เงินเดือนออกวันที่ 25 แต่เชื่อไหมครับ... บางทีวันที่ 30 เงินเกลี้ยงกระเป๋าแล้ว
ไม่ใช่หมดแบบเดือนชนเดือนนะ แต่คือ "หมดใน 5 วันแรก"
แล้วอีก 20 กว่าวันที่เหลือ คือการพยายาม "เอาชีวิตรอด" ล้วนๆ
เวลาบ่นว่าไม่มีเงิน คำแนะนำคลาสสิกที่เรามักจะได้ยินคือ "ก็ประหยัดสิ" "เลิกกินกาแฟแพงๆ สิ"
แต่ผมสังเกตคนวัยทำงานหลายคน ประหยัดแทบตาย ทำงานหนักจนหัวฟู รับจ๊อบเสริมรัวๆ แต่ความรู้สึก "ขัดสน" ก็ไม่เคยหายไป
จนผมมานั่งตกตะกอนดูถึงได้รู้ว่า...
ปัญหาอาจจะไม่ได้อยู่ที่เรา "ใช้เงินเก่ง"
แต่ปัญหาคือ “โครงสร้างรายได้” ของเรา มันถูกออกแบบมาให้ไม่มีทางเหลือเงินต่างหาก
ลองคิดดูสิครับ ตราบใดที่เรายังอยู่ในกติกาที่ต้องเอา "เวลา 100%" ไปแลกกับเงิน (ซึ่งวันนึงมีแค่ 24 ชม.) เพดานรายได้เราก็ถูกจำกัดไว้แค่นั้น
ยิ่งอยากได้เงินเพิ่ม ก็ต้องยิ่งวิ่งให้เร็วขึ้น เอาเวลาพักผ่อนไปแลก พอหยุดวิ่ง รายได้ก็หยุดตาม... สุดท้ายก็พังทั้งสุขภาพและเวลาชีวิต
มันคือ Dead Loop ชัดๆ
วงจรที่ยิ่งเราพยายามแก้ปัญหาด้วยการใช้แรงแลกเงิน... มันก็ยิ่งดึงเรากลับมาที่เดิม คือจุดที่ "ไม่มีทั้งเงิน และไม่มีทั้งเวลา"
มีเพื่อนๆ พี่ๆ คนไหนกำลังรู้สึกว่าตัวเองติดอยู่ในวงจรนี้บ้างไหมครับ?
แล้วแต่ละคนมีวิธีหาทาง "ลงจากลู่วิ่ง" เพื่อเปลี่ยนโครงสร้างรายได้ของตัวเองยังไงกันบ้าง มาแชร์มุมมองกันหน่อยครับ
[ชวนคุย] เงินเดือนออก 25 แต่หมดตั้งแต่ 30... สรุปเราใช้เงินเก่ง หรือ "โครงสร้างรายได้" มันพัง?
ไม่ใช่หมดแบบเดือนชนเดือนนะ แต่คือ "หมดใน 5 วันแรก"
แล้วอีก 20 กว่าวันที่เหลือ คือการพยายาม "เอาชีวิตรอด" ล้วนๆ
เวลาบ่นว่าไม่มีเงิน คำแนะนำคลาสสิกที่เรามักจะได้ยินคือ "ก็ประหยัดสิ" "เลิกกินกาแฟแพงๆ สิ"
แต่ผมสังเกตคนวัยทำงานหลายคน ประหยัดแทบตาย ทำงานหนักจนหัวฟู รับจ๊อบเสริมรัวๆ แต่ความรู้สึก "ขัดสน" ก็ไม่เคยหายไป
จนผมมานั่งตกตะกอนดูถึงได้รู้ว่า...
ปัญหาอาจจะไม่ได้อยู่ที่เรา "ใช้เงินเก่ง"
แต่ปัญหาคือ “โครงสร้างรายได้” ของเรา มันถูกออกแบบมาให้ไม่มีทางเหลือเงินต่างหาก
ลองคิดดูสิครับ ตราบใดที่เรายังอยู่ในกติกาที่ต้องเอา "เวลา 100%" ไปแลกกับเงิน (ซึ่งวันนึงมีแค่ 24 ชม.) เพดานรายได้เราก็ถูกจำกัดไว้แค่นั้น
ยิ่งอยากได้เงินเพิ่ม ก็ต้องยิ่งวิ่งให้เร็วขึ้น เอาเวลาพักผ่อนไปแลก พอหยุดวิ่ง รายได้ก็หยุดตาม... สุดท้ายก็พังทั้งสุขภาพและเวลาชีวิต
มันคือ Dead Loop ชัดๆ
วงจรที่ยิ่งเราพยายามแก้ปัญหาด้วยการใช้แรงแลกเงิน... มันก็ยิ่งดึงเรากลับมาที่เดิม คือจุดที่ "ไม่มีทั้งเงิน และไม่มีทั้งเวลา"
มีเพื่อนๆ พี่ๆ คนไหนกำลังรู้สึกว่าตัวเองติดอยู่ในวงจรนี้บ้างไหมครับ?
แล้วแต่ละคนมีวิธีหาทาง "ลงจากลู่วิ่ง" เพื่อเปลี่ยนโครงสร้างรายได้ของตัวเองยังไงกันบ้าง มาแชร์มุมมองกันหน่อยครับ