สวัสดีค่ะ ปีนี้หนูขึ้นม.ปลาย จะอายุ16แล้ว
คือแม่เราอะชอบบ่นเราต่อหน้าคนอื่น ทำให้เราขายหน้าอยู่บ่อยๆ ตั้งแต่เด็กๆเเล้ว อย่างแต่ก่อนตอนประถมผมเราเสียหนักมากๆเพราะเราเป็นเด้กกิจกรรมต้องล้อคผม พอไปร้านทำผม แม่เราก้จะบอกว่า เราชอบรัดผมนอน เรานุ้นเรานี้ บอกว่าเราผิดอะไรทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราบอกไปแล้วและแม่เข้าใจกันแล้วว่าผมเราเสียเพราะสเปรย์ล้อคผม แม่ชอบบังคับเรายืดผม เวลาแต่งหน้าก้บอกหน้าลอยบ้าง ไม่สวย ขี้เหร่ หน้าปลอมบ้าง แม่เราเป็นคนไม่ดูแลตัวเอง ทั้งอ้วน เตี้ย ดำ ไม่เคยใช้คสอ. พอเราพยายามคุยกับแม่เราก้จะทะเลาะกับแม่ตลอด อย่างวันนี้เราจะอายุ16แล้วนะ เราไปมอบตัวมา ต้องซื้อชุดนักเรียนแล้วก่อนหน้านี้เราบอกแม่ว่าไม่ต้องไปหรอก เพราะเราอายที่เวลาไปไหนแม่ชอบบ่นเราต่อหน้าคนอื่น บ่น ทำตัวหน้าอายต่อหน้าสังคม เสียงดัง เราเลยอยากไปแค่กับพ่อ แต่แม่เราก็มาด้วยแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ แม่เราพูดจาน้ำเสียงไม่ดีใส่เราตั้งแต่ลงรถ จนไปซื้อชุดเนื่องจากคนเยอะมากๆ แล้วเราไม่รู้ว่าต้องไปตรงไหน แม่ก็จะบ่นตลอด ทำไมไม่รุ้เรื่อง แล้วก็ยืนด่าเราตอนต่อแถวจ่ายตังด้วยว่า กูจะให้เพื่อนได้ยินว่าเป็นยังไงกับแม่ เราอยากรู้ว่าเราผิดขนาดนั้นเลยหรอในทุกๆเรื่อง แล้วแม่เราชอบเอาเรื่องเราไปบอกคนข้างบ้าน บอกว่าเด่ะวันนี้เราไปที่นั้น วันนี้เราหยุดเรียน บอกทุกอย่าง เราไม่ชอบเลย เคยคุยกับแม่ แม่ก็บอกว่า บอกแค่นี้เองจะเป็นไรไป แล้วเราก็พึ่งรู้ตัวว่า จริงๆเราเป็นคนขี้รำคานคนมากๆก็เพราะมาจากแม่ แม่ชอบบ่นเรากับพ่อกับพี่สาวตลอดเรื่องไม่เป็นเรื่อง จนตอนนี้พี่สาวเราปี4ไปอยู่หอในกรุงเทพ วันไหนทะเลาะกับแม่เราก็จะไปอยู่กับพี่ แต่พอหลังๆมันเริ่มบ่อยขึ้น แม่เราก็ไม่ให้เราไปเพราะว่าเปลืองเงิน บ้านเราไม่ได้จน ฐานะปานกลางค่อนสูง เวลาเราอยากได้อะไรก็จะบอกว่า เก็บตังกินข้าว พอเราซื้อมา ก็จะด่าเรา เวลาทะเลาะกันก็จะหยิบเรื่องที่เราซื้อของแพงๆมาตลอด เราควรทำยังไงดีคะ คือแม่เราเป็นคนดีมากๆถ้าตัดเรื่องไม่ดีออกไป คอยมารับมาส่งเวลาเรากลับบ้านช้า เราอยากได้อะไรก็จะซื้อให้ ซื้อของกินของใช้ให้ตลอด เราสบายใจเล่าเรื่องหลายๆเรื่อง ทุกเรื่องเลย มีครั้งนึงเราทะเลาะกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง จนเราเลิกคบผ่านมาปีกว่า แม่ก็ยังไม่หยุดพูดเรื่องนี้ เราไม่เคยเข้าใจแม่เลย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เราเหนื่อยมากๆจริงๆค่ะ อยากรีบขึ้นมหาลัยจะได้หนีจากแม่สักที
เราควรทำไงดีมีแม่แบบนี้
คือแม่เราอะชอบบ่นเราต่อหน้าคนอื่น ทำให้เราขายหน้าอยู่บ่อยๆ ตั้งแต่เด็กๆเเล้ว อย่างแต่ก่อนตอนประถมผมเราเสียหนักมากๆเพราะเราเป็นเด้กกิจกรรมต้องล้อคผม พอไปร้านทำผม แม่เราก้จะบอกว่า เราชอบรัดผมนอน เรานุ้นเรานี้ บอกว่าเราผิดอะไรทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราบอกไปแล้วและแม่เข้าใจกันแล้วว่าผมเราเสียเพราะสเปรย์ล้อคผม แม่ชอบบังคับเรายืดผม เวลาแต่งหน้าก้บอกหน้าลอยบ้าง ไม่สวย ขี้เหร่ หน้าปลอมบ้าง แม่เราเป็นคนไม่ดูแลตัวเอง ทั้งอ้วน เตี้ย ดำ ไม่เคยใช้คสอ. พอเราพยายามคุยกับแม่เราก้จะทะเลาะกับแม่ตลอด อย่างวันนี้เราจะอายุ16แล้วนะ เราไปมอบตัวมา ต้องซื้อชุดนักเรียนแล้วก่อนหน้านี้เราบอกแม่ว่าไม่ต้องไปหรอก เพราะเราอายที่เวลาไปไหนแม่ชอบบ่นเราต่อหน้าคนอื่น บ่น ทำตัวหน้าอายต่อหน้าสังคม เสียงดัง เราเลยอยากไปแค่กับพ่อ แต่แม่เราก็มาด้วยแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ แม่เราพูดจาน้ำเสียงไม่ดีใส่เราตั้งแต่ลงรถ จนไปซื้อชุดเนื่องจากคนเยอะมากๆ แล้วเราไม่รู้ว่าต้องไปตรงไหน แม่ก็จะบ่นตลอด ทำไมไม่รุ้เรื่อง แล้วก็ยืนด่าเราตอนต่อแถวจ่ายตังด้วยว่า กูจะให้เพื่อนได้ยินว่าเป็นยังไงกับแม่ เราอยากรู้ว่าเราผิดขนาดนั้นเลยหรอในทุกๆเรื่อง แล้วแม่เราชอบเอาเรื่องเราไปบอกคนข้างบ้าน บอกว่าเด่ะวันนี้เราไปที่นั้น วันนี้เราหยุดเรียน บอกทุกอย่าง เราไม่ชอบเลย เคยคุยกับแม่ แม่ก็บอกว่า บอกแค่นี้เองจะเป็นไรไป แล้วเราก็พึ่งรู้ตัวว่า จริงๆเราเป็นคนขี้รำคานคนมากๆก็เพราะมาจากแม่ แม่ชอบบ่นเรากับพ่อกับพี่สาวตลอดเรื่องไม่เป็นเรื่อง จนตอนนี้พี่สาวเราปี4ไปอยู่หอในกรุงเทพ วันไหนทะเลาะกับแม่เราก็จะไปอยู่กับพี่ แต่พอหลังๆมันเริ่มบ่อยขึ้น แม่เราก็ไม่ให้เราไปเพราะว่าเปลืองเงิน บ้านเราไม่ได้จน ฐานะปานกลางค่อนสูง เวลาเราอยากได้อะไรก็จะบอกว่า เก็บตังกินข้าว พอเราซื้อมา ก็จะด่าเรา เวลาทะเลาะกันก็จะหยิบเรื่องที่เราซื้อของแพงๆมาตลอด เราควรทำยังไงดีคะ คือแม่เราเป็นคนดีมากๆถ้าตัดเรื่องไม่ดีออกไป คอยมารับมาส่งเวลาเรากลับบ้านช้า เราอยากได้อะไรก็จะซื้อให้ ซื้อของกินของใช้ให้ตลอด เราสบายใจเล่าเรื่องหลายๆเรื่อง ทุกเรื่องเลย มีครั้งนึงเราทะเลาะกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง จนเราเลิกคบผ่านมาปีกว่า แม่ก็ยังไม่หยุดพูดเรื่องนี้ เราไม่เคยเข้าใจแม่เลย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เราเหนื่อยมากๆจริงๆค่ะ อยากรีบขึ้นมหาลัยจะได้หนีจากแม่สักที