ย้อนกลับไปคิดถึงตอนที่เรายังไม่มูฟออนตอนแฟนเก่าบอกเลิกพอมาตอนนี้กลายเป็นเรื่องตลกในชีวิตไปแล้ว

เคยยื้อคนๆนึงไว้นานมาก จนสุดท้ายเราก็ต้องปล่อยเขาอยู่ดี เพราะเขาไม่ได้อยากอยู่กับเรา สวัสดีครับ B เองผมมาเล่าเรื่องตลกให้ฟังเป็นเรื่องของผมเอง ผมมีแฟนคนนึงตอนมัธยม ความรักแบบเด็กๆ มีรุ่นน้องคนนึงห่างจากผม 2 ปี เขามาเต๊าะเรามาทำให้เราชอบ มาจีบเราประมาณเดือนนึง ก็เลยตกลงเป็นแฟน ช่วงแรกๆทุกอย่างอะไรคือดีไปหมด แต่เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ หลังๆเริ่มมีปัญหาบ้าง เพราะเขาก็เป็นคนที่งี่เง่า เอาแต่ใจมาก อะไรนิดๆหน่อยก็ไม่ได้ ทำอะไรไม่ถูกใจงอนข้ามวันเราง้อก็ไม่คุยด้วย รู้สึก toxic มากบล็อกไปเลย ไม่คุยเป็นอาทิตย์ เราก็เครียดมากเลย ในใจก็สงสัยเราทำอะไรผิดขนาดนั้นวะ แต่พอมาคิดดูมันก็ไม่ได้ผิดมากขนาดจะต้องมาเงียบเป็นอาทิตย์นี่ แต่เราก็ยังตามง้อ จนคุยกันปกติ บอกเลยว่าคนนี้เวลาไม่พอใจจะชอบหนีไม่ชอบคุย บางเรื่องบล็อกหายไม่เจอไม่คุยเป็นอาทิตย์ แต่ก็แปลกที่ทำไมเราถึงทนได้ เพราะรักสินะ หรือเพราะอะไร ทำให้เรายอมขนาดนี้ แต่ก็มีเวลาที่เรางี่เง่าบ้าง เอาแต่ใจบ้างตามประสาของคนเป็นแฟน แต่เขาไม่เคยจะง้อเราขนาดที่เราตามง้อ บางทีงอนเรากลับ เราต้องง้ออีก มันtoxic ตั้งแต่ปีแรก พอปีที่2 ก็เหมือนจะดีนะ แต่มันก็ไม่ได้ดีมากช่วงนี้เริ่มไม่ค่อยทะเลาะ แต่ก็มีครั้งนึงที่ผมเคยแบบบ่นเขาไปว่า ผมร้อนรีบถ่ายรูปให้หน่อย ซึ่งตอนนั้นผมต้องถ่ายรูปส่งให้ทางโรงเรียน แล้วผมต้องรีบถ่ายเพราะเขาไม่ยอมออกไปถ่ายตอนเช้า แต่ชวนไปตอนเที่ยง อันนี้ผมผิดที่บ่น แต่ว่าหลังจากนั้นเขาก็เงียบแล้วไล่เรากลับบ้านพอกลับถึง ก็ไมาบอกอะไรแล้วกํไม่คุยเลย กว่าจะยอมพูดว่าไม่พอใตที่เราบ่นให้ แล้วบอกว่าไม่อยากคุยอยากเลิกไปเลย เราก็เอ้าทำไมอ่ะ เราผิดที่บ่นแต่เราไม่ได้ด่าอะไรรุนแรงเลยนะ อย่างที่บอกตอนต้น นางดูจะเซนซิทีฟเกินไปจนแบบเราที่เป็นแฟนทำไรไม่ถูก รู้สึกว่าหลังจากที่นางบอกเราก็ตามง้อเรื่อยๆเป็นเดือนจนกลับมาคุย ตอนที่ง้อก็ให้เหตุผลว่าทำไมไม่ง้อแต่ทีแรกจะรอให้เสียใจมากทำไม ไอ้เราก็เอ้าอะไรก็เธอบอกเองนี่ว่าไม่อยากคุยกับฉันแล้วบล็อกฉันด้วย ทำไมอ่ะฉันทำไรก็ผิดใช่มั้ย พอสักก็กลับมาคบกัน เราก็ไม่เลิกกันอีกแต่มีปัญหาจุกจิกบ่อยเรื่อยๆเพราะเขาเอาแต่ใจไม่ฟังใคร หลังๆเราก็ไม่กล้าพูดกล้าทำอะไรเพราะกลัวขัดใจ เราก็ทำตามเขา จนเราปวดหัวเรารู้สึกว่ามัน toxic แต่เราเลิกไม่ได้เพราะทั้งรีกและผูกพันธ์ ครอบครัวสองฝ่ายรู้จักไปมาหาสู่กัน เรื่องจุกจิกมากเลย พอเราพูดไม่เพราะเราก็ผิดมาก เขาก็ด่าเราว่าไม่เคยสอนให้พูดไม่เพราะ เราแค่ไม่ได้ลงท้ายว่าครับ เฉยๆก็ด่าเรา แล้วงอนเรา แล้วชอบบังคับให้เราทำที่นางชอบแต่ฝืนเรามาก เราเก็บกดจนเคยพูดกับเขาแต่พอเราพูดไปเขาก็ไม่ฟังมีแต่งอนเราอีก พอเราผิดอะไรเขาก็ไม่เคยอยู่ข้าง เราเคยมีปัญหากับเพื่อนเขา แต่เขาก็เลือกเพื่อนเขาแล้วไปฟ้องอาจารย์จนเราเข้าห้องปกครอง เขาก็พูดเข้าข้างเพื่อนเขา และด่าเราว่าเราผิด เขาก็เลิกกับเราไป 1 เดือนเลย บอกไม่ต้องมาเจอหน้ากัน ไม่ต้องคุย ไม่ต้องทัก แต่เราก็รักเราก็ตามตลอด จนกลับมา ตอนนั้นจำได้ว่ามีเงินเก็บ 1 หมื่นที่ออมมาเราก็ใช้พาไปคอนที่เขาอยากไป แล้วก็ซื้อของที่เขาอยากได้ให้ แล้วก็พาไปกินอะไรอร่อยๆ เขาก็เริ่มกลับมาคุยด้วย จนเงินเราเหลือไม่กี่พัน เราเคยออมเงิน ทำงานกับพ่อแม่ซื้อไอแพดตอนนั้น ไอแพดแอร์ ราคา 24000 รุ่นเริ่มต้น เราให้เขา แต่ก็บอกว่าขอใช้ด้วยนะ แต่เขาไม่ค่อยอยากให้หวงมาก เราขอยืมกลับบ้านวันเดียวก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง


#ถ้ายาวข้ามมาตรงนี้เลยนะครับ
ผมคบกับเขาได้ 3ปี5เดือน ผมเรียนจบผมก็ไปทำงานไปหางานที่แถวเค้าอยู่ แต่ผมทำได้ไม่นาน เพราะไม่ไหวเพราะเป็นงานกลางคืนผมนอนไม่พอ เลยเลือกขอกลับบ้านแล้วกลับไปตั้งหลัก แล้วเขาก็ถามผมว่าจะกลับมาทำงานที่นี่อีกมั้ย ผมเลยบอกว่ายายอยากให้อยู่ใกล้ๆแยากให้ทำงานใกล้บ้าน ผมเลยตอบเขาแบบนี้แต่เขาก็ว่าผมไม่เลือกเขา แล้สบอกว่าในอนาคตผมไม่มีเขา ผมก็ไม่รู้จะพูดไง แต่เขาอยู่ที่ทำงานเขาก็ติดเพื่อนมากบางทีก็ออกไปกับเพื่อนทิ้งผมรอที่ห้อง ตอนก่อนที่จะลาออก เขาก็บอกผมว่าให้ช่วยจ่ายค่าห้องค่าไฟเพราะมาอยู่แล้ว แต่ตอนนั้นผมมีเงินเก็บไม่กี่บาทแล้ว เลยขอพ่อแม่ก่อน ถ้าไม่ช่วยเขาคงไม่พอใจ แต่เขาอยากให้ผมมาเองนะ แล้วผมก็ช่วยไป 2000 ทั้งที่ผมอยู่แค่ 20 วัน แต่ผมก็ไม่ได้อะไร พอตอนผมเงินหมดเขาก็เริ่มบ่นๆว่ามีแต่ใช้เงินเขา แต่ผมไม่มีจริงๆเพราะเงินยังไม่ออก แต่พอเงินออกผมก็กลับบ้านเลย แล้วให้เขาอยู่ แต่ตอนผมมีผมให้เขาตลอด ไม่เคยว่าอะไรเลยว่าเขาขอ เขาขอยืม400-500 พอวันจะคืนเขาบอกไม่คืนได้มั้ย ผมก็โอเค พอผมกลับบ้านไป ก็เริ่มไม่ค่อยมีเวลาคุยเพราะเขาทำงาน แล้วเขาก็มาโทษเราว่าไม่ทักหา แต่ผมทักหาตอนเที่ยงเพราะว่ากลัวเขายุ่งกับงานแล้วก็รอคุยตอนค่ำ แต่เขาบอกว่าผมไม่สนใจ แต่เขาไม่บอกผมเลยว่าเขาว่างตอนไหน ผมไม่รู้จะทักตอนไหน เขาเลือกไม่บอกแล้วก็มาว่าผมทีหลัง อะไรก็ตามเขาจะไม่พูดตอนนั้นแต่จะมาว่าให้ทีหลัง พอวันสุดท้ายที่เราคุยกันคือก่อนจะเลิกหายไปเลย คือเราคุยกันตอนเขาเลิกงานตามปกติ แต่เขาถามผมว่าวันเกิดปีนี้มีไรให้มั้ย ผมเลยบอกว่ามีเดี๋ยวจะเซอร์ไพรส์ อยู่ๆเขาก็พูดถึงเรื่องปีที่ผ่านมาว่า ปีที่แล้วเธอไม่ให้ของขวัญเค้าเพราะว่าเราทะเลาะกันเธอบอกว่าไม่ได้ให้เพราะทะเลาะวันนนั้นแล้วเขาพูดแล้วเขาก็ชวนทะเลาะ คือผมงงนะทำไมวะเอาเรื่องที่ผ่านมาเป็นปีกลับมาพูดไม่พอยังชวนทะเลาะแล้วบอกเลิกแล้วบอกว่าไม่ต้องมาคุยกันอีก เลิกกันเถอะ ผมให้นะเว่ยแต่ให้ย้อนหลังผมพยายามอธิบายเหตุผล แต่เขาไม่ฟังเขาเอาแต่ตัวเอง มัน toxic มากเลย แล้วก็โยงมาด่าว่าผมไม่โรแมนติก ไม่เคยซื้อดอกไม้ให้ ไม่เหมือนพี่สาวกับแฟนให้ดอกไม้กันบ่อย ผมเลยเอ้าพอกูให้ก็ไม่รักษาของอ่ะ เลยให้อย่างอื่นแทน ดอกไม้มันกินไม่ได้ แล้วได้ไปก็เอาทิ้ง ทำเหมือนผมผิดมาก หาเรื่องเลิก พยานามหาข้อเสียของผมมาพูดทุกอย่าง นี่แหละคนจะไป เรื่องปีมะโว้ก็ทะเลาะได้ จะเลิกบอกจะอยู่คนเดียว ห่าเอ้ย เลิกไปเดือนเดียวเปิดตัวคนใหม่ คุยไม่กี่วันชวนไปถึงห้อง บอกเขาดี แต่ผมทำให้ทุกอย่างบอกผมไม่ดีอย่างนู้นอย่างนี้ ตอนนี้ผมตัดขาดได้แล้ว มูฟออนได้แล้ว มีคนใหม่ขีวิตดีขึ้นมาก จนย้อนกลับไปคิดว่าเราเสียเวลาไปตั้งเกือบ4ปีกับคน toxic เสียดายเวลาชีวิตมาก พอนึกย้อนกลับไปมันก็ตลกตัวเองที่ทำตัวน่าสมเพชตอนตามง้อเขา