทำไม่ได้จะให้ออก" พร้อมระบุว่าผมพลาดทุกออเดอร์ ทำงานช้า เป็นภาระคนอื่น ซึ่งมันตรงข้ามกับความตั้งใจของผมที่พยายามแก้ปัญหามาตลอด ผมจึงตัดสินใจ "ลาออกทันที" ในวันนั้นที่เห็นข้อความเขา เพราะผมมองว่าเขาไม่ได้ให้โอกาส
ผมเรียนรู้ แต่เขากำลังใช้คำพูดด้อยค่าศักดิ์ศรี
และก้าวข้ามขอบเขตความเป็นมืออาชีพไปแล้ว
สิ่งที่ผมอยากถามพี่ๆ เพื่อนๆ คือ:
1. ในวัยทำงานครัว 2 สัปดาห์แรก การคาดหวังให้เด็กใหม่ที่เริ่มจาก 0 เป็นงานและว่องไวเท่ามืออาชีพ เพื่อรองรับช่วงเทศกาล (สงกรานต์) เป็นเรื่องปกติไหมครับ?
2. การตำหนิพนักงานด้วยน้ำเสียงรุนแรงและประจานต่อหน้าคนอื่น เป็นสิ่งที่ "คนเป็นหัวหน้า" ควรทำหรือไม่?
3. ผม "ผิด" หรือ "อ่อนแอ" เกินไปไหมครับที่เลือกเดินออกมาในวันที่ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความยุติธรรมและการสอนงานที่ถูกต้อง?
ทั้งนี้ผมต้องขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าครับ ผมอยากได้รับมุมมองที่หลากหลายเพื่อนำไปปรับใช้กับการเริ่มต้นในที่ใหม่ครับ