หนูเรียน ปี4แล้วค่ะ ที่บ้านแม่กับยายจะด่า เถียงกันตลอด ต้นปัญหาคือแม่เป็นคนขี้เกียจมาก ไม่ทํางาน ตื่นสาย แต่เขาไม่เคยปรับปรุงหรือรู้ว่าตัวเองผิดเลยสักครั้ง เขาชอบคิดว่าทําไมยายจะต้องด่าแต่เขา เขายังไม่ได้ทําอะไรเลย แต่การที่เขาไม่ทํา ตื่นสาย วันๆได้แต่ตากผ้า กวาดบ้าน นั่นแหละที่เป็นปัญหา แม่ขายขนมอยู่หน้าบ้าน เปิดร้านทีก็4โมงเย็น ไม่ได้อะไรเลย หนูกับน้องยายเลี้ยงดูแลทํากับข้าวให้กินตลอด พวกเรารู้สึกซาบซึ้งในพระคุณยายมาก แต่พอเป็นความรู้สึกที่มีต่อแม่มันแย่มากๆ จนหลายๆครั้งหนูกับน้องก็เถียงพูดไม่ดีใส่เขา เพราะเขาไม่มีเหตุผลจริงๆ แล้วแม่ก็จะบ่นด่าทุกคนว่าทําไมทุกคนน้องมีปัญหากับเขาทั้งๆที่เขายังไม่ได้ทําอะไรเลย วันนี้แม่ก็ด่ากับยายหนักมาก แม่พูดคําหยาบมาก จนยายแช่งยายด่า เขาก็พูดว่าเขาไม่รับ มันหนักมากๆ จนยายขึ้นมาร้องไห้บนห้อง ยายก็ทักข์มากๆที่ลูกเป็นแบบนี้ แม่เคยด่าทะเลาะกับหนูจนหนูร้องไห้ ยายห็เคยร้องไห้ให้เขาเห็น แต่เขาด่าว่าทึกคนสําออย อ่อนแอ่ เซนซิทีป จนตอนนี้หนูเกลียดแม่มากๆ มันเป็นความรู้สึกที่แย่ ทุกๆวันหนูจะพยายามปล่อยไม่คิด แต่เขาก็เป็นแบบนี้ตลอด ไม่รู้จะทํายังไงเลย ญาติบอกให้ยายไปอยู่ด้วย ยายก็ไม่สะดวกเพราะยายทําขนมขาย ยายเป็นห่วงหลาน ไม่อยากให้ชาวบ้านรู้ว่ามีปัญหากับลูกเหรอถึงย้ายไปอยู่ที่อื่น ตัวหนูเองความรู้สึกที่มีให้แม่มันแย่ไปหมด ตั้งแต่เข้ามหาลัยหนูหาตังเรียนเองตั้งแต่ปี1 จนจะจบปี4แล้ว กู้เงิน ขอทุน ม แม่ไม่เคยถามว่าหนูมีตังไปเรียนไหม พอใช้ไหม มีแต่ยายที่ถาม และให้ แต่หนูก็ไม่ค่อยเอาเพราะสงสารยาย แล้วแม่ก็จะพูดว่าแค่ไม่ให้ตังจะไม่มีพระคุณเลยเหรอ แล้วที่ผ่านมาที่เคยให้มันคืออะไร หนูจะรู้สึกแย่ไม่พอใจ เวลาแม่พูดกับใครๆว่าหนูเรียนที่ไหน กู้เงินยังไม ขอทุน หาเงินเรียนเอง มันรู้สึกแย่มากๆเพราะทุกอย่างหนูทําเอง แม่ไม่เคยมาดูดําดูดีหนูเลย เงินที่แม่ใช้จ่ายค่าบ้าน น้ำ ไฟ ก็มาจากพ่อเลี้ยงขอน้องโอนให้น้อง จนตอนนี้น้องจะสอบเข้าม 1 ที่ใหม่แล้วด้วย หนูกลัวว่ามันจะมีเป็นหามากๆ เรื่องค่าใช้จ่าย
ควรแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไงดี สงสารยายมาก
แม่ทะเลาะกับยายบ่อยและหนักมาก จนเราเครียดไปด้วย สงสารยาย
ควรแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไงดี สงสารยายมาก